1 Μαΐου 2007

Η πρωτομαγιά μου είναι...

Διπλή γιορτή. Χιλιάδες χρόνια τώρα τέτοιες μέρες οι άνθρωποι ή για να ακριβολογώ οι Άνθρωποι βγαίνουν στην εξοχή και γλεντούν και τραγουδούν τριγυρισμένοι από όλα τα χρώματα της φύσης και όλες εκείνες τις θεϊκές μυρουδιές, όλη την ζωή που τέτοια εποχή είναι σε πλήρη έξαρση. Σε πλήρη οργασμό. Η Περσεφόνη είναι εδώ και το πανηγύρι έχει στηθεί για τα καλά σε γη ουρανό και θάλασσα. Τέτοιες μέρες ο Όλυμπος ευφραίνεται και όλοι συμμετέχουν σε αυτήν την γιορτή.

Με άνθη τα κεφάλια στεφανωμένα σαν τις μέλισσες και οι άνθρωποι, σαν τα ζουζούνια τριγυρίζουν στα λιβάδια σε αυτήν την γιορτή της ζωής.

Γιορτάζουμε όμως και τους αγώνες εκείνων που δεν μπορούσαν τέτοιες μέρες να χαρούν και αυτοί την ζωή επειδή λέει ήταν εργάτες και πριν μερικές δεκαετίες ο εργάτης δεν διέφερε και πολύ από τον δούλο. Μέχρι που μια μέρα σαν την σημερινή, κάποιοι εργάτες θυσιάστηκαν στον βωμό της ελευθερίας για να έχουν και αυτοί και τα παιδιά τους δικαίωμα στην ζωή. Διότι σκλαβιά δεν είναι μόνο η στρατιωτική κατοχή…

Έτσι γιορτάζω κι εγώ κάθε πρωτομαγιά του χρόνου τιμώντας την ζωή και την θυσία.

Σας αφήνω λοιπόν την καλημέρα μου παίρνω τον ομματιόν μου ακολουθώ την μαινάδα μου και πα’ να μαζέψω λουλούδια στους αγρούς διότι ο Απόλλωνας ήδη χαϊδεύει την λύρα του και από μακριά ακούω και τον Αυλό του Πανός να πλησιάζει με όλη του την κουστωδία από πίσω.

Πάω κι εγώ λοιπόν να μπω στην παρέα τους τραγουδώντας I cant do my homework anymore.

                                     

Ακούστε το κι εσείς, homework by J. Geils band

ΕΒΙΒΑ ΜΑΣ!!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails