31 Μαρτίου 2011

Γιατί τα θρησκευτικά;

Δεδομένης της συγκυρίας η Αννα Διαμαντοπούλου είναι μία τυχερή πολιτικός. Πιθανότατα επειδή το δικαιούται. Διατηρεί ένα χαρτοφυλάκιο που επιτρέπει στον κάτοχό του να έχει όραμα. Την ώρα που ο υπουργός Υγείας βλέπει εφιάλτες, η υπουργός Παιδείας οφείλει να περιγράφει οράματα. Το όραμα της Αννας Διαμαντοπούλου για το νέο Λύκειο περιλαμβάνει και τη μορφή της Μεγαλόχαρης. Προς Θεού, όχι δακρυσμένη και παραπονούμενη όπως συνηθίζει να εμφανίζεται σε όνειρα και λερωμένα τζάμια. Η Μεγαλόχαρη χαμογελάει σαν τη Μόνα Λίζα. Αν το επέτρεπε η θέση Της, μπορεί και να έκλεινε το μάτι στην ιεραρχία. Αλλά δεν πειράζει, αυτό το κάνει η υπουργός. Το νέο Λύκειο, που θα παλιώσει κατά το 2040, έχει στις δύο πρώτες τάξεις του τα θρησκευτικά ως υποχρεωτικό μάθημα.

Ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την πολιτική στην Ελλάδα σε υποχρεώνει να δεις την υπουργό με κατανόηση. Αν καταργείτο ο υποχρεωτικός χαρακτήρας των θρησκευτικών το Σύνταγμα θα μαύριζε από ράσα. Η ρήξη θα απαιτούσε πολιτικούς πόρους που δεν υπάρχουν, ενώ και η ίδια η υπουργός θα έθετε σε κίνδυνο ακόμα και την επανεκλογή της. Εν τέλει, αν το δεις με κυνισμό, θα πεις ότι η χώρα δεν έχει την πολυτέλεια να ασχοληθεί στη συγκεκριμένη στιγμή με τη θέση των θρησκευτικών στην εκπαίδευση. Εντάξει. Δεν αδικώ την υπουργό, απλώς πλέον έχω λιγότερες προσδοκίες από αυτήν. Αλλωστε το περίγραμμα όσων ανακοίνωσε είναι θετικό και επιχειρεί πραγματικά σύγχρονες τομές που δημιουργούν σκεπτόμενους μαθητές και όχι νευρωτικούς υποψηφίους. Αν ξεχάσουμε το θέμα των θρησκευτικών, η Αννα Διαμαντοπούλου μπορεί να εγγράψει ένα ενδιαφέρον κεφάλαιο στην πολιτική της βιογραφία.

Ισως βέβαια να κρύβει κάποιο ξόρκι στο μανίκι της και το περιεχόμενο του μαθήματος να αλλάξει, μετατρέποντας τα θρησκευτικά σε θρησκειολογία. Ομως, μεταξύ μας, ξέρουμε ότι δεν πρόκειται να συμβεί ούτε και αυτό. Ακόμα και αν η εποχή μας ευνοεί τις ανατροπές, το μάθημα των θρησκευτικών βρίσκεται πίσω από μία γραμμή που το πολιτικό προσωπικό διστάζει να διαβεί. Είναι, άλλωστε, γνωστό ότι στα ελληνικά σχολεία μετά βίας διδάσκεται η δαρβινική θεωρία της εξέλιξης, καθώς πρόκειται για θέμα που ενοχλεί την Εκκλησία. Η μισή αμαρτία, λοιπόν, ας βαρύνει την υπουργό και η άλλη μισή όλους εμάς που, ως κοινωνία, φτιάχνουμε το σχολείο του 21ου αιώνα με υποχρεωτικό το μάθημα των θρησκευτικών. Κανένας γονιός δεν θα βγει στο δρόμο για τον Δαρβίνο. Χιλιάδες, όμως, θα έβγαιναν για τους ήρωες της Βίβλου.

Η υπουργός ίσως δεχθεί κριτική για την κατάργηση της Πληροφορικής από το Λύκειο. Θα ήταν άδικο. Ετσι όπως διδάσκεται η πληροφορική στα ελληνική σχολεία, η διατήρηση της στο Λύκειο θα αποτελούσε κατασπατάληση διδακτικών ωρών. Αν έχεις φτάσει στην εφηβεία χωρίς να γνωρίζεις πως να χρησιμοποιείς υπολογιστή, τότε το Λύκειο δεν έχει να σου προσφέρει κάτι και ίσως και εσύ να μην έχεις να προσφέρεις κάτι σε αυτό.

Αντιθέτως, πίσω από τη θριαμβολογία για την επικείμενη πάταξη της παραπαιδείας ίσως κρύβεται μία αντίφαση. Αν υποθέσουμε ότι αύριο δεν υφίσταται παραπαιδεία, τι θα κάνουν όλοι όσοι συντηρούνται από αυτήν; Πως θα ζήσουν οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί και οι φροντιστές; Εκτός και αν απορροφηθούν σε μοναστήρια που, λόγω υποχρεωτικής διδασκαλίας των θρησκευτικών, θα διατηρήσουν την ακμάζουσα λειτουργία τους. Αμην.

Γιατί τα θρησκευτικά; | Άρθρα | Protagon

4 σχόλια:

  1. Πάντως θα μπορούσε εύκολα να θέσει σε διαπραγμάτευση τη διατήρηση των 5-1 προσλήψεων στους παπάδες (δικός της τομέας είναι) σε σχέση με το μάθημα των θρησκευτικών. Τι παζάρια έκανε; Γιατί δεν μαθαίνουμε; Ή περιμένει τη δική μας αντίδραση; Ας αντιδράσουμε τότε προς όφελος κάποιου αληθινού μαθήματος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ποια πάταξη της παραπαιδείας; Κοροϊδευόμαστε; Το νέο σύστημα είναι ίδιο με τις δέσμες στην ουσία. Άντε... και μια ερευνητική που θα την πουλάει το φροντιστήριο και θα τη γράφουν φοιτητές που θέλουν να βγάλουν ένα χαρτζιλίκι. Στις δέσμες η παπαγαλία και τα φροντιστήρια πήγαιναν σύννεφο από την Α' Λυκείου. Αυτό το σύστημα τι το καλύτερο έχει και θα τα αποφύγει αυτά;

    Έχω βαρεθεί από τότε που πήγα Γυμνάσιο να ακούω για την πάταξη της αποστήθισης και της παραπαιδείας. Και μόλις προχθες άκουσα το Λαζόπουλο να λέει κάτι που λέω χρόνια:

    Όσο η πολιτική εξυπηρετείται από ηλίθιους και ασυνείδητους πολίτες που δεν ξέρουν να σκέφτονται, η παιδεία δεν πρόκειται να φτιάξει. Ένας έξυπνος πολίτης με κριτική σκέψη και κοινωνική συνείδηση δεν πάει να ζητήσει ρουσφέτια, ούτε να πουλήσει την ψήφο του για ίδιον όφελος. Απλά τα πράγματα.

    Και εννοείται ότι η παραπαιδεία δεν πρόκειται να χτυπηθεί για το λόγο που ανέφερες. Για παρόμοιο λόγο δε θα γίνουν προαιρετικά και τα θρησκευτικά. Οι θεολόγοι που βγάζουμε με το τσουβάλι κλέφτες θα γίνουν; :/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το μόνο πράγμα που σώζει τα παιδιά μας είναι οι απεργίες.
    Όσο λιγότερο στην τάξη, τόσο λιγότερα καμμένα μυαλά.
    Να στηρίξουμε οτιδήποτε συντεχνιακό ζητούν οι συνδικαλιστές απεργώντας.
    Για τα παιδιά μας ρε γαμώτο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @Δείμε, πως να αντιδράσουμε; Έχεις καμιά ιδέα φίλε πλην του να μην παμε να ξαναψηφίσουμε μέχρι που να δούμε σχολεία;

    @EvanT, το πρόβλημα δεν είναι οι δέσμες είναι οι καθηγητές. Το 90% αυτών είναι άχρηστοι και ναι δεν πρόκειται να χτυπηθεί η παραπαιδεία αφού δεν υπάρχει παιδεία κι αυτός που πάει και ζητάει ρουσφέτι είναι απλώς απαίδευτος.

    @Μάνο, αυτό ήδη συμβαίνει. Ποιός πάει για μάθημα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails