26 Ιουνίου 2009

Αθώοι οι εκτελεσθέντες στο Γουδί;

Κανένας δεν ήταν αθώος. Όχι μόνο αυτοί οι έξι αλλά και όλοι οι υπόλοιποι πολιτικοί της εποχής αλλά και όλοι οι πολίτες μέχρι τον τελευταίο φαντάρο που πήγε εκεί ήταν ένοχοι για έναν πόλεμο επεκτατικό που δεν χρειαζόταν. Ένοχοι όλοι που έσφαξαν και σφάχτηκαν με το βλακώδες όραμα μιας κάποιας “μεγάλης” ιμπεριαλιστικής Ελλάδας. Ένοχοι εσχάτης βλακείας και απόλυτου ξεπουλήματος στις μεγάλες δυνάμεις.

Αθώοι οι εκτελεσθέντες στο Γουδί;

Μπορεί να ξαναγραφτεί η Ιστορία;

Στο φιλοσοφικό ερώτημα δίνει απάντηση ο Άρειος Πάγος, που με οριακή πλειοψηφία (3-2) αποφάσισε ότι οι καταδικασθέντες πολιτικοί και στρατιωτικοί της περίφημης «δίκης των έξι» οι οποίοι εκτελέστηκαν στο Γουδί το 1922, λίγο μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, ήταν αθώοι.

Οι άνδρες που είχαν οδηγηθεί στο εκτελεστικό απόσπασμα για εσχάτη προδοσία, ήταν ο διοικητής της στρατιάς της Μικράς Ασίας Γεώργιος Χατζηανέστης, οι πρώην πρωθυπουργοί Δημήτριος Γούναρης, Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης και Νικόλαος Στράτος, ο υποναύαρχος και πρώην υπουργός Μιχαήλ Γούδας, ο υποστράτηγος και πρώην υπουργός Ξενοφών Στρατηγός, και οι πρώην υπουργοί Νικόλαος Θεοτόκης και Γεώργιος  Μπαλτατζής.

Από αυτούς, την 15η Νοεμβρίου του 1922, κατόπιν ουσιαστικών και τυπικών πολιτικών και στρατιωτικών πιέσεων, οι έξι εκτελέστηκαν στο Γουδί (οι Γούδας και Στρατηγός καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθειρξη). 

Το Ζ’ ποινικό τμήμα του Αρείου Πάγου, που εξέτασε εκ νέου την υπόθεση 87 χρόνια μετά, κατόπιν αιτήματος του Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη, εγγονού του εκτελεσθέντος πρωθυπουργού, έκρινε ότι με βάση μεταγενέστερα στοιχεία (τα οποία δεν διέθετε το τότε Έκτακτο Επαναστατικό Δικαστήριο) οι έξι ήταν αθώοι.

Η επανεξέταση της υπόθεσης στηρίχτηκε σε δηλώσεις, επιστολές και εκτιμήσεις, που εξέφρασαν μεταγενέστερα πολιτικοί και στρατιωτικοί εκείνης της εποχής.

Πάντως, με βάση το οριακό ποσοστό της απόφασης, η υπόθεση παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου που θα κρίνει οριστικά και αμετάκλητα αν οι έξι ήταν ένοχοι ή αθώοι.

Με βάση αυτές τις εκτιμήσεις, η «δίκη των έξι», όπως πέρασε στην Ιστορία, χαρακτηρίζεται πλέον σαφέστατα αναγκαία πολιτική κίνηση.

Για παράδειγμα, ο Ελευθέριος Βενιζέλος πολύ μετά την εκτέλεση συμφώνησε στο ότι «δεν δύναται να κατηγορηθούν δια πράξιν προδοσίας της Πατρίδος» Ο Θεόδωρος Πάγκαλος, δήλωνε « ότι υπήρξαν μοιραία και αναγκαία θύματα εις τον βωμόν της Πατρίδος», ενώ ακόμη και ο Νικόλαος Πλαστήρας φέρεται να μετάνιωσε αργότερα, σύμφωνα με μαρτυρία φίλου του.

Zougla online

3 σχόλια:

  1. ..Nά γιατί προτιμώ τά παραμύθια καί τούς Μύθους μας,από τήν ιστορία του κρατικοθρησκευτικού ιερατείου.Αρχίζουν από κάτι τό φανταστικό καί άυλο γιά καταλήξουν ισως στήν αλήθεια!!.Ενώ η ιστορία τους αρχίζει από απλή καταγραφή γεγοντων καί καταστάσεων γιά φτάσει στό ψεύδος.Π.ΣΞΝ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. τουλάχιστον ξέρω πως είναι μύθοι και μπορώ να βγάλω εξ' αρχής συμπέρασμα ε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. telika o pio apolaystikos polemos einai o emfylios ti mas ftene oi toyroi otan eseis zeite stin ellada otan erthei i ora tha sas katasfaksoyme anarhika kathikia gamo tis manades poy sas vgalane

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails