29 Αυγούστου 2009

ΚΑΚΟ ΑΙΜΑ

Το παγανιστικό αίμα γυρίζει πίσω! Το Πνεύμα είναι κοντά διότι ο Χριστός δεν με βοηθά δίνοντας στην ψυχή μου ευγένεια κι ελευθερία. Αλλοίμονο! Το Ευαγγέλιο έχει περάσει. Το Ευαγγέλιο! Το Ευαγγέλιο.

Περιμένω με λαιμαργία τον θεό. Είμαι κατώτερης ράτσας εις τους αιώνας των αιώνων.

Να ‘μαι στην ακρογιαλιά της Αρμορικής. Ας ανάψουν οι πολιτείες το βράδυ! Η μέρα μου τελείωσε. Αφήνω την Ευρώπη. Ο θαλασσινός αέρας θα κάψει τα πνευμόνια μου. Χαμένες απόμακρες χώρες θα πετσιάσουν το κορμί μου. Να κολυμπήσω, ν’ αλέσω το χορτάρι, να κυνηγήσω, να καπνίσω προπάντων. Να πιώ δυνατά σαν το καυτό σίδερο γλυκά ποτά – όπως έκαναν και οι αγαπητοί μου πρόγονοι γύρω από την φωτιά.

Θα γυρίσω πίσω με ατσάλινα μπράτσα και πόδια, με σκούρο δέρμα, μάτι μανιασμένο. Από το προσωπείο μου θα με κρίνουν πως είμαι από ράτσα δυνατή. Θα ‘χω χρυσάφι πολύ. Θα είμαι τεμπέλης και ζόρικος. Οι γυναίκες κανακεύουν αυτούς τους σακάτηδες αγριάνθρωπους σαν γυρίζουν από τις θερμές χώρες. Θα αναμιχθώ και στην πολιτική. Σώθηκα!

Τώρα είμαι καταραμένος. Σιχαίνομαι την πατρίδα. Το πιο καλό πράγμα είναι ένας γερά μεθυσμένος ύπνος πάνω στα βότσαλα της παραλίας.

RIMBAUD - απόσπασμα

4 σχόλια:

  1. Ar Mor, θα πεί 'η θάλασσα' στα Βρετόνικα.
    Κι ήθελα να προσθέσω λινκ με εικόνες
    από αυτές τις ακτές,
    μα δεν μ'αφήνει το σύστημα.
    Δεν πειράζει..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ναι παρέλειψα να πω πως οι ακτές της Αρμορικής είναι αυτές που σήμερα ονομάζονται ακτές Βρετάνης.
    Έχει πλακα να ξέρεις Βρετόνικα ε; Ξέρεις; Θα μου κάνει πολύ εντύπωση.
    Με ενέπνευσες όμως έτσι κι αλλιώς κι αύριο θα γράψω για την σχέση μου με την φωτογραφία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όχι βέβαια,
    μονάχα
    πώς κάποιες περιφέρειες
    έλκουν την σημερινή ονομασία τους
    από ντοπιολαλιές
    Πάντως, μέχρι πριν λίγα χρόνια
    στη Σορβόννη δίδασκαν βρετόνικα
    στο πλαίσιο του πλούτου
    και του πλουραλισμού
    της 'εθνικής ταυτότητας' και καλά.
    Αφ'ότου δηλαδή έσβησε η τοπική ταυτότητα
    κι απόμεινε το φολκλόρ
    (εννοώ: στεγνωμένος τοπικισμός
    χωρίς πολιτικό πρότζεκτ πλέον)
    όμως όχι πια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. έχω φίλους σ' εκείνες τις ακτές. Ψαράδες που ενδοοικογενειακώς μιλάνε ακόμα την γλώσσα τους όπως περίπου εδώ οι Αρβανίτες. Δεν καταλαβαίνω παρά ελάχιστες λέξεις αλλά η λαλιά της μου έδωσε την αίσθηση του τόπου τους τόσο καλά που την λάτρεψα. Μουντή και τραχιά γρήγορη και ασταθής μα απολύτως ρευστή με στιγμές που εναλλάσονται απίστευτα γρήγορα μεταξύ νηνεμίας και βροντής. Το δε χρώμα της είναι πίσω πάντα από ένα φόντο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails