28 Φεβρουαρίου 2008

press-α.gr

Οκ το έμαθα. Την πέσανε στο press.gr επειδή τους την έπεφτε. Ε και; Πάντα έτσι δεν γίνεται;

Δεν ξέρω αν όντως υπήρξε εκβιασμός, αυτό που ξέρω είναι πως εκει μέσα ακουγόντουσαν πράγματα και θάματα. Σαν αυτά που ακούμε καθημερινά δηλαδή στην καθημερινότητά μας. Κάποιοι θίγονταν και είναι φυσικό αυτό. Κανείς δεν είναι άθικτος από την στιγμή που γίνεται δημόσιο πρόσωπο. Θα μπορούσαμε να είμαστε όλοι άθικτοι αν είμαστε όλοι δημόσια πρόσωπα πολίτες δηλαδή, αλλά αυτό δεν το επιτρέπει το αδηφάγο σύστημα.

Ήθελε λοιπόν το σύστημα να βουλώσει το στόμα του press.gr αλλά πως να του το βουλώσει; Στείλανε σήμα στην google για εκβιασμό και τώρα τους κατηγορούν για... συκοφαντία. Ο γείτονάς μου που μένει δίπλα ακριβώς, πέθανε χθες. Ψέμματα είναι συλλάβετέ με.

Δεν είναι εκεί το θέμα αγαπητοί μου. Το θέμα είναι πολύ βαθύτερο. Μέχρι πριν μερικά χρόνια οι άνθρωποι λέγαμε μεν μεταξύ μας τα ίδια περίπου πράγματα αλλά άντε να μας άκουγε ο καφενές το πολύ ή το οικογενειακό μας περιβάλλον. Τα πράγματα όμως άλλαξαν και πλέον δεν περιορίζονται στους τοίχους ενός καφενείου έστω και αν όλα αυτά συζητιούνται και ακούγονται σε όλα τα καφενεία. Πάλι δυστυχώς δεν είναι το ίδιο, διότι δεν κατέβηκε πλήθος ποτέ στο Σύνταγμα να διαμαρτυρηθεί επειδή ο τάδε πολιτικός "τα παίρνει" όπως ακούγεται στα καφενεία. Σήμερα όμως έχουμε την τεχνική δυνατότητα του παγκόσμιου ιστού και εδώ περιπλέκονται τα πράγματα διότι αυτομάτως επανισχύει ο κανόνας πως “ουδέν κρυπτόν υπό του ήλιου”. Τώρα και παντού ακούγεται και για πάντα μένει γραμμένο και συνεπώς δεν είναι λόγια του αέρα αλλά απόψεις.

Να καταδικάσουμε λοιπόν την άποψη; Θα είναι σαν να γυρίζουμε πίσω στον μεσαίωνα. Ναι θα ήταν θεμιτό για την αρχή του τόπου αλλά θα καταπατούσε ταυτόχρονα τις ίδιες τις αρχές του τόπου όπου διακηρύττει ελευθερία λόγου σκέψης και άποψης.

Μήπως πάλι να καταδικάζαμε την ελευθερία ενημέρωσης για το τι ακούσαμε τι συζητήσαμε ή τι μας είπαν; Μήπως θα έπρεπε να πάρουμε τηλέφωνο τον πρωθυπουργό αν κάποιος στην λαϊκή αγορά τον αποκαλέσει κλέφτη; Ή καλύτερα να φωνάζουμε την αστυνομία όταν ο γείτονας αποκαλεί τον Μητσοτάκη κάθαρμα;

μήπως όταν βρίζει κάποιος τον υπουργό στην λαική θα πρέπει να το κάνει επιδυκνείοντας ταυτόχρονα την αστυνομική του ταυτότητα;

ν' ανοίξουμε και την Μακρόνησο για να μην ξεχνιόμαστε;

Μήπως θα έπρεπε να φυλακίσουμε και την Αμαλία που πριν πεθάνει ξεβράκωσε το ιατρικό μας σύστημα; Μήπως να της έκανε μήνυση το ΙΚΑ; Tι πιθανότητες υπάρχουν αλήθεια αν η Αμαλία δεν ήταν ετοιμοθάνατη, να την φόρτωναν μηνύσεις οι γιατροί που θίγονταν;

μήπως να έκανε μηνύσεις η αμερικανική πρεσβεία στους μπλόκερς που τότε με τις φωτιές έγραφαν πως είναι αμερικάνικος δάχτυλος;

Αν είναι έτσι να κάνω κι εγώ μια μήνυση που ο πρωθυπουργός δεν τήρησε τις προεκλογικές του υποσχέσεις κλέβοντάς μου με αυτόν τον τρόπο την ψήφο;

Δύσκολα τα πράγματα αγαπητό μου ημερολόγιο. Ο Λόγος άρχισε πάλι να καταπίνει τα πάντα ανεξέλεγκτος. Τι θα γίνει; Τι θα αποφασιστεί τελικά; Μα είναι πολύ απλό. Η εξουσία αν θέλει να διατηρήσει την θέση της θα πρέπει αυτό να το αποδεχτεί μέχρι σημείου να το ενισχύσει κιόλας. Διότι αν είσαι άντρας δεν σκας αν θα σε πούνε ομοφυλόφιλο κι αν είσαι ομοφυλόφιλος δεν σου είπανε και κάνα νεότερο δα. Αν όμως είσαι ομοφοβικός ή κρυφό-ομοφυλόφιλος τότε ναι έχεις λόγο να θιχτείς αν σε πούνε πούστη.

Θα γίνει λοιπόν κι εδώ στο ελλάντα ότι ακριβώς γίνεται σήμερα στις ΗΠΑ όπου ανεβαίνει σελίδα σπίλωσης κάποιου διάσημου και ο ίδιος ο διάσημος το επιβραβεύει. Διότι απλά δεν μπορεί να κάνει αλλιώς.

Από την άλλη μεριά θα πρέπει και εμείς οι χρήστες να αυξήσουμε την κριτική μας ικανότητα προκειμένου να μπορούμε να διακρίνουμε τι είναι και τι δεν είναι, αλλά και πάλι αυτή μας η εξοικείωση θα στενέψει τα περιθώρια των κυβερνώντων αφού μπορούμε αυτή ακριβώς την κριτική ικανότητα, να την εφαρμόσουμε σε όλους τους τομείς και συνεπώς και στον πολιτικό, οπότε ανεβαίνει επικίνδυνα ο πήχης για τους πολιτικούς μας ταγούς και τούτο θα προσπαθήσουν να το αποφύγουν.

Ζούμε σε μια εποχή όπου η επικοινωνία έχει φτάσει σε επίπεδα πρωτόγνωρα για την ανθρωπότητα και τούτη η εξέλιξη θα επιφέρει αλλαγές και σε πολλούς άλλους τομείς και φυσικά η ελευθερία λόγου και η πολιτική θα είναι άμεσα επηρεαζόμενες και σε μεγάλο βαθμό. Θα γίνουμε Άνθρωποι ή θα ξανα καταντήσουμε ταλιμπάν βυζαντινιστές; Θα μπορέσει η εξουσία ν' ακολουθήσει και να προσαρμοστεί ή θα καταργηθεί; Είμαι της γνώμης πως οι κανόνες θα ακολουθήσουν την γενική απαίτηση, την Ανάγκη και αυτό ακριβώς είναι το σωστό να γίνεται. Η δε εξουσία θα προσαρμοστεί για να συνεχίσει να εξουσιάζει όσους την έχουν ανάγκη.

7 Φεβρουαρίου 2008

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

(Νίκος Δήμου, Lifo, 7/2/2008)

Από χρόνια έχω παρατηρήσει πως υπάρχει μία σημαντική επικάλυψη. Οι άνθρωποι που πιστεύουν στο Θεό, σε μέγιστο ποσοστό πιστεύουν και στο κράτος.
Αν το σκεφθεί κανείς, είναι φυσικό. Και οι δύο αυτές ιδεολογίες, κρατισμός και θρησκεία, εκφράζουν την ανάγκη της προστασίας και της κάλυψης. Όσοι θέλουν ένα κράτος σωσίβιο και πατερίτσα είναι φυσικό να ακουμπάνε στην ιδέα ενός παντοδύναμου και πανάγαθου πατερούλη. Για χιλιάδες χρόνια οι Βασιλείς ήταν Θεοί (ή «ελέω Θεού») και ο Θεός Βασιλεύς των Ουρανών.
Έτσι λοιπόν ήταν επόμενο οι οπαδοί του αρχικά άθεου μαρξισμού να γίνουν κάποτε θρήσκοι. Ενώ ο πρώτος μαρξισμός ευαγγελιζόταν την κατάργηση του κράτους, με τα χρόνια έγινε η κατεξοχήν κρατικίστικη ιδεολογία. Τόσο στον υπαρκτό (;) σοσιαλισμό όσο και στον δημοκρατικό. Τα συνθήματα σε όλες τις διαδηλώσεις της Αριστεράς εκφράζουν αφενός αιτήματα προς το κράτος (υψηλούς μισθούς, συντάξεις, περίθαλψη κ.λπ.) και αφετέρου μίσος προς κάθε εκδήλωση ιδιωτικής πρωτοβουλίας (όχι στο ξεπούλημα του... της... κ.ά.).
Το μίσος αυτό είναι τελικά μίσος προς την ελευθερία. Και το μοιράζονται πάλι κρατικιστές και θεούσοι. Όπως ο ελεύθερα σκεπτόμενος στοχαστής προκαλεί ρίγη απέχθειας στους πιστούς, έτσι και ο ελεύθερος επιχειρηματίας ενοχλεί βαθύτατα τους παντός είδους αριστερούς (Έστω κι αν τελικά δωρίσει το 98% της περιουσίας του στους φτωχούς, όπως ο Gates).
Αυτός που ρισκάρει, που τολμά, που ακροβατεί χωρίς προστατευτικό δίχτυ, που βασίζεται μόνο στον εαυτό του και στις δυνάμεις του, προκαλεί το φθόνο και την οργή όλων των υποταγμένων στις αυθεντίες. Είτε είναι πνευματικός είτε επιχειρηματικός δημιουργός. Η «ελεύθερη αγορά» (ιδεών και αγαθών) είναι κόκκινο πανί για τους ιδεολόγους της ανελευθερίας.
Η ανθρωπότητα δεν έχει ενηλικιωθεί. Βρίσκεται ακόμα στο παιδικό της στάδιο και της είναι απαραίτητη η θαλπωρή και η προστασία. «Το Κόμμα είναι μία μεγάλη αγκαλιά» μου είχε πει επιφανής αριστερός. Κάποτε (αλλά δεν θα το δούμε εμείς) θα ξεπεράσει την ανασφάλειά της.

το βρήκα στο blog του sfrang και το αφιερώνω στο απανταχού κομματικό και πασών των θρησκειών, ποίμνιο.

6 Φεβρουαρίου 2008

Οι προσελήνιοι Αρκάδες

Στο φως θρησκεία πριν το Δωδεκάθεο

Πριν ο Δίας ρίξει... τον πρώτο του κεραυνό από τον Όλυμπο, οι αρχαίοι κάτοικοι της περιοχής φαίνεται πως λάτρευαν και πραγματοποιούσαν θυσίες στους δικούς τους θεούς και θεότητες, η ταυτότητα και η φύση των οποίων παραμένει άγνωστη ακόμη στους επιστήμονες.

Ομάδα αρχαιολόγων βρήκε τις στάχτες, τα κόκκαλα και άλλα αποδεικτικά στοιχεία θυσιών ζώων σε κάποια θεότητα πριν τον Δία, στην κορυφή του όρους Λύκαιου στην Αρκαδία. Τα ευρήματα εντοπίστηκαν το περασμένο καλοκαίρι σε ένα βωμό που μετέπειτα λειτούργησε ως τόπος λατρείας του Δία.

Κομμάτια άχρωμων και χωρίς διακοσμήσεις κεραμικών αντικειμένων μαρτυρούν ότι αυτά προέρχονται από την εποχή πριν το 3.000 π.Χ., 900 δηλαδή χρόνια πριν την άφιξη των πρώτων ελληνόφωνων κατοίκων που ήλθαν από τα Βαλκάνια, φέρνοντας κατά πάσα πιθανότητα μαζί και τη θρησκεία τους.

Όπως μαρτυρούν τα ευρήματα στην περιοχή του Λύκαιου, η συνήθεια λατρείας κάποιας θεότητας στην περιοχή είναι πολύ παλιά και κατά πάσα πιθανότητα προηγείται χρονολογικά της εισαγωγής του Δία στην ελληνική πραγματικότητα. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Δρ. Ντέιβιντ Ρομάνο του πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια, «στην ουσία έχουμε, εκτός από την προ Χριστό εποχή, την προ Δία εποχή».

Τα ευρήματα στο όρος Λύκαιο παρουσιάστηκαν και συζητηθήκαν την περασμένη εβδομάδα από τον Δρ. Ρομάνο, την αρχαιολόγο του πανεπιστημίου της Αριζόνα, Δρ. Μαίρη Βογιατζή και τον Μιχάλη Πετρόπουλο, της Ελληνικής Αρχαιολογικής Υπηρεσίας.

Αρχαιολόγοι που γνωρίζουν για την ανακάλυψη συμφωνούν με την εκδοχή του Δρ. Ρομάνο, αν και τόνισαν ότι οι ανασκαφές θα πρέπει να συνεχιστούν το καλοκαίρι ώστε να υπάρξει σαφέστερη κατανόηση της προ-Δία χρήσης του συγκεκριμένου βωμού στο Λύκαιο. «Τα στοιχεία που ήρθαν στο φως φανερώνουν σαφώς τη δραστηριότητα του βωμού στους προϊστορικούς χρόνους», ανέφερε ο Τζακ Ντέιβις, διευθυντής της αμερικανικής σχολής κλασσικών σπουδών της Αθήνας, που επισκέφθηκε την τοποθεσία αρκετές φορές. «Γνωρίζουμε ότι ο Δίας και μια θηλυκή εκδοχή του Δία λατρευόταν στα προϊστορικά χρόνια. Το δύσκολο ζήτημα είναι ο προσδιορισμός της ακριβούς φύσης του βωμού πριν από εκείνη την εποχή».

Ο Κεν Ντόουντεν, διευθυντής του Ινστιτούτου Αρχαιολογίας και Αρχαιοτήτων στο πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ, δήλωσε ότι δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός υιοθέτησης ενός υπάρχοντος βωμού για λατρεία από τους Έλληνες, κάτι που συνιστούσε εξάλλου συνήθη πρακτική που συναντάμε ακόμη και στους χριστιανικούς χρόνους.

Η συγκεκριμένη τοποθεσία λατρείας του Δία αναφέρεται και στα γραπτά του Παυσανία, ο οποίος έδωσε περιγραφές της τοποθεσίας. «Στο ψηλότερο σημείο του βουνού βρίσκεται ο βωμός του Λύκαιου Δία, από όπου φαίνεται ολόκληρη η Πελοπόννησος» αναφέρει ο Παυσανίας.

Οι επιστήμονες αρχαιολόγοι έδωσαν στη δημοσιότητα μερικά ακόμη στοιχεία για τη χρήση του βωμού πριν την εποχή του Δία. Σύμφωνα με τις προβλέψεις τους, είναι μάλλον απίθανο τα ευρήματα να μην προέρχονται από θρησκευτικές λατρείες και να αποτελούν οικιακά είδη κάποιου οικισμού, αφού το περιβάλλον είναι ιδιαίτερα αφιλόξενο και οι καιρικές συνθήκες που επικρατούν δυσμενείς. Σε ότι αφορά τους κατοίκους που ζούσαν εκεί πριν την έλευση των Ελλήνων δεν υπάρχουν ιδιαίτερα στοιχεία, αν και κάποιοι ακαδημαϊκοί πιστεύουν ότι προέρχονται από τη σημερινή δυτική Τουρκία. Τέλος, δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί ο ακριβής τρόπος χρήσης του βωμού, αν δηλαδή χρησιμοποιούνταν σε συνδυασμό με τα έντονα καιρικά φαινόμενα για τη λατρεία κάποιας θεότητας ή την προσωποποίηση των δυνάμεων της φύσης.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες New York Times

3 Φεβρουαρίου 2008

Τα σχολεία της Δεξιάς είναι μόνο... ελληνοχριστιανικά

Τα σχολεία της Δεξιάς είναι μόνο... ελληνοχριστιανικά

Εδιωξαν την... αιρετική διευθύντρια, επανέφεραν το «Πάτερ Ημών» και κατάργησαν τα μαθήματα ελληνικής γλώσσας και επιμόρφωσης στους μετανάστες γονείς

3/2/2008

Δεξιάς... παρούσης πάσα πρωτοτυπία παυσάτω στο ελληνικό σχολείο. Με αυτό το σλόγκαν φαίνεται ότι πορεύονται και οι γαλάζιοι διευθυντές που ανέλαβαν την «αναμόρφωση» των σχολείων μας.

Η τάξη επανήλθε στο 132o Δημοτικό της Γκράβας μόλις απομακρύνθηκε η... αιρετική διευθύντρια Στέλλα Πρωτονοτάριου.

Στο σχολείο που το 72% των μαθητών είναι παιδιά μεταναστών, η διδασκαλία της μητρικής τους γλώσσας σταμάτησε, τα μαθήματα ελληνικής γλώσσας στους γονείς τους καταργήθηκαν, ενώ το «Πάτερ Ημών» επανήλθε ως πρωινή προσευχή, απαλλάσσοντας τους μαθητές από τους στίχους του Ρίτσου που πρόσκαιρα το είχαν αντικαταστήσει για να μπορούν να συμμετέχουν όλα τα παιδιά, ανεξάρτητα από τη θρησκεία τους.

Ολα πλέον λειτουργούν θεσμικά και χριστιανικά στο σχολείο, με... «πνεύμα και ηθική».

Οι προθέσεις άλλωστε του νέου διευθυντή που αντικατέστησε τη Στέλλα Πρωτονοταρίου μετά τις κρίσεις για τους διευθυντές των σχολικών μονάδων ήταν σαφείς από την πρώτη του μέρα στο σχολείο: «έχω μάθει ότι ήρθα στα Ζωνιανά της εκπαίδευσης και ότι δεν θα περάσω καλά.

Εργο εννέα χρόνων
Αφήστε τα όλα και πάμε έξω για το "Πάτερ Ημών"», είπε στους δασκάλους που εμβρόντητοι καταλάβαιναν πως ό,τι είχαν με προσωπικό κόπο και μεράκι καταφέρει κοντά 9 χρόνια, θα καταστρεφόταν μέσα σε λίγες μέρες.

Δάσκαλοι, γονείς και μαθητές μιλούν για πολιτική δίωξη της πρώην διευθύντριας που στόχο είχε να ανακόψει κάθε δημιουργική πρωτοβουλία των εκπαιδευτικών του 132ου δημοτικού. Κι ενώ το σχολείο είχε επανειλημμένως διακριθεί και τιμηθεί για τις καινοτόμες δράσεις του -ακόμη και φοιτητές από το πανεπιστήμιο του Μπρίστολ το είχαν επισκεφθεί για να δουν τις καινοτόμες δράσεις των δασκάλων του- η πρώην διευθύντριά του έλαβε κατά τις πρόσφατες κρίσεις (με προσωπική συνέντευξη) τη χαμηλότερη βαθμολογία των εν ενεργεία διευθυντών και... διορίστηκε πάλι διευθύντρια στο ακριβώς απέναντι σχολείο!

Τα τελευταία 9 χρόνια οι δάσκαλοι του 132ου οργάνωσαν μαθήματα ελληνικών για τους γονείς που δεν ήξεραν ελληνικά, φροντιστήρια της μητρικής γλώσσας των μαθητών από άλλες χώρες και ενέταξαν το σχολείο σε πλήθος προγραμμάτων επιμόρφωσης. Κι όλα αυτά με προσωπική εθελοντική προσπάθεια και εργασία. Τα πάντα όμως τελείωσαν από την πρώτη μέρα που ο νέος διευθυντής ανέλαβε καθήκοντα, ξαναφέρνοντας το σχολείο στο... ακριβές ωρολογιακό του πρόγραμμα.

«Η πολιτική και οι πρακτικές που εφαρμόζονταν στο σχολείο ενόχλησαν απ ό,τι φαίνεται διπλά κάποιους κύκλους του υπουργείου από τη μία, γιατί ήταν αντίθετες με τις αναχρονιστικές αντιλήψεις τους, και από την άλλη γιατί παράγονταν με διάλογο και πειραματισμό μέσα στο σχολείο και όχι στα γραφεία τους», λένε στο «Εθνος της Κυριακής» οι δάσκαλοι του 132ου σχολείου.

Επερωτήσεις στη Βουλή
Το θέμα έχει φτάσει και στη Βουλή, με επερωτήσεις που κατέθεσαν ο Νάσος Αλευράς και η Αννα Διαμαντοπούλου από το ΠΑΣΟΚ και ο Φώτης Κουβέλης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο υφ. Παιδείας, Α. Λυκουρέντζος, πάντως, σε δημόσια τοποθέτησή του δήλωσε πως «δεν μπορεί ο οποιοσδήποτε εκπαιδευτικός να αυθαιρετεί. Εδώ είμαστε για να τηρούμε τους νόμους».

Αντι προσευχής
Η μέρα ξεκινούσε με το «Πρωινό Αστρο» του Ρίτσου

«Καλέ θεούλη εμείς είμαστε καλά.

Κάνε εσύ καλέ θεούλη, να' χουν όλα τα παιδάκια ένα ποταμάκι γάλα, μπόλικα αστεράκια, μπόλικα τραγούδια...»

Με το «πρωινό άστρο» του Γιάννη Ρίτσου ξεκινούσαν τη μέρα τους οι μαθητές του 132ου Δημοτικού Σχολείου, ανεξάρτητα από τη θρησκεία τους. Με το ποίημα αυτό ο σύλλογος δασκάλων του σχολείου αντικατέστησε πριν από ενάμιση χρόνο το «Πάτερ Ημών» της πρωινής προσευχής.

«Δικαίωμα συμμετοχής στην πρωινή προσευχή έχουν όλα τα παιδιά του σχολείου», δηλώνει στο «Εθνος της Κυριακής» η Στέλλα Πρωτονοτάριου. «Για τον λόγο αυτό βρήκαμε τη λύση του ποιήματος-προσευχής και μετά άλλα παιδιά έκαναν τον σταυρό τους και άλλα όχι.

Ελάχιστοι γονείς αντέδρασαν, οι υπόλοιποι είχαν εμπιστοσύνη στο σχολείο τους. Μόνο ένας ιερέας τηλεφώνησε στη διευθύντρια και την απείλησε ότι θα την καταγγείλει στην Ιερά Σύνοδο», μας λέει. «Εμείς προσπαθήσαμε να βρούμε τα στοιχεία των θρησκειών που μας ενώνουν, όχι που μας χωρίζουν».

Χάνεται ένα πολυπολιτισμικό πείραμα στην Γκράβα
Φαινόμενα αυταρχισμού και μισαλλοδοξίας καταγγέλλει η ΔΟΕ

«Το τελευταίο διάστημα», όπως έχουμε καταγγείλει, «καταγράφεται στην εκπαίδευση με την ευθύνη των οργάνων της διοίκησης και την κάλυψη του ΥΠΕΠΘ έξαρση των φαινομένων αυταρχισμού και διώξεων, τρομοκράτησης, μισαλλοδοξίας και ρεβανσισμού κατά συναδέλφων.

Σε συνδυασμό, δε, με όσα εξελίσσονται στο 132ο Δημοτικό Σχολείο εγείρονται σοβαρά ζητήματα για τον πολιτικό προσανατολισμό και την ιδεολογική κατεύθυνση της ασκούμενης εκπαιδευτικής πολιτικής, στα οποία δεν πρόκειται να μείνουμε απαθείς», καταγγέλλει η ΔΟΕ.

Οι καινοτομίες του 132ου Δημοτικού που σταμάτησαν

  • Μαθήματα ελληνικής γλώσσας στους μετανάστες γονείς.
  • Εκδοση σχολικών ανακοινώσεων σε τρεις γλώσσες.
  • Επιμόρφωση των γονέων.
  • Διδασκαλία μητρικής γλώσσας.
  • Παραγωγή κιν/φικών ταινιών (Α' βραβείο Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας).
  • Το σχολείο βραβεύτηκε το 2003 από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.
  • Προγράμματα για την υγεία, το περιβάλλον, την πρόληψη των ναρκωτικών κ.ά.

ΜΑΡΙΑ ΨΑΡΑ

ΕΘΝΟΣ

ΜΙΑ ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΦ' ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ

Το παρακάτω γελοίο κείμενο αναρτήθηκε στο φόρουμ “Άλσος” του 12830.

Εκεί σεβόμενος την φιλοξενία, ασχολήθηκα απαντώντας με δυο προτάσεις εκ των οποίων η μία ερωτηματική, αλλά απάντηση δεν πήρα. Δύσκολες βλέπετε οι ερωτήσεις να απαντηθούν όπως δύσκολο και η κριτική σκέψη να γίνει ανεκτή.

Σκέφτηκα λοιπόν μια κι εκεί κλειδώθηκε το θέμα (αφού απαντήσεις δεν υπήρχαν) να το... λεπτολογήσω λίγο εδώ στο blog μου για να φέρω στην επιφάνεια ολόκληρο το μέγεθος της γελοιότητας που το χαρακτηρίζει. Με τον εν λόγω γράφοντα δεν έχω τίποτα ούτε τον γνωρίζω προσωπικά. Ότι γράφω παρακάτω δεν απευθύνονται σε αυτόν αλλά σε όλους όσους “σκέφτονται” με τον ίδιο ανόητο τρόπο.

Αφού λοιπόν ο τύπος έφαγε το πρωινό του κουτόχορτο ήρθε να πει πως αυτό που ενοχλεί είναι η λέξη οργάνωση. Βλέπετε τα ανθρώπινα ζώα έχουν το ελάττωμα να γενικεύουν καταστάσεις που τους βολεύουν και να τις επεκτείνουν σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής. Έτσι λοιπόν και αυτός αφού οργάνωσε την κουζίνα του, το σπίτι του, την δουλειά του, και το συρτάρι του γραφείου του, “σκέφτηκε” πως “να μωρέ αδερφέ μια χαρά είμαι εγώ τώρα οργανωμένος ας οργανώσω λοιπόν και τους άλλους”. “Θα τους οργανώσω πολύ” σκέφτηκε το ζώον, “θα τους οργανώσω εντελώς, θα οργανώσω ακόμα και και τον ιδιωτικό τους βίο εγώ ο οργανωμένος”. Έτσι σκέφτηκε το πρόβατο, ο αμνός του τσοπάνη και γι αυτό μετά μανίας έγινε και μέλος του οργανωμένου ΕΑΡ που έχει ως καταστατική αρχή την... οργάνωση του ιδιωτικού μας βίου. Ούτε ο Μεταξάς ο δικτάτορας δεν είχε τόσο προχωρημένη φασιστική άποψη.

Κατόπιν το... οργανωμένο ζώο τα έβαλε με τον... ανοργάνωτο ΔΑΥΛΟ (αυτό είναι το περιοδικό που αναφέρει) γιατί λέει είναι αλλεργικό στις οργανώσεις. Του στοίχισε του ζώου που κάποιοι δεν θέλουν να οργανωθούν σε στρούγκες και μαντριά. Νομίζει βλέπετε πως κατέχει την μοναδική αλήθεια μόνο που δεν μπορεί να κατανοήσει πόσο ανόργανος είναι ο εγκέφαλός του.

Το καλό είναι στην όλη υπόθεση πως αποδέχεται το δικαίωμα του καθενός να λειτουργεί ως πρόσωπο αλλά ηλιθίως δεν καταλαβαίνει την ελευθερία αυτών των προσώπων να εκφράζονται ελεύθερα. Έτσι φτάνει να δημιουργεί εκφράσεις όπως “οργανωμένοι ιδιώτες” μαθημένος από το πολύ κουτόχορτο να σκέφτεται εντελώς αντιφατικά καλλιεργώντας στον ανόργανο εγκέφαλό του την σχιζοφρένεια σαν αντίδοτο της απέραντης βλακείας που τον δέρνει. Νομίζει.

Αναρωτιέται ο τρώγων κουτόχορτο, τι υπερασπίζονται οι “οργανωμένοι ιδιώτες” και του απαντώ να πάει να ρωτήσει τους συντρόφους του στο ΕΑΡ αφού μόνο εκεί μέσα θα βρεί “οργανωμένους ιδιώτες”. Έξω από το μαντρί ούτε οργανωμένοι υπάρχουν ούτε ιδιώτες οπότε βλακωδώς και πάλι, ρωτάει λάθος ανθρώπους νομίζοντας πως όλοι σκέφτονται και υπάρχουν σαν αυτόν για να βελάζουν... συντροφικά.

Ο άνθρωπος αυτός (κατ' όψιν μόνο άνθρωπος) ακούει την λέξη άτομο-πρόσωπο και τον πιάνει ταραχή. Του είναι αδύνατον να κατανοήσει πως ολόκληρη η ιστορία του ανθρώπινου είδους, του ανθρώπινου πνεύματος, της ανθρώπινης νόησης βρίθει προσωπικοτήτων, πνευματικών μορφών που κυριολεκτικά σάρωσαν την ιστορία αλλάζοντας κάθε φορά την ροή της για να έρθουν κάθε φορά τα μαζικά όντα σαν του λόγου του να καταστρέψουν όποτε μπόρεσαν το έργο εκείνων των ανθρώπων.

Όπως ακριβώς και οι χριστιανοί έτσι και αυτός με τους ομοειδείς του προσπαθούν να φτιάξουν ένα ακόμη είδος υπανθρώπου μαζανθρωπου που με ευκολία θα μπορούν να τον ελέγχουν μέσα από καταστατικές αρχές και δογματική πίστη ντύνοντας όπως και οι χριστιανοί το συνονθύλευμα αυτό με κάποια δήθεν ιδανικά που όμως όπως ακριβώς και ο χριστιανισμός θα χορηγούνται μόνο στους πιστούς, στους πιστά οργανωμένους υπάκουους υπηκόους. Το έχει μάθει καλά ο τύπος το μάθημα των Ναζωραίων.

Για να καταλάβετε τι εννοώ δείτε την παράγραφο όπου προσπαθώντας να μιλήσει για τα καλά του ελληνισμού αναφέρει προσωπικότητες όπως αυτές των ΚΕΛΣΟΥ, ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ, ΛΙΒΑΝΙΟΥ, ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ μιλώντας μεν γι αυτούς αλλά χωρίς να αναφέρει ούτε τις ομάδες που αυτοί έφτιαξαν, ούτε τις οργανώσεις που συμμετείχαν, ούτε τα κόμματα που ίδρυσαν, ούτε τα σωματεία, ούτε τις εταιρείες. Δεν το κάνει διότι απλά δεν μπορεί να το κάνει. Δεν μπορεί να το κάνει διότι οι άνθρωποι αυτοί αν και δεν ήταν Έλληνες ασπάστηκαν τον ελληνικό πολιτισμό και ουδέποτε έφτιαξαν κάποια ομάδα ομαδούλα ή στρούγκα για να εκφράσουν τις ιδέες τους.

Το άκρον άωτον της γελοιότητας, δηλαδή προσπαθώντας να στηρίξει την έννοια της οργάνωσης σε σύλλογο ή κόμμα να χρησιμοποιεί προσωπικότητες που καμιά σχέση δεν είχαν ούτε με οργανώσεις ούτε με κόμματα. Το έμαθε καλά το μάθημα των Ναζωραίων ο τύπος σας λέω μόνο που δεν μασάμε όλοι κουτόχορτο όπως αυτός.

Ο πονηρός λοιπόν αυτός βλαξ χρησιμοποιώντας προσωπικότητες επιτίθεται σε όλους όσους θέλουν να έχουν προσωπικότητα ανεξάρτητη απο οργανώσεις και καταστατικές αρχές διάγοντας την σχιζοφρένεια του μυαλού του σε πρωταρχικό σκοπό ύπαρξής του.

Είναι λέει τα άτομα ευάλωτα στα χτυπήματα του καθεστώτος ενώ οι οργανώσεις δεν είναι. Ειλικρινά τέτοια ανοησία τέτοιο συμπλεγματισμό δεν θα μπορούσε να εκφράσει κανένα υγιές μυαλό. Αγνοεί ο τύπος ή προβοκατόρικα το λέει αυτό (μάλλον το δεύτερο ισχύει) πως σε ένα κοπάδι (είτε ανθρώπων είτε ζώων) αν ξεκάνεις τον τσοπάνη ή τον τράγο το κοπάδι διαλύεται. Αγνοεί πως είναι εύκολο να αντιμετωπίσεις ένα σύνολο απο την στιγμή που αυτό λόγω θέσεων είναι ορατό και έχει τρωτά σημεία εύκολα να διακριθούν και μόλις διαλύσεις το σύνολο δεν μένει τίποτα απολύτως να εκφράζει τις ιδέες που αυτό εκπροσωπούσε, ενώ αντίθετα είναι πολύ μα πάρα πού δύσκολο να στοχευτεί και να καταστραφεί ένας σκοπός που υποστηρίζεται από προσωπικότητες, διότι όσα από αυτά και να ξεκάνεις τα υπόλοιπα ουδόλως επηρεάζονται ως ανεξάρτητα μεταξύ τους.

Να σας πω όμως που είναι το ακριβές λάθος του εν' λόγω βλακός που τον ωθεί σε τέτοια ηλίθια συμπεράσματα;

Άνθρωποι σαν αυτόν όταν μιλούν για άτομα, πρόσωπα, εννοούν αρχηγούς, τσοπαναρέους και όχι ελεύθερους ανθρώπους που ελεύθερα πράττουν. Το άρρωστο μυαλό του δεν μπορεί να διανοηθεί άνθρωπο που να μην στοχεύει στην εξουσία. Γι αυτό άλλωστε συν τοις άλλοις είναι άρρωστο ένα τέτοιο μυαλό.

Και κλείνει το κείμενό του ο βλαξ δίνοντας μια... συμβουλή. Πρέπει λέει “να εγκαταλείψεις την ατομικότητά σου για να ξαναγίνεις Έλληνας”. Η πεμπτουσία της έννοιας του ποιμνιου.Τι πιο χριστιανικό από αυτό; Αμήν ανόητοι συμπλεγματικοί προβοκάτορες του Ελληνισμού.

Εν τέλει προκαλώ όποιον θέλει να μου βρει στον ρου της ιστορίας μια ομάδα έναν σύλλογο ένα κόμμα που να είναι φτιαγμένος από Έλληνες.

Εγώ μπορώ να παραθέσω μακρύ κατάλογο απο προσωπικότητες που σκέφτονταν και έδρασαν ελληνικώ τω τρόπω. Ας μου βρείτε κι εσείς μια ομάδα, έναν σύλλογο, ένα κόμμα, μια εταιρεία, που να έχει φτιαχτεί και να εκφράζει τον ελληνικό τρόπο αφού όπως λέτε έτσι λειτουργούν οι Έλληνες.

Αλλιώς κάντε τις γαργάρες σας και τσαμπουνάτε τα όσα βλακωδώς τσαμπουνάτε εκεί που σας παίρνει. Εντός μαντριού κι εν μέσω ποιμνίου.

Και τώρα όσοι θέλετε και αντέχετε διαβάστε το δείγμα βλακείας στο οποίο αναφέρομαι.

ΜΙΑ ΜΗ ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΦ' ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ
Είναι φανερό τι είναι αυτό που ενοχλεί τον συγκεκριμένο φίλο: πρόκειται για την μαγική λέξη ΟΡΓΑΝΩΣΗ.
Είναι πολύ λογικό κάποιος που δεν μπορεί να αντιληφθεί την έννοια της οργανικότητας, συνειδησιακά να λειτουργεί στο χαμηλό επίπεδο μιας δήθεν ατομικότητας, καθιστάμενος εντελώς ανίκανος να αντιληφθεί το κοινό που διαπερνά τον κόσμο.
Τελικά εσείς οι ιδιώτες και υπερασπιστές της ατομικότητας, κάπως πολύ οργανωμένοι δεν εμφανίζεστε;
Ή μήπως είναι ιδέα μου; Ακόμη και η μήτρα από την οποία προέρχεστε είναι εμφανής. Όλοι σας επικαλείστε συμπτωματικά το ίδιο περιοδικό, το οποίο έχει αλλεργία προς ποιαδήποτε μορφή οργάνωσης των Ελλήνων.
Είναι δικαίωμα του καθενός να παραμένει άτομο και ιδιώτης.
Τί είναι όμως αυτό που σας ωθεί σε ιερή αγανάκτηση, όταν κάποιοι άλλοι επιλέγουν να δρούν συλλογικά και οργανωμένα;
Τι ακριβώς υπερασπίζονται οι αγανακτισμένοι οργανωμένοι ιδιώτες; Φοβούνται μη χάσουν την "ατομικότητά" τους; Ή μήπως ανησυχούν στην περίπτωση του να συμβεί αυτό ακόμη και σε άλλους, οι οποίοι κινδυνεύουν κατ' αυτούς.
Προφανώς κανείς δεν σας εμποδίζει να παραμένετε άτομα, ούτε φυσικά χρειάζεται και κάποιου είδους προσπάθεια γι αυτό, ούτε και αποτελεί κάποιου είδους επίτευγμα. Αποτελεί απλώς επιτυχία των μηχανισμών παραγωγής εξατομικευμένων μοναχικών υπηκόων.
Ο υπέροχος κόσμος των "ατόμων": Αυτός ο ανθρωποπολτός των αποκομμένων από τις ρίζες τους και τον κόσμο υπάρξεων, αυτές οι ακίνδυνες προγραμματισμένες και ομοιόμορφες "ατομικοτήτες" με τα παραφουσκωμένα μικροσκοπικά εγώ, που μοιραία συγκρούονται θορυβωδώς και βλακωδώς μεταξύ τους.
Ένα από τα πραγματικά ολέθρια αποτελέσματα της βίαιης κυριαρχίας της αίρεσης τον γαλιλαίων, στον γνωστό κόσμο τουλάχιστον, είναι η πλήρης σχεδόν διάλυση του κοινωνικού ιστού και η καταστροφή παραδόσεων χιλιετιών, οι οποίες είχαν αναδυθεί με φυσιολογικό τρόπο.
Οι με οποιονδήποτε τρόπο βαπτισμένοι προσύλητοι χριστιανοί υποχρεώθηκαν κάποτε να αποκοπούν από αυτές τις παραδόσεις τους, προκειμένου να εστερνιστούν δια της βίας μια νέα τεχνητή και παρα φύσιν ιδεοληψία, η οποία στην καλύτερη των περιπτώσεων μπορούσε να κολακέψει μόνο κάποιους αστοιχείωτους παρίες των ρωμαικών πόλεων.
Κατ' αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκε το μεσαιωνικό είδος του "καινου" (κενού όμως στην ουσία) ανθρώπου, του αποκομμένου από τη φύση και το παρελθόν του, που μέσα σε σύγχυση και αφασία προσπαθεί να σώσει την ψευδαίσθηση της δήθεν ατομικής του ψυχούλας. Το άλλοτε ένδοξο έθνος των Ελλήνων ισοπεδώθηκε και εκβαρβαρίστηκε σε τέτοιο βαθμό, που και οι σημερινοί ελληνόφωνοι ρωμιοί, που τάχα κολακεύονται να δηλώνουν και αυτοί "ελληνότροποι", δεν επιθυμούν να επανασυνδεθούν με τον ελληνικό τρόπο, αλλά επιμένουν να δηλώνουν πεισματικά "άτομα". 
Οι Έλληνες της ύστερης αρχαιότητας, εντελώς ανυποψίαστοι για την λαίλαπα που πλησίαζε, τις λίγες φορές που καταδέχτηκαν να ασχοληθούν με την συγκεκριμένη δεισιδαιμονία, ως γνωστόν, το έκαναν με ολοφάνερη περιφρόνηση. (ΚΕΛΣΟΣ, ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ, ΛΙΒΑΝΙΟΣ, ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ, κ.α.) Οι άνθρωποι, αυτοί, Έλληνες στο ήθος και το έθος (αλλά όχι και στην καταγωγή) ήταν άνθρωποι φυσιολογικοί που προέρχονταν από έναν κόσμο που ήταν υγειής και φυσιολογικός και τους ήταν εντελώς αδιανόητες οι μετέπειτα συνθήκες που επικράτησαν όταν αυτοί οι ασήμαντοι τότε δεισιδαιμονες, κατάφεραν τελικά να κυριαρχήσουν. Να είσαστε βέβαιοι, πως αν μπορούσαν να προβλέψουν έστω και στο ελάχιστο τι τους περίμενε, ασφαλώς θα είχαν φροντίσει να πάρουν τα μέτρα τους. 
Ο μεσαίωνας κράτησε πολύ, αλλά οι Έλληνες επανεφηύραν το έθνος τους, που σηματοδοτείται διαχρονικά από το Ελληνικό έθος και ήθος.
Αυτή η υπόθεση δεν είναι θέμα αριθμών φίλτατε. Το μέγεθος των αριθμών, η ποσότητα, είναι καθοριστική για την κυριαρχία.
Δεν αποτελεί προυπόθεση της ποιότητας (η ποσότητα αθροιζόμενη, δεν μπορεί να μετατραπεί σε ποιότητα), πόσο μάλλον δε της ύπαρξης. Και έστω με έναν Έλληνα εν ζωή, λατρευτή και θρησκευτή κατά τα πάτρια ειωθότα και νομιζόμενα, η πάτρια θρησκεία καθίσταται αυτομάτως υπαρκτή και ολοζωντανή. Ακόμη και μέσα στις σύγχρονες συνθήκες του τεχνοβαρβαρισμού.
Το έθνος μας παραμένει ηττημένο, εν υπνώσει και υπό κατοχή, είναι όμως παρών και πάλι στην ιστορία, και αυτό φυσικά δεν μπορούν να το χωνέψουν αυτοί που νόμιζαν πως είχαν ξεμπερδέψει οριστικά με τους Έλληνες. Η βαρυστομαχία γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν οι Έλληνες αρχίζουν και οργανώνονται.
Το αίτημα της επανελλήνισης έχει ήδη τεθεί. Οι βωμοί των Ελλήνων αρχίζουν να καπνίζουν ξανά, όλο και περισσότεροι Έλληνες επανακαλύπτουν και τιμούν τα ιερά των προγόνων τους.
Οι αντίπαλοι αναγνωρίζουν αυτή την καινούρια πραγματικότητα και προφανώς επιθυμούν την εκτροπή του προτάγματος της επανελλήνισης και τον υποβιβασμό του στο επίπεδο ενός ζητήματος που απασχολεί φιλολογικώς και μόνο, διάφορα απομονωμένα ανοργάνωτα και κατα συνέπεια ακίνδυνα άτομα.  Άτομα που σπανίως μπορούν να γίνουν υπολογίσημα ως τέτοια, πόσο μάλλον δε επικίνδυνα για το καθεστώς, γιατι τα "άτομα" είναι ακριβώς τα προιόντα του καθεστώτος και ταυτόχρονα τα συστατικά της άμορφης και χειραγωγήσιμης μάζας. Ως ανεξάρτητες απομονωμένες οντότητες, είναι απολύτως ευάλωτα απέναντι στους πανίσχυρους μηχανισμούς κυριαρχίας πάσης φύσεως.
Αυτοί που καμαρώνουν δηλώνοντας αυτάρεσκα ότι εκπροσωπούν μόνο "τον εαυτό τους", αυτό το μικροσκοπικό παραφουσκωμένο εγώ της χαμηλής συνειδητότητας, μπορούν να αντιμετωπιστούν πανεύκολα κατά μόνας, μέχρι βαθμού συντριβής, αν για κάποιο λόγο χρειαστεί. Σπανίως όμως χρειάζεται όταν παραμένουν "άτομα". Και οι διάφοροι τρελλοί που φωνάζουν στον δρόμο "άτομα" είναι.
Όσο για το τελευταίο, που αναρωτιέσαι περί δήθεν "ανταλλαγής φιλοφρονήσεων", και "απο πότε συγκαταλέγονται στις μεγάλες στιγμές ενός πολέμου", :
1.  Ρώτησε στην αρχιεπισκοπή να σου πουν πόσο ...εκτιμήθηκε ως ...φιλοφρόνηση η ανακοίνωση του ΥΣΕΕ.
2. Ομολογουμένως σου αναγνωρίζεται η διορατικότητα του Λουδοβίκου 16ου, ο οποίος την μέρα που ξέσπαγε η Μεγάλη Γαλλική Επαναστάση αυτός έγραφε στο ημερολογιό του μια μόνο λέξη, τη λέξη RIEN (ΤΙΠΟΤΑ).
Πρέπει να εγκαταλείψεις την ατομικότητά σου για να ξαναγίνεις Έλληνας. Αν και εφ' όσον το επιθυμείς. Με το ζόρι, ούτε γίνεσαι, ούτε γεννιέσαι.

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails