6 Σεπτεμβρίου 2010

Αριστερό (;) βήμα διαλόγου;

Είναι απίστευτο και πραγματικά μου σηκώθηκαν οι τρίχες όρθιες. Έκανα μια επίσκεψη στο ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ ΔΙΑΛΟΓΟΥ να δω τι συζητάνε αφού επιτέλους αποφάσισαν μια φορά να συζητήσουν δημόσια και όχι κλεισμένων των θυρών. Τι την ήθελα ο δόλιος της επίσκεψη; Τι εφιάλτης ήταν αυτός; Έκανα μια ανάγνωση στην συλλογή των υπογραφών κι έμεινα με το στόμα ανοιχτό! Βρε το 99% των υπογραφόντων να είναι δημόσιοι υπάλληλοι; Βρε ανάμεσα σε εκατοντάδες υπογραφές να υπάρχει μόνο μία από εργάτη και καμία από αγρότη; Αυτοί είναι οι αριστεροί; Οι δημόσιοι υπάλληλοι που πάρα πολλοί μάλιστα από αυτούς δηλώνουν με άνεση σαν επάγγελμα «συνδικαλιστής»;;;;!!!! Τι επάγγελμα είναι αυτό ρε; Ποιο ακριβώς το αντικείμενο εργασίας τους; Τι πα να πει επάγγελμα συνδικαλιστής;

Να σας πω εγώ τι πα να πει. Επάγγελμα συνδικαλιστής σημαίνει λιγότερη εργασία ακόμα και από την ελάχιστη που κάνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι, σημαίνει δηλαδή καθόλου εργασία αλλά φυσικά αύξηση αποδοχών. Συνδικαλιστής σημαίνει να είσαι όλη μέρα αραχτός πίσω από ένα γραφείο και να κονομάς απ’ όλες τις μεριές.

Το ήξερα πως έτσι είναι η πραγματικότητα πως πια η αριστερά αδιαφορεί για τον εργάτη και τον αγρότη αφού δεν υπάρχουν πια εργάτες και αγρότες στην αριστερά (παρ’ εκτός αν είναι συνδικαλιστές ή υπερήλικες) αλλά το να το βλέπω έτσι συμπυκνωμένο μπροστά στα μάτια μου… ε έχασα πάσα ιδέα δηλαδή. Αηδίασα. Μετά από αυτό είμαι ακόμα περισσότερο περήφανος που η ιδεολογία μου και ο τρόπος ζωής μου απέχει παρασάγγας από όλους αυτούς εκεί μέσα τους… αριστερούς. Εγώ με τέτοιους αριστερούς ούτε είχα ούτε έχω ούτε θέλω ποτέ να έχω καμία απολύτως σχέση.

Άϊντε ωρέ «αριστεροί», καλές συζητήσεις σας εύχομαι και εις… ανώτερα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails