17 Ιανουαρίου 2009

Γράμμα προς Συμπολίτες και Συμπολίτισσες "Η Πολιτεία του Κανένα Καθένα"

Έλαβα στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο μια επιστολή.            Δεν το προσπερνάω αβίαστα αν και νομίζω πως είναι ένα καθυστερημένο χρονικά εγχείρημα. Το θέτω όμως προς συζήτηση και στο παρόν δημόσιο προσωπικό μου ημερολόγιο ακριβώς για να καταδείξω πως δεν το προσπερνώ και δέχομαι να το συζητήσω αν και δεν νομίζω πως έχει τον απαραίτητο χρόνο για να εφαρμοσθεί.

Βρισκόμαστε ναι σε μια χρονική καμπή, σ’ ένα ιστορικό σταυροδρόμι όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά για ολόκληρο τον κόσμο και πρέπει ως Άνθρωποι να πάρουμε συγκεκριμένες αποφάσεις. Όμως, η εξελίξεις είναι τόσο γρήγορες που δεν αρκεί να αρχίσουμε να θεωρητικολογούμε. Είναι σαν (;) να κατρακυλάμε στο ρέμα και να πιάνουμε την συζήτηση για το από πού θα πιαστούμε. Δεν προλαβαίνουμε. Πρέπει να πάρουμε πολλές απόφασεις γρήγορα, στην πράξη, καλύπτοντας όσο το δυνατόν περισσότερες πιθανότητες. Ταυτόχρονα το μέγεθος του πλήθους των ανθρώπων και του βαθμού άμεσης αλληλεξάρτησης όλων μας σε παγκόσμιο επίπεδο, μας απαγορεύει να προσυμφωνήσουμε σε κάποιο σημείο συγκεκριμένο. Αυτό έπρεπε να έχει γίνει τον προηγούμενο αιώνα.

Σε αυτή την χρονική κατρακύλα ο καθένας ΝΑ και ΘΑ πιαστεί από όπου μπορεί και όπως νομίζει. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα παρά μόνο να ακολουθήσουμε την φυσική επιλογή και η φυσική επιλογή είναι πρακτική όχι θεωρητική. Και είναι επίσης ανελέητη. Έτσι εκφράζεται η ανάγκη. Αυτή η ανάγκη σε πολιτικό επίπεδο τίθεται λοιπόν μέσα στην αυτοοργάνωση. Πρέπει να αυτοργανωθούμε σε τοπικά επίπεδα σ’ όλο τον πλανήτη. Αυτοκράτορες και πλανητάρχες και πρωθυπουργοί και δήμαρχοι… ΤΕΛΟΣ. Όλοι αυτοί πέσαν πρώτοι στον γκρεμό. Πλέον είναι αναγκαίο να αποφασίζουμε για τον εαυτό μας και να πράττουμε καταρχήν στην γειτονιά μας στον δήμο μας στον νομό μας κατ’ επέκταση και με εκπροσώπους. Κάποια άγνωστη για μας χρονική στιγμή κατά την διάρκεια της πτώσης που διανύουμε ίσως θα πρέπει να σώσει ο καθένας τον εαυτό του για να μπορέσει να σώσει κι άλλους που σημαίνει να δείξει τον τρόπο. Αυτή η επιλογή πρέπει να εκφράζεται με όλους τους τρόπους όμως, σε όλα τα επίπεδα και δεν αρκεί μόνο αυτό της πολιτικής. Αλλαγή στην πολιτική ναι, αλλά και στην τεχνολογία, στην παιδεία, στις επιστήμες, στις καθημερινές μας συνήθειες, στην οικο-νομία, στην θρησκεία, στην δικαιοσύνη κλπ κλπ… παντού και άμεσα. Η ιστορία όπως την ξέραμε τελείωσε και πάμε γι άλλα. Χάσαμε πλέον τον έλεγχο του χρόνου και περνάμε από μια ομαλή σε μια ανώμαλη εξέλιξη και πλέον όλα θα εξαρτηθούν απ’ όλους μας είτε συμμετέχουμε είτε δεν συμμετέχουμε σε κάποιον φορέα. Είτε συνεννοηθούμε είτε δεν συνεννοηθούμε μεταξύ μας. Θα επανακτήσουμε την ομαλή εξέλιξη μόνο αν λειτουργήσουμε με γνώμονα το μέλλον και όχι το παρόν. Πράγμα που σημαίνει τεράστιο κόστος για όλους.

Προσυπογράφω επί της αρχής και των προθέσεων.

2 σχόλια:

  1. Ο ΚΥΒΟΣ ΠΡΟ ΠΟΛΛΟΥ ΕΡΙΦΘΕΙ!!.Ο ΥΒΡΙΣΤΗΣ ΑΝΤΑΙΟΣ(Η ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΜΑΣ ΓΗΙΝΗΣ ΜΑΧΗΤΙΚΟΤΗΤΟΣ)ΥΠΟΚΕΙΤΑΙ ΤΑ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΑ ΚΤΥΠΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΗΜΙΘΕΟΥ ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ. ΔΗΛΑ - ΔΗ, Η ΕΠΑΝΟΔΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑ ΦΥΣΗΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ (;) ΙΣΩΣ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ. ΜΙΑ ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΘΛΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΡΓΩΝ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ(ΚΑΤΑ ΗΣΙΟΔΟΝ)ΘΑ ΜΑΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΠΟΛΛΑ.Η ΣΥΝΤΑΓΗ ΠΑΛΑΙΑ ΚΑΙ..ΤΟ ΦΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΟΥΜΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΜΟΙΡΑ.
    Ο ΠΕΡΙΟΡΩΝ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. η αποκωδικοποίηση είναι εύκολη. Στην εφαρμογή τι μου κάνεις. Ο κύβος έχει ριφθεί από τότε που δημιουργήθηκε ο πρώτος μονοκύτταρος οργανισμός στον πλανήτη. Το μέγεθος του κύβου μόνο αλλάζει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails