22 Ιανουαρίου 2009

εποχή Ομπάμα ΙΙ

Υπάρχουν όμως και κάποιοι άλλοι που ξέρουν να διαβάζουν ανάμεσα στις γραμμές. Ως ο πρόεδρος που θα παραδεχτεί την αθλιότητά του περιγράφεται πολύ καλά στην παρακάτω ανάλυση της πρώτης μέρας.

O Μπαράκ Ομπάμα εξελέγη εν μέσω ενός κύματος ενθουσιασμού και ελπίδας. Παρά το πασίγνωστο σύνθημά του «Ναι, μπορούμε!» («Υes we can!»), πιστεύω ότι οι μελλοντικές γενιές ενδέχεται να τον θυμούνται ως τον πρόεδρο που είπε ρεαλιστικά «Οχι, δεν μπορούμε!». Στην ομιλία αμέσως μετά την ορκωμοσία ο νέος πρόεδρος μίλησε για « μια εξασθενημένη αυτοπεποίθηση στη χώρα,έναν φόβο ότι η παρακμή της Αμερικής είναι αναπόφευκτη και ότι η νέα γενιά πρέπει να χαμηλώσει τις απαιτήσεις της ». Είπε ότι αυτό αποτελεί πρόκληση την οποία σκοπεύει να αντιμετωπίσει.
Κάτω όμως από τις αισιόδοξες βεβαιώσεις υπήρχε ένα υφέρπον μήνυμα. Ο Ομπάμα περιέγραψε ένα έθνος σε πόλεμο, μια αποδυναμωμένη οικονομία, μια συλλογική αποτυχία να ληφθούν δύσκολες αποφάσεις. Και ενώ υποσχέθηκε να αντιμετωπίσει αυτές τις δυσκολίες, ήταν εξαιρετικά προσεκτικός ώστε να μην υποσχεθεί ότι θα τις εξαλείψει.
Η στάση του απέναντι στο κράτος συνοψίζεται ως εξής: « Το ζήτημα δεν είναι αν η κυβέρνησή μας είναι μικρή ή μεγάλη,αλλά αν λειτουργεί ». Με άλλα λόγια, προσέφερε στο κοινό του έναν ανηλεή ρεαλισμό. Ο λόγος του ήταν συγκρατημένος και όσο για τα θέματα εξωτερικής πολιτικής έδωσε έμφαση περισσότερο στις ποιητικές φράσεις πάρα στις εντυπωσιακές νέες ιδέες.

TO BHMA - Από το «Ναι, μπορούμε!» στο ρεαλιστικό «Οχι, δεν μπορούμε!»

6 σχόλια:

  1. Και να θέλει, δεν μπορεί!
    Αρκεί κάποιος να δει ποιους διάλεξε για συνεργάτες και υπουργούς!

    Η ΗΠΑ και ο Ομπάμα, μου θυμίζουν τη φράση της Παπαρήγα: "...και λίφτινγκ να κάνει η εβδομηντάρα τα αρθριτικά της θα πονάνε."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. σειρά της Κίνας αλλά πως θα το χωνέψουν οι Αμερικάνοι θα μας το πει ο Ομπάμα μάλλον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ένας πολιτικός που σέβεται την απάτη, στης οποίας την υπηρεσία ώρισε τον εαυτό του, δεν λέει ποτέ «όχι δεν μπορούμε».

    Στη χειρότερη περίπτωση θα πει: «Άλλο η εικόνα και άλλο η πραγματικότητα», με άλλα λόγια «δεν ξέρετε τι βλέπετε, επομένως είστε ηλίθιοι όσοι μας κατηγορείτε για ανεπάρκεια ή ανικανότητα».

    Η Ελλάδα χάραξε το δρόμο. Πρώτα με την «Αλλαγή» (Changement We Want) και μετά με το «ο Λαός θέλει το κόμμα μας μπορεί» (τουτέστιν: "Yes, We Can" ). Επικίνδυνα πράγματα αυτές οι αντιγραφές των συνθημάτων μιας καταστροφικής πολιτικής ενός δήθεν χαρισματικού πολιτικού, πλην όμως στην πραγματικότητα περαβρεχιστή, εκ των ΗΠΑ ορμωμένου.


    ____________
    Και καλύτερα ας μην υποπτευθούμε για άλλη μια φορά ότι απορρέουν από το ίδιο κέντρο αποφάσεων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αναμοχλευτή, με όποιον τρόπο και αν το πει το ίδιο θα εννοεί και σαφώς το κόλπο έχει επαναληφθεί πολλάκις και στα εν Ελλάδι τεκταινόμενα. Άλλωστε είμαστε ή δεν είμαστε τα πειραματόζωά τους;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ειμαι πολυ ωραίος, ιδιως το βράδυ

    με λένε Ανδρεαδη με λέν' Θεμιστοκλή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δημήτρης Δανίκας , ddanikas@dolnet.gr

    ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΗ η ενθρόνιση του Μπαράκ Ομπάμα του Α΄ Επιπέδου «Τιτανικού» και βάλε για να έχεις εικόνα σωστή. Σκηνοθετημένη μέχρι την τελευταία γραμμή. Πορεία Αβραάμ Λίνκολν ακολούθησε πριν ορκιστεί. Δηλαδή, παιδιά, θα βαδίσω στην ίδια πατριωτική γραμμή. Μαζί μου όλη η Οικουμένη η προοδευτική. Επιτέλους ένας Μαύρος στην εξουσία την ποθητή. Επομένως όλα ταιριάζουν με την Αυτοκρατορία τη Ρωμαϊκή. Άρτος και θεάματα για τα πλήθη. Αυτοκράτωρ ο πλανητάρχης. Η χλιδή να ταιριάζει στη δύναμη τη ρωμαϊκή. Ένα πράγμα έλειπε απ΄ όλο αυτό το κατακλυσμιαίο θέαμα της μαύρης ελπίδας της μοναδικής. Τα λιοντάρια να καταβροχθίζουν Παλαιστίνη, Ιράκ, Αφγανιστάν και κάθε λευκή, μαύρη, κίτρινη ανυπάκουη ψυχή. Η οφθαλμαπάτη είναι γνωστή. Ο ρόλος μετράει. Το χρώμα απαραίτητο μέρος μιας τρισδιάστατης εικόνας κινηματογραφικής. Πώς λέμε έγχρωμη επική περιπέτεια 3D; Αυτό ακριβώς. Έγχρωμη, τρισδιάστατη η Αλλαγή. Εικονική πραγματικότητα, όπως συμβαίνει με κάθε αμερικανική υπερπαραγωγή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails