5 Αυγούστου 2010

Οὖτις ἐμοί γ᾿ ὄνομα

Ας υποθέσουμε πως πάω σ’ ένα πολυσύχναστο καφενείο των Αθηνών και παραγγέλνω έναν καφέ κάθομαι στο κεντρικό τραπέζι και πιάνω την κουβέντα με τους υπόλοιπους πελάτες του μαγαζιού. Κατά την διάρκεια αυτής της συζήτησης εξαπολύω μύδρους, χριστούς, παναγίες, καντήλια και ηλίθιες φήμες για διάφορα δημόσια πρόσωπα. Οι υπόλοιποι πελάτες είτε θυμώνουν με αυτά που λέω, είτε με αγνοούν, είτε ακόμα και με βρίζουν κι εκεί φαίνεται να τελειώνει το θέμα ως συνήθως συμβαίνει, αλλά αν κατά την διάρκεια των μύδρων ας υποθέσουμε πως μπαίνει μέσα στον καφενέ ένας μπάτσος ο οποίος ακούγοντας αυτά που λέω με πλησιάζει και μου ζητάει στοιχεία ταυτότητας και την ταυτότητά μου για να ξέρει ποιος είμαι εγώ που βρίζω και διαβάλλω τον τάδε και τον δείνα. Ας υποθέσουμε και πάλι πως δεν έχω ταυτότητα μαζί μου οπότε ο μπάτσος με συλλαμβάνει και με μπουζουριάζει για αναγνώριση στοιχείων επειδή είπα πως ο Καρατζαφύρερ είναι ομοφοβικός. Πως το βλέπετε όλο αυτό; Σας φαίνεται δημοκρατικό; Αν ναι τότε είστε φασίστες. Κόκκινοι πράσινοι ή μαύροι δεν έχει σημασία αφού ο φασισμός δεν έχει χρώμα ούτε ιδεολογία.

Κάπως έτσι σκέπτεται και η κυβέρνηση του GAP να το κάνει μάλλον. Για να μιλήσουμε θα πρέπει να δηλώνουμε ποιοι είμαστε. Έχουμε το δικαίωμα να λέμε ό,τι θέλουμε αρκεί να ξέρουν ποιος το λέει. Όχι δεν ζούμε στην σταλινική ΕΣΣΔ ούτε στην Γερμανία των ναζί. Στο μεσαιωνικό ελλαδιστάν ζούμε όπου θα έχουμε λέει το δικαίωμα της ελευθερίας λόγου και σκέψης αρκεί να ξέρουν ποιοι είμαστε. Κι έτσι αφού θα ξέρουν ποιος είναι αυτός που τα είπε θα φροντίσουν να μην τα ξαναπεί, για το καλό του. Διότι θα χτυπήσει το τηλέφωνο για απειλές, διότι θα σε βρουν στο δρόμο και θα σε τουλουμιάσουν και διότι θα σε ξαποστείλουν στα γκουλάγκ ή στην Μακρόνησο για διακοπές ή στα στρατόπεδα συγκέντρωσης για σαπούνι ή απλώς θα εξαφανιστείς. Μακαρθισμός με λίγη καθυστέρηση όπως όλα και πάντα στο ελλαδιστάν.

Ποιος είναι υπόλογος για όλο αυτό; Κατά την γνώμη μου ηθικός αυτουργός του όλου σκηνικού είναι η αριστερά. Φρύαξαν οι κοινοβουλευτικοί αντιπρόσωποι της αριστεράς με τα τσιράκια τους παρέα. Φρύαξαν να επιβάλλουν τον σταλινισμό με τον οποίο γαλουχήθηκαν. Οι αριστεροφασίστες για άλλη μια φορά συμβαδίζουν με τους δεξιοφασίστες κι έχουν (για άλλη μια φορά)την ίδια άποψη αφού έτσι τους συμφέρει. Κατ’ αυτούς όλους ανώνυμοι και με κουκούλες δικαιούνται να είναι μόνο τα ΜΑΤ και γενικώς οι δυνάμεις καταστολής. Όλοι οι άλλοι δεν έχουμε δικαίωμα στην ανωνυμία διότι είμαστε εξ’ ορισμού ύποπτοι κι ένοχοι κατά παράβαση κάθε έννοιας δικαίου και λογικής. Ωρύονται κάποιοι αριστεροί φασίστες και καμώνονται πως «αφού εγώ υπογράφω με το ονοματάκι μου φαρδύ πλατύ το ίδιο θα κάνεις κι εσύ». Θεωρούν μιάσματα όσους έχουν την απαίτηση να δίνουν βάρος στο τι λέγεται και όχι στο ποιος το λέει και ξιφουλκούν με το σύνηθες ελληναράδικο «επιχείρημα» -και ποιος είσαι εσύ ρε;-

Ποιος είμαι; Αλήθεια ποιος είμαι; Τι θα έλεγαν όλοι αυτοί αν τους απαντούσα όπως απάντησε ο Οδυσσέας στον Πολύφημο; Είμαι ο κανένας! Διότι και ο γιος του Ποσειδώνα την ίδια απαίτηση είχε από τον Οδυσσέα. Ένα… ονοματάκι, φαρδύ πλατύ ώστε να το μεταφέρει στον πατέρα του που έχει την εξουσία για να τιμωρήσει αυτόν που τον τύφλωσε. Και πλην του Πολύφημου (δεν είναι τυχαίο τ’ όνομα Πολύφημος) ποιος από εμάς άραγε έχει τα κότσια να χαρακτηρίσει δειλό κουκουλοφόρο ανώνυμο τον Οδυσσέα; Διότι όπως καταλαβαίνετε καλοί μου αναγνώστες το θέμα την ανωνυμίας είναι πολύ παλιότερο απ’ ότι νομίζουμε κι έχει απαντηθεί από το έπος της οδύσσειας ακόμα. Πάντα οι πολύφημοι εξουσιαστές θα θέλουν να γνωρίζουν ποιος είναι αυτός που θέλει να τυφλώσει την εξουσία αντί να κάτσει ήσυχα ήσυχα να φαγωθεί σαν ποίμνιο. Και πάντα οι πολύφημοι κυβερνήτες μας θα ρωτούν ποιος είμαι και πως με λένε για να με βρει ο δυνάστης-κυβερνήτης-θεός-εξουσία και να με τιμωρήσει. Ε λοιπόν ήμουν είμαι και θα είμαι ο κανένας όπως ήταν είναι κα θα είναι ο Οδυσσέας. Και ναι δεν θα κάτσω να με φάει ο πολύφημος κυβερνήτης αλλά θα τον τυφλώσω και θα δραπετεύσω και αν με ρωτήσει πως με λένε θα του πω κι εγώ: Ο ΚΑΝΕΝΑΣ! Για άλλη μια φορά η ελληνική μυθολογία αποδεικνύεται επικίνδυνος (για τους πολύφημους) δάσκαλος.

Πολλοί από τους προγόνους μου κυκλοφορούσαν με ψευδώνυμο. Ο πατέρας μου στο αντάρτικο είχε ψευδώνυμο. Ο παππούς μου ως μετανάστης στις ΗΠΑ με ψευδώνυμο. Ο προ-προπάππος μου επί τουρκοκρατίας με ψευδώνυμο, ο πατέρας του ο κλέφτης το ίδιο και ο πατέρας του πατέρα του ο αρματωλός επίσης με ψευδώνυμο και πάει λέγοντας μέχρι πολύ πίσω στον χρόνο. Όλοι αυτοί οι πρόγονοί μου ήταν επίσης ανώνυμοι ψευδώνυμοι με κουκούλες και ΟΛΟΙ μα όλοι καταζητούμενοι από τους τότε πολύφημους γερμανούς, Οθωμανούς, ταγματασφαλίτες, κοτζαμπάσηδες, κεχαγιάδες και κυβερνήτες δικτάτορες εξουσιαστές. Ειλικρινά δεν το περίμενα πως απλώς χρησιμοποιώντας κι εγώ ένα ψευδώνυμο και μόνο αυτό θα αρκούσε για να συγκαταλεχθώ κι εγώ στην ίδια με αυτούς κατηγορία αλλά να που μάλλον θα το δω και αυτό. Τι είχες Γιάννη μ’ τ’ είχα πάντα!

Επίσης πολλοί λογοτέχνες άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών υπέγραφαν με ψευδώνυμο. Ανώνυμοι κουκουλοφόροι και αυτοί και πάντα οι πολύφημοι δικτατορίσκοι ρωτούσαν κι ήθελαν να μάθουν ποιος κρύβεται πίσω από το κάθε ψευδώνυμο που τάραζε την γαλήνη της εξουσίας τους και τύφλωνε τα όργανά τους. Να τους αποκηρύξουμε λοιπόν κι όλους αυτούς τους ψευδώνυμους. Να μείνει να μιλά μόνο όποιος έχει δηλωμένο όνομα, επίθετο, αριθμό δελτίου ταυτότητας, ΑΦΜ, και αριθμό κοινωνικής ασφάλισης. Ωραία δημοκρατία.

Την σπίθα σε όλο αυτό το φασιστο-καπιταλιστικό σούργελο το έδωσε η δολοφονία του αγύρτη «δημοσιογράφου» Γκόλια από την (παρα)κρατική σεχτα επαναστατών κάποιων προβοκατοράκων επαγγελματιών δολοφόνων. Δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένον αχυρώνα. Δολοφόνησαν τον Γκόλια τα ίδια τ’ αδέρφια του προκειμένου να πετύχουν τον στόχο τους και μάλιστα πολλά τρυγόνια μ’ ένα σμπάρο. Έβγαλαν από την μέση τον ενοχλητικό κουτσομπόλη, έστειλαν μήνυμα προειδοποίησης στα υπόλοιπα λαμόγια της δημοσιογραφίας κι έθεσαν θέμα αναγνώρισης ταυτότητας σε γράφοντες και μη. Ε λοιπόν κύριοι κύριοι πολύφημοι κρατικοί και παρακρατικοί τσάμπα τον φάγατε το άθλιο. Αδίκως βασανίζεστε και δολοφονείτε. Μια τρύπα στο νερό κάνατε αφού η ίδια η τεχνολογία θα σας ακυρώσει. Πάρτε το χαμπάρι: δεν μπορείτε πια να περιορίσετε τον λόγο και την ελεύθερη έκφραση όπως παλιά. Ακόμη και αν νομοθετήσετε έχω τρόπο πολύ εύκολα να παρακάμψω την νομοθεσίας σας. Έτσι είναι, η τεχνολογία δημιουργεί προβλήματα στους πολύφημους. Σαν άλλος Οδυσσέας θα φτιάξω ένα ειδικό δόρυ και θα σας το μπήξω βαθιά στο μάτι την ώρα που εσείς θα κοιμάστε μεθυσμένοι από την νίκη που νομίζετε πως κερδίσατε και ήσυχοι πως κανείς δεν θα ταράξει τον ύπνο σας. Κι όταν σας τυφλώσω να ξέρετε πως το έκανε ο ΚΑΝΕΝΑΣ. Αυτό να πείτε κι εσείς στ’ αφεντικό σας. Ο Κανένας!

ΥΓ. Προχθές μου έκοψαν και το κινητό διότι δεν δήλωσα στοιχεία ταυτότητας και συνεπώς αφού δεν ξέρουν ποιος ομιλεί τότε αυτός δεν δικαιούται να ομιλεί. Ομολογουμένως έχω ζήσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου χωρίς κινητό πριν καν αυτά εφευρεθούν και συνεπώς έχω μάθει να ζω και χωρίς αυτό, αλλά από την άλλη επειδή είναι ένα χρήσιμο εργαλείο (ιδίως σε περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης) ήδη παρήγγειλα μια άλλη κάρτα από την Τουρκία κι έτσι θα κάνω την δουλειά μου και θα μιλάω όποτε θέλω με όποιον θέλω και θα λέω ό,τι θέλω χωρίς να δίνω αναφορά σε κανέναν… πολύφημο ασφαλίτη.

1 σχόλιο:

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails