23 Νοεμβρίου 2012

Όταν ο ρατσισμός… δεν κάνει διακρίσεις.

Πριν λίγο καιρό είχα πάει από το μαγαζί για κατοικίδια (ελληνιστί pet shop) για ψώνια και βρέθηκα μπροστά στην συνήθη για την εποχή μας κατάσταση. Μαγαζί που το πήρε από τον πατέρα του και φυσικά τώρα το έκλεισε διότι απλά ποτέ δεν το δούλεψε σωστά αφού ούτε καν ταμείο βραδινό δεν έκλεισε ποτέ και ζούσε με δάνεια. Φτάνοντας λοιπόν στο μαγαζί βρέθηκα στο άδειασμα του καταστήματος κι αφού έμαθα από πρώτο χέρι τα καθέκαστα γύρισα να φύγω όταν το βλέμμα μου έπεσε τυχαία στον παρακείμενο πράσινο κάδο απορριμμάτων όπου μεταξύ άλλων σκουπιδιών από το άδειασμα του μαγαζιού παρατήρησα κι ένα παλιόκλουβο με δυο νεκρά πουλιά μέσα. Δυο μάλλον καναρίνια όπως τα έβλεπα από μακριά αλλά όσο έκανα αυτές τις σκέψεις ασυναίσθητα βάδιζα και προς τον κάδο ώσπου όταν έφτασα κοντά είδα ότι το ένα από τα δυό κουνιόταν! Ήταν ζωντανό, άνοιξα βήμα πλησίασα γρήγορα, σήκωσα το κλουβί και πράγματι ήταν δυο καναρίνια σε άθλια κατάσταση, μισοψόφια. Το ένα φαινόταν, δεν είχε μέλλον, ψυχορραγούσε, οπότε και το σκότωσα ακαριαία κι ανώδυνα για να μην βασανίζεται αλλά το δεύτερο είχε πιθανότητες να ζήσει αν κάποιος το φρόντιζε.

Αποφάσισα να το κρατήσω, τύλιξα το παλιόκλουβο με το μαύρο μπουφάν για να έχει σκοτάδι το πουλί και να ηρεμίσει λίγο και ξαναπερνώντας από το μαγαζί αφού ρώτησα τυπικά αν το θέλουν έμαθα ότι τα πέταξαν τα δύο τελευταία πουλιά αφού δεν αγοράστηκαν από κανένα. Τα πέταξαν τα πουλιά επειδή δεν αγοράστηκαν από κανένα! Επειδή δεν αγοράστηκαν από κανένα! Από κανένα! Κι όταν τους είπα ότι θα το κρατήσω και ζήτησα προσφορά για ένα κλουβί ούτε καν έκπτωση δεν ήθελε να μου κάνει, ήθελε να βγάλει και κέρδος από το κλουβί κι ας ήμουν 15 χρόνια πελάτης κι ας έκλεινε το μαγαζί, αυτός τώρα ξαφνικά θυμήθηκε να βγάλει κέρδος από ένα κλουβί για το πουλί που πέταξε! Κλουβί αγόρασα από αλλού μαζί με όλα τα υπόλοιπα που χρειαζόμουν σιχτιρίζοντας που τόσα χρόνια ψώνιζα από τον μαλάκα. Αλλά ο μαλάκας το ‘κλεισε!

Είναι ένα αρσενικό, κίτρινο, φετινό απριλιάτικο καναρίνι με χρωματικό ελάττωμα στην πάνω μεριά του κεφαλιού μάλλον από παλιότερη γενετική μίξη με καρδερίνα (και μάλλον γι αυτό το χρωματικό ελάττωμα δεν αγοράστηκε) που μετά από λίγο καλό φαί κι ιδανικές συνθήκες συνήλθε σε λίγες μέρες κι όλο το καλοκαίρι μέχρι και το τέλος της πρώτης του πτερόρροιας το πέρασε μαζί με τους καλύτερους δασκάλους . Εγώ πουλιά έχω έτσι κι αλλιώς ντοπιασμένα ένα γύρω κι όλων των ειδών τα άγρια και ωδικά όλων των λογιών από αηδόνια (η μια αηδονοφωλιά μάλιστα είναι έξω από το παράθυρο της κόρης μου σε μια τεράστια δάφνη) καρδερίνες και σπίνους μέχρι κοτσύφια και κοκκινολαίμια μέχρι και παπαγαλάκια για να καταλάβετε, ένα σωρό πράσινα, κίτρινα, μπλε και κόκκινα ποικιλόχρωμα παπαγαλάκια μαζί με τ’ άλλα ένα γύρω από το σπίτι ντοπιασμένα, ζουν εδώ, εδώ τρώνε, εδώ πίνουν, εδώ γεννούν.

Πουλί λοιπόν σε κλουβί τώρα δεν ήθελα, αλλά έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα βρέθηκα με τον Πίπη. Πίπη τον ονόμασα. Ο πίπης όλο το καλοκαίρι με τους καλύτερους δασκάλους και με ιδανικές συνθήκες εξελίχθηκε σε καναρίνι θαύμα! Αν και μικρός ακόμα δίνει ρεσιτάλ τραγουδιών μέχρι σκασμού. Του χρόνου την άνοιξη ο Πίπης θα είναι το καλύτερο πουλί κι εγώ θα του πηγαίνω καρδερίνες άγριες να τις μαρκαλίζει να τις βατεύει και θα γεμίσει το σύμπαν με καρδερινοκάναρα.

Μπάσταρδα του Πίπη που τον πέταξαν επειδή κανείς δεν αγόραζε το μπάσταρδο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails