28 Φεβρουαρίου 2008

press-α.gr

Οκ το έμαθα. Την πέσανε στο press.gr επειδή τους την έπεφτε. Ε και; Πάντα έτσι δεν γίνεται;

Δεν ξέρω αν όντως υπήρξε εκβιασμός, αυτό που ξέρω είναι πως εκει μέσα ακουγόντουσαν πράγματα και θάματα. Σαν αυτά που ακούμε καθημερινά δηλαδή στην καθημερινότητά μας. Κάποιοι θίγονταν και είναι φυσικό αυτό. Κανείς δεν είναι άθικτος από την στιγμή που γίνεται δημόσιο πρόσωπο. Θα μπορούσαμε να είμαστε όλοι άθικτοι αν είμαστε όλοι δημόσια πρόσωπα πολίτες δηλαδή, αλλά αυτό δεν το επιτρέπει το αδηφάγο σύστημα.

Ήθελε λοιπόν το σύστημα να βουλώσει το στόμα του press.gr αλλά πως να του το βουλώσει; Στείλανε σήμα στην google για εκβιασμό και τώρα τους κατηγορούν για... συκοφαντία. Ο γείτονάς μου που μένει δίπλα ακριβώς, πέθανε χθες. Ψέμματα είναι συλλάβετέ με.

Δεν είναι εκεί το θέμα αγαπητοί μου. Το θέμα είναι πολύ βαθύτερο. Μέχρι πριν μερικά χρόνια οι άνθρωποι λέγαμε μεν μεταξύ μας τα ίδια περίπου πράγματα αλλά άντε να μας άκουγε ο καφενές το πολύ ή το οικογενειακό μας περιβάλλον. Τα πράγματα όμως άλλαξαν και πλέον δεν περιορίζονται στους τοίχους ενός καφενείου έστω και αν όλα αυτά συζητιούνται και ακούγονται σε όλα τα καφενεία. Πάλι δυστυχώς δεν είναι το ίδιο, διότι δεν κατέβηκε πλήθος ποτέ στο Σύνταγμα να διαμαρτυρηθεί επειδή ο τάδε πολιτικός "τα παίρνει" όπως ακούγεται στα καφενεία. Σήμερα όμως έχουμε την τεχνική δυνατότητα του παγκόσμιου ιστού και εδώ περιπλέκονται τα πράγματα διότι αυτομάτως επανισχύει ο κανόνας πως “ουδέν κρυπτόν υπό του ήλιου”. Τώρα και παντού ακούγεται και για πάντα μένει γραμμένο και συνεπώς δεν είναι λόγια του αέρα αλλά απόψεις.

Να καταδικάσουμε λοιπόν την άποψη; Θα είναι σαν να γυρίζουμε πίσω στον μεσαίωνα. Ναι θα ήταν θεμιτό για την αρχή του τόπου αλλά θα καταπατούσε ταυτόχρονα τις ίδιες τις αρχές του τόπου όπου διακηρύττει ελευθερία λόγου σκέψης και άποψης.

Μήπως πάλι να καταδικάζαμε την ελευθερία ενημέρωσης για το τι ακούσαμε τι συζητήσαμε ή τι μας είπαν; Μήπως θα έπρεπε να πάρουμε τηλέφωνο τον πρωθυπουργό αν κάποιος στην λαϊκή αγορά τον αποκαλέσει κλέφτη; Ή καλύτερα να φωνάζουμε την αστυνομία όταν ο γείτονας αποκαλεί τον Μητσοτάκη κάθαρμα;

μήπως όταν βρίζει κάποιος τον υπουργό στην λαική θα πρέπει να το κάνει επιδυκνείοντας ταυτόχρονα την αστυνομική του ταυτότητα;

ν' ανοίξουμε και την Μακρόνησο για να μην ξεχνιόμαστε;

Μήπως θα έπρεπε να φυλακίσουμε και την Αμαλία που πριν πεθάνει ξεβράκωσε το ιατρικό μας σύστημα; Μήπως να της έκανε μήνυση το ΙΚΑ; Tι πιθανότητες υπάρχουν αλήθεια αν η Αμαλία δεν ήταν ετοιμοθάνατη, να την φόρτωναν μηνύσεις οι γιατροί που θίγονταν;

μήπως να έκανε μηνύσεις η αμερικανική πρεσβεία στους μπλόκερς που τότε με τις φωτιές έγραφαν πως είναι αμερικάνικος δάχτυλος;

Αν είναι έτσι να κάνω κι εγώ μια μήνυση που ο πρωθυπουργός δεν τήρησε τις προεκλογικές του υποσχέσεις κλέβοντάς μου με αυτόν τον τρόπο την ψήφο;

Δύσκολα τα πράγματα αγαπητό μου ημερολόγιο. Ο Λόγος άρχισε πάλι να καταπίνει τα πάντα ανεξέλεγκτος. Τι θα γίνει; Τι θα αποφασιστεί τελικά; Μα είναι πολύ απλό. Η εξουσία αν θέλει να διατηρήσει την θέση της θα πρέπει αυτό να το αποδεχτεί μέχρι σημείου να το ενισχύσει κιόλας. Διότι αν είσαι άντρας δεν σκας αν θα σε πούνε ομοφυλόφιλο κι αν είσαι ομοφυλόφιλος δεν σου είπανε και κάνα νεότερο δα. Αν όμως είσαι ομοφοβικός ή κρυφό-ομοφυλόφιλος τότε ναι έχεις λόγο να θιχτείς αν σε πούνε πούστη.

Θα γίνει λοιπόν κι εδώ στο ελλάντα ότι ακριβώς γίνεται σήμερα στις ΗΠΑ όπου ανεβαίνει σελίδα σπίλωσης κάποιου διάσημου και ο ίδιος ο διάσημος το επιβραβεύει. Διότι απλά δεν μπορεί να κάνει αλλιώς.

Από την άλλη μεριά θα πρέπει και εμείς οι χρήστες να αυξήσουμε την κριτική μας ικανότητα προκειμένου να μπορούμε να διακρίνουμε τι είναι και τι δεν είναι, αλλά και πάλι αυτή μας η εξοικείωση θα στενέψει τα περιθώρια των κυβερνώντων αφού μπορούμε αυτή ακριβώς την κριτική ικανότητα, να την εφαρμόσουμε σε όλους τους τομείς και συνεπώς και στον πολιτικό, οπότε ανεβαίνει επικίνδυνα ο πήχης για τους πολιτικούς μας ταγούς και τούτο θα προσπαθήσουν να το αποφύγουν.

Ζούμε σε μια εποχή όπου η επικοινωνία έχει φτάσει σε επίπεδα πρωτόγνωρα για την ανθρωπότητα και τούτη η εξέλιξη θα επιφέρει αλλαγές και σε πολλούς άλλους τομείς και φυσικά η ελευθερία λόγου και η πολιτική θα είναι άμεσα επηρεαζόμενες και σε μεγάλο βαθμό. Θα γίνουμε Άνθρωποι ή θα ξανα καταντήσουμε ταλιμπάν βυζαντινιστές; Θα μπορέσει η εξουσία ν' ακολουθήσει και να προσαρμοστεί ή θα καταργηθεί; Είμαι της γνώμης πως οι κανόνες θα ακολουθήσουν την γενική απαίτηση, την Ανάγκη και αυτό ακριβώς είναι το σωστό να γίνεται. Η δε εξουσία θα προσαρμοστεί για να συνεχίσει να εξουσιάζει όσους την έχουν ανάγκη.

4 σχόλια:

  1. στοχς ειναι η ψηφιση νομων οι οποιοι θα λογοκρινουν και θα φιμωνουν τις ελευθερες φωνες στα Blogs....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τα τρομαγμένα και μαντρωμένα πρόβατα κυβερνιούνται πιό εύκολα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ας υποθέσουμε ότι, τα όσα λέγονται περί διαδικτυακών συκοφαντήσεων κλπ. είναι αλήθεια. Από πού κι ως πού πρέπει να έχουν δικαίωμα στη συκοφάντηση, τον εμπαιγμό, τη διαστρέβλωση και τη λογοκοπία μόνο οι πολιτικάντηδες; Σε μια αληθινή δημοκρατία, ή πρέπει όλοι να έχουν αυτό το δικαίωμα (από τον «πρώτο» μέχρι τον «τελευταίο» πολίτη), ή κανείς.
    Στο κάτω κάτω όσες «συκοφαντίες» κι αν εκτοξευθούν εναντίον των -νεοελλήνων ειδικά- πολιτικάντηδων, δεν θα είναι ποτέ αρκετές για να αποτυπώσουν την αλήθεια για τον βίο και την πολιτεία των τελευταίων. Ανεπάγγελτοι μπουνταλάδες είναι, πλήρως άχρηστοι για ο,τιδήποτε, τους οποίους καμιά επιχείρηση δεν θα προσλάμβανε ποτέ, ούτε καν για θυρωρούς και καθαρίστριες (αυτό το λέω εν πλήρει επιγνώσει ότι προσβάλλω τους θυρωρούς και τις καθαρίστριες συγκρίνοντάς τους με βουτυρομπεμπέδες μπούληδες τύπου Καραμανλή, Παπανδρέου, Τσίπρα, Καρατζαφέρη κ.α.).
    Καμιά συκοφαντία, βρισιά, κλπ. δεν θα είναι ποτέ αρκετά προσβλητική για τους παραπάνω.

    Ο ΑΠΑΤΗΜΕΝΟΣ ΤΡΙΕΣΠΕΡΙΣΤΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ακόμα κι αν υπήρξαν εκβιασμοί προς πολιτικάντηδες, είναι απολύτως ηθικό και θεμιτό. Γιατί όταν αυτοί οι"θεσμοποιημένοι" αλήτες εκβιάζουν προεκλογικά με υποσχέσεις-απάτες, τότε είναι ωραία;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails