27 Ιανουαρίου 2010

Αναρωτιέμαι ώρες ώρες…

Αφού ο κόσμος δεν είναι γραμμικός αλλά σπειροειδής σε ποιο βαθμό μπορούν να ισχύσουν ιδέες που ίσχυαν έπαψαν να ισχύουν και επανέρχονται σε ισχύ;

Για παράδειγμα: Είχε πει πολύ πολύ παλιά ο Δημόκριτος αν δεν απατώμαι, πως είναι σφάλμα να κάνουμε παιδιά. Εξετάζοντας την τότε ιστορική περίοδο αυτή ήταν μια βάσιμη άποψη που όμως μετέπειτα (στην εξέλιξη) κατέστη αβάσιμη, αλλά να που σήμερα είμαστε τόσοι πολλοί σε αυτόν τον πλανήτη που είτε μας αρέσει είτε όχι η σκέψη του τίθεται ξανά. Πως όμως τίθεται; Δεν ζούμε στο τότε αλλά στο σήμερα που έχει απίστευτες εξελικτικές διαφορές. Ουφ θα καταλήξω πάλι (!!!) στο ότι έχουν αφήσει τον κόσμο αγράμματο και πεινασμένο ακριβώς για να μην σκέφτεται τέτοια πράγματα αλλιώς πως θα είχαν κρεας για τις μηχανές τους; Και πάλι όμως μένει το ερώτημα σε ποιο βαθμό μπορεί να επαν-ισχύσει κάτι κι ελπίζω ειλικρινά κι εύχομαι να μην είναι στον μέγιστο βαθμό της Ανάγκης.

5 σχόλια:

  1. Σύντροφε δίκιο είχε ο Δημόκριτος!
    Προφανώς κάποιο έκτρωμα της Φύσης είναι το ανθρώπινο είδος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κι όμως οι αρχαίοι Έλληνες, είχαν θεοποιήσει την Ανάγκη και την έθεσαν και υπεράνω των ολύμπιων, δίπλα στις Μοίρες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ναι αλλά τι θεότητα ήταν η ανάγκη; Ανηλεής. Καλύτερα να μην την χρειαστείς σε οριμένες περιπτώσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το χειρότερο ήταν, ότι δεν είπαν λέξη για Τουρκία, αλλά τα "έβαλαν" με κρατίδια με ανύπαρκτο στρατό. Η καλύτερη τιμωρία, θα ήταν να τους στείλουν σε κάποιο διεθνές σώμα, μαζί με Αλβανούς και Σκοπιανούς ΟΥΚάδες για κάποιο χρόνο. Μετά, μαζί με Αγγλοαμερικανογάλλους. Και στην επόμενη παρέλαση, να δούμε εναντίον ποιων θα φωνάζουν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @rigo, που κολλάει το σχόλιο; για βοήθα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails