25 Μαρτίου 2010

Παρελάσεις

parelasi Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε από μέλη του ΦΙ.Π.ΠΑ.Κ. (Φιλειρηνικό Προοδευτικό Παλλαϊκό Κίνημα) και περιέχει ορισμένες παρατηρήσεις και προβληματισμούς σχετικά με τις παρελάσεις.
Όλοι θυμόμαστε από την παιδική μας ηλικία ότι συμμετείχαμε στις προετοιμασίες του σχολείου μας για τις μαθητικές παρελάσεις. Κάποιοι από μας μάλιστα, έχουμε πάρει μέρος σε μία ή και περισσότερες παρελάσεις. Στα παιδικά μας μάτια, η συμμετοχή στις παρελάσεις έμοιαζε αυτονόητη. Σχεδόν κανένας από μας όμως δεν είχε προβληματιστεί πάνω στο ποιος είναι ο χαρακτήρας των παρελάσεων, ποιο σκοπό εξυπηρετούν και αν ωφελούν τους μαθητές. Έχουμε όμως την ευκαιρία να προβληματιστούμε έστω και τώρα.
Οι παρελάσεις είναι μια από τις εντυπωσιακές φιέστες που διοργανώνει το ελληνικό κράτος. Ο χαρακτήρας τους είναι έντονα στρατοκρατικός (μιλιταριστικός). Οι μαθητές που παρελαύνουν έχουν ομοιόμορφη εμφάνιση και πανομοιότυπο ύφος. Περπατούν συντεταγμένα και με στρατιωτικό βηματισμό. Οι κινήσεις του σώματός τους είναι τόσο συντονισμένες που μοιάζουν με κουρδιστά στρατιωτάκια. Οι περισσότεροι από μας γνωρίζουμε ότι η συμμετοχή των μαθητών στις παρελάσεις είναι υποχρεωτική. Πόσοι όμως γνωρίζουμε την ιστορία αυτού του θεσμού ;

Η πρώτη επίσημη μαθητική παρέλαση έγινε το Μάρτιο του 1936. Το θεσμό αυτό, τον εμπνεύστηκε και τον επέβαλε η δικτατορία του Μεταξά. Ο Μεταξάς είχε εντυπωσιαστεί από την ομοιομορφία της χιτλερικής νεολαίας και αποφάσισε να την επιβάλει στην ελληνική νεολαία θέλοντας να μετατρέψει τα σχολεία σε στρατόπεδα και τους μαθητές σε στρατιωτάκια. Θυμίζουμε ότι το 1936 ο Μεταξάς ίδρυσε την ΕΟΝ (νεολαιίστικη φασιστική οργάνωση), στην οποία ήταν όλοι οι μαθητές υποχρεωμένοι να εγγραφούν. Οι παρελαύνοντες μαθητές ήταν υποχρεωμένοι να υμνούν τον κυβερνητικό επίτροπο της ΕΟΝ και να χαιρετούν φασιστικά το δικτάτορα. Όλες οι επόμενες κυβερνήσεις διατήρησαν αυτό το μιλιταριστικό θεσμό μέχρι σήμερα.

Οι περισσότεροι από εμάς πηγαίνουμε στην παρέλαση, παρακολουθούμε το θέαμα εκστασιασμένοι και χειροκροτάμε. Ο κόσμος που κατεβαίνει στις παρελάσεις έχει την αίσθηση ότι συμμετέχει σε ένα πανηγύρι, αλλά ξεχνάει ότι το πανηγύρι αυτό γίνεται μπροστά σε όπλα που φτιάχτηκαν για να σκοτώνουν ανθρώπους. Όλα όσα παρακολουθούμε εκείνη την ώρα, μας φαίνονται τόσο φυσιολογικά που δεν μπαίνουμε στον κόπο να προβληματιστούμε και να τους ασκήσουμε κριτική. Οι μαθητές περπατάνε σαν κουρδιστά και άβουλα στρατιωτάκια, το ένα πίσω απ’ το άλλο. Η προσπάθεια να επιβληθεί η ψυχολογία της μαζικής πειθαρχίας είναι αρκετά εμφανής. Εμφανής είναι και η ομοιομορφία στην ενδυμασία και στις κινήσεις των μαθητών.

Η «αρετή» της υποταγής (του συνόλου) προωθείται με τον καλύτερο τρόπο. Ο σεβασμός της διαφορετικότητας και της πολυπολιτισμικότητας απουσιάζει από την παρέλαση. Τη θέση του έχει πάρει η εθνικιστική μονοπολιτισμικότητα. Οι διαφορετικοί απορρίπτονται ή γίνεται προσπάθεια αφομοίωσής τους με άκομψο και άγαρμπο τρόπο.
Οι στρατιωτικές παρελάσεις εκτός των άλλων, έχουν σημαντικό οικονομικό κόστος στο ελληνικό Δημόσιο. Στο σημείο αυτό, θα ήταν καλό να προβληματιστούμε σχετικά με το ποιοι παίρνουν μέρος στις παρελάσεις. Μπορούν να πάρουν μέρος όλοι οι μαθητές ή μήπως αποκλείονται κάποιοι; Για να βρούμε απάντηση σε αυτό το ερώτημα θα παραθέσουμε ένα απόσπασμα από την απόφαση Γ4/150/24.2.2000 που είχε υπογράψει ο Υφυπουργός Παιδείας Ι. Ανθόπουλος και αφορά «τη σύνθεση των τμημάτων παρέλασης και τον τρόπο επιλογής σημαιοφόρων και παραστατών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης». Σύμφωνα με αυτή, «Οι μαθητές ή σπουδαστές που θα μετέχουν στα τμήματα της παρέλασης θα επιλέγονται από τους οικείους καθηγητές Φυσικής Αγωγής από εκείνους τους μαθητές που έχουν άρτια εμφάνιση, παράστημα (…)». Οι υπόλοιποι, όπως καταλαβαίνετε, απορρίπτονται. Το Υπουργείο Παιδείας δηλαδή, θεωρεί ότι όσοι δεν έχουν αξιόλογη εμφάνιση, υψηλούς βαθμούς και ικανοποιητικό παράστημα πρέπει να απορρίπτονται.

Για τα σχολεία, οι παρελάσεις είναι ένας πολύ σημαντικός θεσμός. Γι’ αυτό και δίνουν μεγάλη βαρύτητα στο αν οι μαθητές τους θα παρελάσουν με ικανοποιητικό τρόπο και αν θα αφήσουν καλές εντυπώσεις στους θεατές. Για να πετύχουν το αποτέλεσμα που επιθυμούν, ξοδεύουν πολλές ώρες διδασκαλίας κάνοντας προετοιμασία για την παρέλαση υπό την καθοδήγηση του γυμναστή και υπό τους ήχους στρατιωτικών εμβατηρίων. Μέσα από τις παρελάσεις, το σχολείο περνάει στους μαθητές την απόλυτη πειθαρχία και την υποταγή. Τους επιβάλλει την υπακοή σε εντολές και διαταγές. Η υπακοή στις εντολές του εντολοδότη θεωρείται αρετή και επιβραβεύεται. Όσο περισσότερο μοιάζουν οι μαθητές με καλοκουρδισμένα στρατιωτάκια, τόσο πιο ικανοποιημένο είναι το σχολείο και ευχαριστημένο με την εικόνα του προς τα έξω.
Μάλλον είναι καιρός να αναρωτηθούμε τι σχολείο θέλουμε. Θέλουμε ένα σχολείο δημιουργίας υποταγμένων συνειδήσεων και ανελεύθερων ανθρώπων που υπακούνε αδιαμαρτύρητα στους εντολοδότες τους ή ένα σχολείο όπου οι μαθητές αντιμετωπίζουν τα πάντα με κριτική διάθεση, εκφράζουν τις απόψεις τους ελεύθερα χωρίς να τιμωρούνται και έχουν δικαίωμα να αρνηθούν να κάνουν πράγματα που δεν τους εκφράζουν;

Οι μαθητές (αλλά και οι καθηγητές) που αρνήθηκαν κατά καιρούς να παρελάσουν, καταγγέλλοντας το μιλιταριστικό και αυταρχικό χαρακτήρα των παρελάσεων, τιμωρήθηκαν με διάφορες ποινές (π.χ. αποβολή). Ο Θεόδωρος και η Σωτηρία Νικολαϊδη τιμωρήθηκαν με 3μερη αποβολή από το συμβούλιο των καθηγητών του γυμνασίου Χέρσου Κιλκίς επειδή δεν συμμετείχαν στον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου 1988. Η μαθήτρια Βικτωρία Βαλσαμή, που αρνήθηκε να παρελάσει στις 28-10-1992 για ιδεολογικούς λόγους, τιμωρήθηκε με μονοήμερη αποβολή. Το 1994 τιμωρήθηκαν μαθητές στην Καστοριά, την Κομοτηνή κ.α. Το 1995 τιμωρήθηκαν με μονοήμερη αποβολή 3 μαθητές από το Γυμνάσιο Σκάλας. Η καθηγήτρια Φραντζέσκα Ρωμανού που αρνήθηκε να παρελάσει στις 28-10-2001 για ιδεολογικούς λόγους, αντιμετώπισε πειθαρχική δίωξη. Στην απολογία της υποστήριξε ότι πέρα από την παρέλαση «υπάρχουν ένα σωρό άλλοι τρόποι για να καταλάβουν και να νοιώσουν τα παιδιά τη σημασία και την αξία της κάθε επετείου». Τελικά της επιβλήθηκε χρηματικό πρόστιμο.

Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι άνθρωποι καταγγέλλουν το μιλιταριστικό θεσμό των μαθητικών παρελάσεων και απέχουν από αυτές. Καταγγέλλουν την προσπάθεια του κράτους να συνδέσει το σχολείο με τα εθνικιστικά και φιλοπόλεμα κηρύγματα του παρελθόντος και να μετατρέψει τους μαθητές σε υπάκουα στρατιωτάκια. Ο αριθμός των ανθρώπων που εναντιώνονται στην ισοπεδωτική ομοιομορφία και την άβουλη υπακοή των μαθητών σε παραγγέλματα, που καλλιεργούνται μέσα από αυτό τον αναχρονιστικό θεσμό, αυξάνεται σημαντικά. Πρόσφατο παράδειγμα είναι η Κ. Μαρίνη, μαθήτρια ενός γυμνασίου της Θεσσαλονίκης, που δήλωσε ότι δεν θα παρελάσει στις 28-10-2005. Το κείμενο της Πρωτοβουλίας Εκπαιδευτικών Αχαΐας ενάντια στις μαθητικές παρελάσεις υπογράφουν πολλοί εκπαιδευτικοί των 3 βαθμίδων, οι φοιτητικοί σύλλογοι Πολιτικών Μηχανικών και Μηχανολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών κ.α. Θέση κατά των μαθητικών παρελάσεων έχει πάρει μεταξύ άλλων και ο Ενωτικός Ανοιχτός Συνδυασμός Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Καλλιθέας – Μοσχάτου, ο Γρηγόρης Καλομοίρης (που διετέλεσε πρόεδρος της ΟΛΜΕ), ο Νίκος Δήμου, η Ένωση Πολιτών για την Οικολογία και το Περιβάλλον Ηλείας (ΕΠΟΠ), οι Οικολόγοι Πράσινοι, η Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης, η Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Παιδαγωγικού (Ε.Π.Π.) κ.α.

Καταγγέλλουμε το μιλιταριστικό και αντιπαιδαγωγικό χαρακτήρα των μαθητικών παρελάσεων. Ζητάμε να σταματήσει το κράτος να τιμωρεί με διάφορες ποινές όσους δεν επιθυμούν να συμμετάσχουν σε αυτές για ιδεολογικούς λόγους.
ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΜΑΘΗΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ.
ΚΑΝΕΝΑ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΤΙΚΗΣ ΦΙΕΣΤΑΣ.
ΕΝΑΝΤΙΩΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΣΕ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ.
ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΑΚΙΑ.

12 σχόλια:

  1. Φίλτατε Κλείτορα, μάλλον λησμονείς κάποια πράγματα, ως προς τις παρελάσεις, τα οποία σου τα σημειώνω.
    1) Παρελάσεις υπήρχαν ήδη από την Αρχαία Ελλάδα, όπως συνέβαινε λόγου χάριν στα παναθήναια. Όποιος αμφιβάλλει, ας δει τα γλυπτά του Παρθενώνα, τα οποία διεκδικούμε, τί απεικονίζουν. Απεικονίζουν μίαν επίσημη εφηβική Αθηναϊκή παρέλαση στα Παναθήναια.
    2) Ακολούθησαν αργότερα οι Ρωμαίοι καί οι άλλοι λαοί.
    3) Ως προς την σύγχρονη θέσπισή τους τον Μάρτιο του 1.936μ.α.χ.χ., εδώ υπάρχει ένα σημαντικό ιστορικό λάθος. Εκείνη την εποχή, πρωθυπουργός δεν ήταν ο Ιωάννης Μεταξάς, όπως νομίζουν πολλοί, αλλά αντιθέτως πρωθυπουργός ήταν από τις 14 Μαρτίου έως τον θάνατό του στις 13 Απριλίου 1.936μ.α.χ.χ., ο Κωνσταντίνος Δεμερτζής.
    4) Πέραν όμως αυτού, φαίνεται ότι ορισμένοι δεν επικρίνουν τις αντίστοιχες παρελάσεις στην τότε
    Σοβιετική Ένωση ή στα άλλα κράτη εκείνης της εποχής, στην Ευρώπη καί αλλού.

    Με εξαίρετη τιμή

    Αντίοχος Αχαρνεύς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Στα Παναθήναια δεν γινόταν παρέλαση αλλά πομπή, κάτι που έχει ΤΕΡΑΣΤΙΑ διαφορά.
    Η πομπή ήταν παλλαϊκή και μόνο ένα ελάχιστο μέρος της αποτελείτο από στρατιώτες, εν είδει απλού αγήματος...
    Οι παρελάσεις έχουν σαν αποκλειστικό στόχο την συμπλεγματική επίδειξη ισχύος και (σε πλήρη αντίθεση με τους πατριώτες/εθνικιστές) οι αρχαίοι ήσαν ο,τιδήποτε άλλο εκτός από υποκριτές και κομπλεξικοί.

    Το αναρτηθέν κείμενο κάνει λάθος ΜΟΝΟ ως προς την ακριβή χρονολογία έναρξης των παρελάσεων. Επι της ουσίας, ο καθιερωτής των παρελάσεων υπήρξε, όπως είναι γνωστό, ο πίθηκος του διεθνούς φασισμού Μεταξάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αντίοχε μην μπερδεύεις τις παρελάσεις με τις πομπές και ποτέ εγώ δεν υποστήριξα καμιά παρέλαση κανενός καθεστώτος. (σε προκαλώ να μου βρεις αποδείξεις ή έστω ενδείξεις περί τυχόν τέτοιας υπερασπισής μου)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Διόδοτε κάνεις λάθος, οι παρελάσεις δεν είναι για συμπλεγματική επίδειξη ισχύος ή όχι, αλλά για επίδειξη κάλλους, τάξης, οργάνωσης αλλά και για εξύψωση του όποιου φρονήματος της όποιας κοινωνίας. Μη μπερδεύουμε τις έννοιες. Αν δεν σ' αρέσουν, δικαίωμά σου, αλλά ας μη διαστρεβλώνονται τα αυτονόητα χάριν λόγων προσωπικών και αντίθετων με την συλλογική πραγματικότητα της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού μας. Και δεν ξέρω τι γνώμη έχεις και για τα εαυτοφοβικά και με σχιζοειδή ΕΘΝΟΛΟΓΙΚΉ ταυτότητα,ιδεολογικά ξοφλημένα πιθηκοειδή της αριστεράς (της ποιάς; ΧΑΧΑΧΑΧΑ!) στην χώρα μας, που οι γονείς τους έκαναν σαμποτάζ στον πόλεμο του 40-41, ενώ ο "πίθηκος" του...φασισμού Μεταξάς συνέτριψε τον...φασισμό στα βουνά της Αλβανίας!

    Iraklitos

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. σιγά ρε ανώνυμε, σιγά μην μας πεις πως οι παρελάσεις είναι καλλιστεία του αντέννα! Με τέτοιες κοτσάνες θες να μιλήσουμε και για ιστορία! ου ρε σαχλαμάρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ου ρε σαχλαμάρα!
    ----------------
    φοβερες θεσεις εχεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. οι θέσεις μου είναι στο κείμενο αλλά εσύ προτιμάς να σχολιάσεις το σχολιασμό ενός σχολίου. Αυτό κι αν είναι γελοίο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Προς άρσιν αμφιβολιών, όσον αφορά την οργάνωση παρελάσεων στην Αρχαία Ελλάδα, ιδίως για τα Παναθήναια, υπάρχουν πλείστες σαφείς αναφορές, όπως η αναφορά του Πλουτάρχου στον Βίο του Αλκιβιάδη(Πλουτάρχου "Αλκιβιάδης" 34,3-7), στην οποίαν αναφέρεται ότι ο Αλκιβιάδης, αμέσως μετά την επιστροφή από την εξορία του, οργάνωσε στρατιωτική παρέλση, στην οποίαν εξωτερικώς ήσαν οι οπλίτες καί στο εσωτερικό οι ιερείς καί ιέρειες, οι μύστες καί οι μύστριες, καθώς καί οι μυσταγωγοί, η οποία παρέλαση πραγματοποιήθηκε υπό τα βλέμματα των εχθρικών στρατευμάτων στην Δεκέλεια, ενώ άρχισε από την πολιορκουμένη τότε Αθήνα καί έφθασε στην Ελευσίνα, καθώς ο Λακωνικός στρατός δεν τόλμησε να επιτεθεί. Υπάρχουν καί αναφορές από άλλους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς επί του θέματος. Αν ενδιαφέρεστε, μπορώ κάποια στιγμή να τι αποστείλω.
    Αντίοχος Αχαρνεύς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη.Η περίπτωση Αλκιβιάδη δεν ήταν θεσμός. Δώσε παραδείγματα θεσμού κι όχι εξαιρετικών περιπτώσεων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αντίοχε όταν ισχυρίζεσαι ότι ο φασισμός πολεμήθηκε από τον Μεταξά, δεν υπάρχει πλέον λόγος για κάποιον να ασχοληθεί άλλο μαζί σου.
    Απλά γελάμε χαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Φίλτατε Κλείτωρ καί άλλοι, ας φροντίσετε να διαχωρίζετε τα σχόλια των διαφόρων πολιτών. Προσωπικώς, ανεφέρθην επί των ιστορικών στοιχείων της παρελάσεως, όπως τα παρέθεσα επί προηγουμένων σχολίων μου. Αν τώρα τα συγχέουν ορισμένοι με τα σχόλια του Διοδότου, προσωπικώς ουδόλως ευθύνομαι. Άρα, καλόν είναι να προσέχετε κατά την ανάγνωσιν των σχολίων.
    Επίσης, κάτι χρήσιμον επί του θέματος: ο Ιωάννης Μεταξάς, γεννηθείς το 1.871μ.α.χ.χ., σπουδάσας εντός της
    Βερολινείου Στρατιωτικής Ακαδημίας, θαύμαζε την Καϊζερική Γερμανία, οπότε δεν πρέπει να συγχέουν ορισμένοι την υποστήριξίν του προς την Καϊζερικήν Γερμανίαν, με την αντίστοιχον στάσιν του, κατά τον Δεύτερον Παγκόσμιον Πόλεμον.
    Αντίοχος Αχαρνεύς

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails