11 Ιανουαρίου 2020

Να χέσω τους θεούς σας!

Της Κατερίνας Οικονομάκου

Το πρώτο πράγμα που έκαναν οι δικηγόροι της άλλης πλευράς μόλις ανακοινώθηκε η απόφαση κατά του Τζουναΐντ Χαφίζ ήταν να αρχίσουν να μοιράζουν γλυκά σε όποιον βρισκόταν στην αίθουσα του δικαστηρίου, ενώ ταυτόχρονα φώναζαν Αλαχού Ακμπαρ, «ο Αλλάχ είναι μεγάλος». Με αυτόν τον τρόπο εκδήλωναν τον ενθουσιασμό τους επειδή το δικαστήριο έκρινε ένοχο για το αδίκημα της βλασφημίας τον 33χρονο ακαδημαϊκό, καταδικάζοντάς τον σε θάνατο. Για τεράστια δικαστική πλάνη κάνει λόγο με ανακοίνωση που εξέδωσε η Διεθνής Αμνηστία, προσθέτοντας ότι η απόφαση έχει προκαλέσει μεγάλη απογοήτευση και έκπληξη. Η εξέλιξη της πολύκροτης υπόθεσης, που διαδραματίστηκε στην αίθουσα ενός πακιστανικού δικαστηρίου, έχει προκαλέσει παγκόσμιο αποτροπιασμό. Αλλά δεν έχει προκαλέσει και έκπληξη, ό,τι και να διατείνεται η Διεθνής Αμνηστία. Ο νόμος περί βλασφημίας βρίσκεται πίσω από δεκάδες επιθέσεις κατά Πακιστανών πολιτών τα τελευταία χρόνια. Ακόμη και η φήμη ότι κάποιος υπέπεσε στο αδίκημα αρκεί για να τον καταστήσει στόχο φανατικών.

Στο Πακιστάν, ο νόμος κατά της βλασφημίας επιφέρει την ποινή του θανάτου για όποιον εκφραστεί προσβλητικά για το Ισλάμ. Δεν ήταν πάντα έτσι, αλλά είναι γεγονός ότι οι ρίζες του πάνε πίσω στην περίοδο της βρετανικής αποικιοκρατίας και συγκεκριμένα στο έτος 1860, όταν για πρώτη φορά κωδικοποιήθηκαν οι κανόνες γύρω από τον σεβασμό στη θρησκεία. Σύμφωνα με τον νόμο που επέβαλαν οι Βρετανοί τον 19ο αιώνα και τον οποίο οριστικοποίησαν το 1927, η διάλυση θρησκευτικής συγκέντρωσης, η παραβίαση χώρου ταφής, η βεβήλωση τόπου λατρείας και η σκόπιμη προσβολή της θρησκευτικής πίστης αποτελούσαν ποινικά αδικήματα. Αυτούς τους νόμους κληρονόμησε και το Πακιστάν, όταν έγινε ανεξάρτητο κράτος, το 1947. Λίγα χρόνια αργότερα, μεταξύ 1980 και 1986, το στρατιωτικό καθεστώς του στρατηγού Ζία-Ουλ-Χακ προσέθεσε μια σειρά από άρθρα που αφορούσαν ειδικά την προσβολή του Ισλάμ, για να προκύψει ένας νόμος δρακόντειος. Ενδεικτικά, αρκεί να αναφερθεί ότι η «σκόπιμη» βεβήλωση του Κορανίου τιμωρείται με ισόβια κάθειρξη.

Δεν έχει περάσει καλά καλά ένας χρόνος από τότε που η διεθνής κοινότητα παρακολουθούσε συγκλονισμένη την υπόθεση της Αζια Μπίμπι, μιας χριστιανής αγρότισσας, η οποία έλαβε χάρη και αφέθηκε ελεύθερη αφού είχε περάσει οκτώ χρόνια στη φυλακή περιμένοντας να θανατωθεί, διότι είχε κριθεί ένοχη για βλασφημία. Μόλις ανακοινώθηκε ότι της δόθηκε χάρη, ξέσπασαν επεισόδια με πρωτεργάτες φανατικούς μουσουλμάνους, οι οποίοι απειλούσαν ανοικτά τη ζωή της ίδιας και των παιδιών της. Η γυναίκα και η οικογένειά της ζήτησαν και έλαβαν άσυλο στο εξωτερικό.

Οσο συνέβαιναν αυτά, ο Τζουναΐντ Χαφίζ βρισκόταν ήδη στη φυλακή και περίμενε να έρθει η δική του σειρά να σταθεί ενώπιον του δικαστηρίου. Ο νεαρός άνδρας, ο οποίος είχε σπουδάσει Αμερικανική Λογοτεχνία, Φωτογραφία και Θέατρο στις ΗΠΑ, ήταν λέκτορας στο Τμήμα της Αγγλικής Φιλολογίας στο πανεπιστήμιο Μπαχαουντίν Ζακαρίγια στο Μουλτάν, στην επαρχία Πουντζάμπ. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των φοιτητών και των συναδέλφων του, ο Χαφίζ ήταν ένας εξαιρετικά χαρισματικός, ανοιχτόμυαλος και γι' αυτό πολύ δημοφιλής δάσκαλος. Αυτή ακριβώς η δημοτικότητά του τον έκανε αντιπαθή σε μερίδα φοιτητών οι οποίοι όχι απλώς δεν συμμερίζονταν τις φιλελεύθερες απόψεις του, αλλά βρίσκονταν στον αντίποδά τους. Μια ημέρα του 2013, ένας φοιτητής του, ο οποίος ήταν μέλος του Ισλάμι Τζαμιάτ Ταλάμπα, δηλαδή της σκληροπυρηνικής πτέρυγας του κόμματος Τζαμάατ-ι-Ισλάμι, κατηγόρησε τον Χαφίζ ότι προσέβαλε τον προφήτη Μωάμεθ. Πώς τον είχε προσβάλει; Με μια βλάσφημη ανάρτηση στο Facebook, ισχυρίστηκε ο φοιτητής. Το γεγονός ότι δεν ήταν καν σε θέση να προσκομίσει την επίμαχη ανάρτηση δεν έκανε καμία διαφορά.

Η καταγγελία του φοιτητή βρήκε ευήκοα ώτα μεταξύ των ομοϊδεατών του, οι οποίοι οργάνωσαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας απαιτώντας να εκτελεστεί ο πανεπιστημιακός δάσκαλος. Η διοίκηση του πανεπιστημίου δεν έκανε απολύτως τίποτε για να υπερασπιστεί τον Τζουναΐντ Χαφίζ. Κανένας εκ μέρους της σχολής δεν ζήτησε να διερευνηθεί έστω ο ισχυρισμός του φοιτητή. Ο Χαφίζ συνελήφθη. Ενδεικτικό του τρόμου που αφυπνίζει η παραμικρή κατηγορία περί βλασφημίας είναι η δυσκολία που είχε ο πατέρας του να βρει έναν δικηγόρο πρόθυμο να υπερασπιστεί το παιδί του. Θα περνούσαν μήνες μέχρι να βρεθεί κάποιος αρκετά γενναίος για να αναλάβει το εγχείρημα. Ο μόνος που δέχτηκε να αναλάβει την υπόθεση ήταν ο 53χρονος Ρασίντ Ρεχμάν, γνωστός για τους αγώνες που έδινε επί δύο δεκαετίες υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Πακιστάν. Ηταν ο νομικός για τις πιο δύσκολες υποθέσεις, αυτός που ενσάρκωνε την τελευταία ελπίδα για πολλούς συμπατριώτες του αντιμέτωπους με δύσκολες κατηγορίες.

Οταν δεχόταν να εκπροσωπήσει τον Χαφίζ, ο Ρεχμάν γνώριζε ότι ταυτόχρονα δεχόταν να ρισκάρει τη ζωή του. Όπως είχε πει τότε σε έναν δημοσιογράφο, το να δεχτείς να υπερασπιστείς έναν άνθρωπο που κατηγορείται για βλασφημία στο Πακιστάν είναι «σαν να βάζεις το κεφάλι σου στα σαγόνια του θανάτου». Λίγο καιρό αργότερα, ο Ρεχμάν ήταν νεκρός. Ήταν Απρίλιος του 2014. Πρώτα ήρθαν τα απειλητικά δημοσιεύματα σε εφημερίδες που έκαναν λόγο για έναν δικηγόρο «που θέλει να κάνει κακό στον εαυτό του». Ακολούθησε μια συνέντευξη Τύπου στο Μουλτάν, όπου μια ομάδα από φανατικούς κληρικούς κατήγγειλε τον Ρεχμάν διότι είχε τολμήσει να επιδιώξει τη διεθνή δημοσιότητα της υπόθεσης για χάρη του πελάτη του. Και μετά ξεκίνησε η δίκη του Χαφίζ. Εκεί, οι τρεις δικηγόροι που εκπροσωπούσαν τον φοιτητή δήλωσαν, ενώπιον του δικαστηρίου, ότι σύντομα ο Ρεχμάν δεν θα μπορούσε να είναι παρών στην αίθουσα.

Θορυβημένοι, οι νομικοί της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Πακιστάν έκαναν έκκληση στην κυβέρνηση να σπεύσει να παράσχει προστασία στον γνωστό δικηγόρο. Δεν εισακούστηκαν. Τη νύχτα της 7ης Μαΐου 2014, δύο νεαροί άνδρες εισέβαλαν στο γραφείο του Ρεχμάν, τον πυροβόλησαν μπροστά σε συναδέλφους του και έφυγαν ανενόχλητοι. Μέχρι σήμερα κανείς δεν έχει συλληφθεί για τη δολοφονία του. Αμέσως μετά το βίαιο τέλος του Ρεχμάν, ο Χαφίζ οδηγήθηκε στην απομόνωση, με το πρόσχημα ότι ήταν ο μόνος τρόπος να προστατευθεί από τους φανατικούς συγκρατούμενούς του που απειλούσαν τη ζωή του. Όσο κράτησε η δίκη του, έξι ολόκληρα χρόνια, ο Χαφίζ βρισκόταν πάντα στην απομόνωση. Σήμερα κινδυνεύει να βγει από εκεί μόνο για να θανατωθεί

13 Νοεμβρίου 2019

Κατευόδιο στον κυρ-Γιάννη τον επικούριο

Μόλις το έμαθα. Κλαίω και τρέμουν τα χέρια μου. Δεν θα γράψω πολλά, τι να γράψω άλλωστε από που ν' αρχίσω και που να τελειώσω... μερικές προτάσεις αρκούν κι ας μιλήσουν οι μνήμες και οι νότες.
Αντίο κυρ-Γιάννη. Σ' ευχαριστώ για όλα όσα μου χάρισες. Έκανες πράξη την φιλοσοφία σου, λάθρα έζησες μέσα στον ωραίο μοναδικό και σπάνιο κήπο σου τον πλημμυρισμένο από νότες χρώματα κι αρώματα. Μας χάρισες ό,τι ωραιότερο είχες μέσα σου και με συντρόφεψες στην ζωή με τις νότες σου και το ήθος σου. Δεν θα σε ξεχάσω κυρ-Γιάννη και πάντα θα σιγοσφυρίζω τις μελωδίες σου με το "γλυκύτατο σφύριγμα" όπως έλεγες. Άλλωστε αυτή ήταν και η μεγαλύτερη χαρά σου, ν' ακούς τους Ανθρώπους να σιγοσφυρίζουν τις μελωδίες σου. Καλό κατευόδιο κυρ-Γιάννη. 

 

6 Νοεμβρίου 2019

Μην προκαλείτε με πιτόγυρα και μπύρες!


Αυτό δεν μπορώ να μην το σημειώσω. Αυτός ο ηλίθιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ από τον πολύ προοδεφτισμό έχει βγει εκτός τροχιάς!!!!!  Φαντάζομαι τι ιδέα βέβαια θα έχει κι αυτός για μένα που τρώω κόκκορα κρασάτο τις μεγάλες Παρασκευές και ψήνω ψάρια τις Κυριακές του πάσχα. Να τα βάλετε στον ποινικό κώδικα. Τετάρτες και Παρασκευές ν' απαγορεύεται το ψήσιμο επειδή νηστεύουν οι χριστιανοί. Σάββατα ν' απαγορεύεται το ψήσιμο και η εργασία επειδή αργούν οι Ιουδαίοι. Παρασκευές ν' απαγορεύεται και η πόση οινοπνευματωδών γιατί βγαίνει ο χότζας στο τζαμί. Να σεβαστούμε το Ισλάμ! Να πετάμε τους πούστηδες από τις ταράτσες! Να δέρνουμε στοργικά τις γυναίκες μας. Να σεβαστούμε όλες τις θρησκείες. Να μην τρώμε γελάδια! Να προσκυνάμε μανιτάρια, σκύλους και γάτες, ν' ασπαζόμαστε ευλαβικά τ' άγια λείψανα! Να περιτμηθούμε και γιατί όχι να ευνουχιστούμε κιόλας.  Να σεβαστούμε όλες τις θρησκείες! Κλειτοριδεκτομή στις κόρες μας στις γυναίκες μας και τις μανάδες μας. Να γίνουν ανεκτά όλα αυτά και να τα σεβαστούμε. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν σταματώντας και ίσως ποινικοποιώντας το ψήσιμο χοιρινού και την πόση οινοπνευματωδών δίπλα ή κοντά σε εστίες μωαμεθανών.

ΨΙΤ παίδες, που 'στε, το 'χω ξαναπεί και το 'χω ξαναγράψει. Πάμε βουρ για κοινωνική εξέγερση. Οι πολιτοφυλακές ήδη λειτουργούν σχεδόν κανονικά σε ολόκληρη την επαρχία και τώρα αρχίζουν και στις πόλεις. Έπονται κι έρχονται ως φυσικό επόμενο και τα λαϊκά δικαστήρια σιγά σιγά και πάει λέγοντας. Μην πείτε πως δεν τα ΄λεγα ε;   

 

21 Ιουλίου 2019

«Η σέξι Σούζαν»

«Η Σούζαν Ίτον τα ‘θελε και τα ‘παθε. Προκαλούσε. Φιρί φιρί πήγαινε να την βιάσουν και να την δολοφονήσουν. Ήταν πολύ νέα. Ήταν προκλητική. Φορούσε κοντή φούστα και βαθύ ντεκολτέ. Και να θες να αγιάσεις, κολάζεσαι. Την βιάζεις και την σκοτώνεις.

Η Σούζαν Ίτον ήταν 64 χρονών. Φορούσε φόρμα, αθλητικά παπούτσια και πήγε, όπως κάθε πρωί, να τρέξει στην περιοχή που τόσο αγαπούσε. Μέχρι που βρέθηκε μπροστά της ο δολοφόνος της. Που όπως δήλωσε στην αστυνομία, εκείνη την μέρα βγήκε έξω με πρόθεση να βιάσει την πρώτη γυναίκα που θα έβρισκε μπροστά του. Την πρώτη γυναίκα. Την όποια γυναίκα. Είτε φορούσε ντεκολτέ είτε φορούσε μπούργκα. Είτε ήταν 20 είτε 60. Είτε ήταν επιστημόνισσα είτε εργάτρια του σεξ.

Άθελά του λοιπόν, ο τύπος αυτός όρισε με ακρίβεια μοιρογνωμονίου την έννοια ‘βιασμός’: αυτό που εμείς λέμε και ξαναλέμε, το γράφουμε και ξαναγράφουμε. Ο βιασμός δεν έχει σχέση με τον ερωτισμό. Ο βιασμός έχει σχέση με τη βία. Την ωμή, την κτηνώδη, την απροκάλυπτη. Δεν συνδέεται με την ηλικία ή το dress code του θύματος. Ο βιασμός δεν είναι η ‘τιμωρία’ του θύματος που γυρίζει από μπαρ προκλητικά ντυμένο: με τον ίδιο τρόπο θα ‘τιμωρηθεί’ κι εκείνη που γυρίζει απ’ το κατηχητικό ντυμένη ως το λαιμό. Ή το 7χρονο αγοράκι στο Παπάφειο, ή το οποιοδήποτε παιδί στις τουαλέτες του σχολείου, ή η ανήμπορη γυναίκα, η κατάκοιτη, η ηλικιωμένη.

Η Σούζαν Ίτον τα ‘θελε και τα ‘παθε. Δεν φταις εσύ, αυτή φταίει. Άλλωστε, εσύ είσαι ένας φιλήσυχος οικογενειάρχης. Ήσυχος, ευγενικός, κύριος. Τα καλύτερα είπαν για σένα οι συγχωριανοί σου.

«Καλό παιδί.»

«Δεν είχε δώσει δικαιώματα στη γειτονιά».

«Ιδέα δεν είχαμε».

Είπαν.

Κι έπεσαν από τα σύννεφα.

Προφανώς κανένας γείτονας δεν γνώριζε τον βίο και την πολιτεία του τύπου αυτού.

Κανένας δεν ήξερε πως – πριν φτάσει στον φόνο – ο 27χρονος είχε επιτεθεί σε μια Πολωνή, που μάλιστα την χτύπησε με το αυτοκίνητο.

Κανένας γείτονας δεν ήξερε πως, πριν από αυτό, επιτέθηκε σε μια Λιθουανή που σώθηκε η γυναίκα γιατί ξέφυγε από την ερημιά κι έτρεξε σε κατοικημένη περιοχή.

Κανένας γείτονας δεν ήξερε πως είχε επιτεθεί και σε Ελληνίδα – προφανώς για να μην τον πουν και ρατσιστή τον άνθρωπο – που κι αυτή την γλίτωσε την τελευταία στιγμή.

Και βεβαίως κανένας γείτονας δεν ήξερε πως πέρσι ο ίδιος άνθρωπος είχε συλληφθεί στην Κρήτη για εμπρησμό. Κι όταν ερωτήθηκε το γιατί και το πώς από την αστυνομία, απάντησε πως έβαλε φωτιά γιατί του άρεσε να ακούει λέει τις σειρήνες της Πυροσβεστικής.

Έλα όμως που κανένας δεν ήξερε τίποτα. Όλοι οι κυρ Παντελήδες της γειτονιάς έπεσαν από τα σύννεφα. Ήταν βλέπεις καλό παιδί. Άψογος οικογενειάρχης. Και δεν είχε δώσει δικαίωμα στη γειτονιά – μια γειτονιά που προφανώς διακτινίστηκε από τον πλανήτη Κρίπτον.

Δυο μεγάλες αλήθειες επικυρώνει εκ νέου ο βιασμός και ο θάνατος της Σούζαν Ίτον. Την πρώτη αλήθεια την ομολόγησε ο ίδιος δράστης. Δεν αναζητούσε τύπο γυναίκας, δεν τον ένοιαζε η ηλικία, η διάθεση, το ντύσιμο. Έψαχνε την πρώτη που θα έπεφτε στο δρόμο του. Απλά, ωμά και ξεκάθαρα.

Την δεύτερη αλήθεια την είπαν στις κάμερες οι κυρ Παντελήδες του χωριού. Της γειτονιάς, της μικρής κοινότητας, της πόλης, της κωμόπολης, του οικισμού και του συνοικισμού. Εκείνοι που δεν ακούν, δεν βλέπουν, δεν μιλάνε. Δεν παρεμβαίνουν, δεν βοηθούν, δεν καταγγέλλουν. Εκείνοι οι ‘δεν θα βγάλω εγώ το φίδι απ’ την τρύπα’, οι ‘μην θα βρεις το μπελά σου’, οι ‘μη μπλέκεις και κοίτα τη δουλίτσα σου και μη μπλέκεις.’

Στο κάτω κάτω, η Σούζαν ‘προκαλούσε’. Κι ο δολοφόνος της δεν είχε δώσει δικαιώματα στη γειτονιά».

ΕΛΕΝΑ ΑΚΡΙΤΑ

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails