7 Μαΐου 2008

Η ΒΛΑΚΕΙΑ είναι αήττητη.

Ο βλάξ έχει ανάγκη να ανήκει κάπου. Η μεγαλύτερη επιτυχία ενός βλάκα είναι να κατορθώσει να ενταχθεί ή ακόμα καλύτερα να ιδρύσει μια ομάδα όπου μέσα της θα νοιώθει πως κάτι είναι. Ο έξυπνος δεν έχει ανάγκη να ανήκει κάπου. Είναι αυτάρκης και συνήθως τα καταφέρνει μόνος του χωρίς την ανάγκη στήριξης από κάποιο σύνολο ή υποσύνολο. Αντίθετα ο βλαξ προκειμένου να νοιώσει πως είναι αποδεκτός εντάσσεται όσο το δυνατόν περισσότερο σε κάποια ομάδα όπου συνήθως λειτουργεί ως φανατικός ακριβώς επειδή η ομάδα αυτή καλύπτει την βλακεία του.

Είτε κόμμα λέγεται αυτή η ομάδα είτε ποδοσφαιρική ομάδα λέγεται είτε όπως αλλιώς όλες μα όλες αποτελούνται από ένα συνονθύλευμα ηλιθίων που κρύβουν αυτή ακριβώς την ηλιθιότητά τους μέσα στο απρόσωπο σύνολο. Ο βλαξ εκεί μέσα δεν νοιώθει πόσο βλαξ είναι αφού περιστοιχίζεται από ομοειδείς του ηλίθιους που φυσικά δεν αλληλοκατηγορούνται για την βλακεία τους αλλά θεωρούν όλους τους υπόλοιπους βλάκες.

Μέσα σε αυτή την ομάδα ο βλαξ επιδεικνύει αλαζονικά το μέγεθος της βλακείας που τον δέρνει στηριζόμενος στην συλλογική βλακεία την οποία μάλιστα θεωρεί επίτευγμα και μάλιστα κορυφαίο.

Αυτές δε οι συσπειρώσεις βλακών είναι που φρενάρουν κοινωνίες ολόκληρες απο την ανάπτυξη. Διότι τον βλάκα δεν τον ενδιαφέρει η ανάπτυξη της κοινωνίας αλλά η κάλυψη της δική του βλακείας. Έτσι δεν είναι καθόλου περίεργο φαινόμενο να βλέπεις κοινούς ηλίθιους που έχουν αποκτήσει οντότητα μέσω της αγέλης τους να συμπεριφέρονται ως χίλιοι καρδινάλιοι στηριζόμενοι στα μπράβο των υπολοίπων ηλιθίων της αγέλης. Διότι ο βλάξ είναι ζώο και μάλιστα αγελαίο.

Ο βλαξ είναι γλύφτης, τσάτσος και έτσι ακριβώς συμπεριφέρεται μέσα στην αγέλη του. Θα γλύψει όσο περισσότερο μπορεί τον αφέντη της αγέλης ενώ ταυτόχρονα θα λοιδορεί οτιδήποτε και οποιονδήποτε είναι εκτός ομάδας μην μπορώντας να αναγνωρίσει την ικανότητα των έξυπνων να μπορούν να υπάρχουν εκτός αγέλης. Ο βλάκας όσο πιο βλάκας είναι τόσο περισσότερο γλύφει το αφεντικό του και τόσο περισσότερο βρίζει όποιον και ότι δεν μπορεί να κατανοήσει.

Έτσι για παράδειγμα είναι σύνηθες το φαινόμενο ανθρώπων που δεν μπορούν ούτε να γράψουν καν μια λέξη σωστά, ηλίθιων που δεν μπορούν ούτε να συντάξουν ένα κείμενο σωστά να λοιδωρούν να συκοφαντούν και να βρίζουν ότι και όποιον δεν υποτάσεται στην βλακεία τους.

ΥΣ το κείμενο είναι εμπνευσμένο απο το εξαιρετικό βιβλίο του κ. Χαριτόπουλου “εγχειρίδιο βλακείας” του οποίου την ανάγνωση μόλις τελείωσα και το οποίο προτείνω ανεπιφύλακτα ακόμη και στους βλάκες. Γράφει τα ίδια με άλλα λόγια.

Kανείς βλάκας δεν ξέρει πως είναι βλάκας.

4 σχόλια:

  1. αντιθετως,η δικια σου παρανοικη βλακεια με 50μg aloperidin θα πηγαινε μια χαρα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καποια ειναι σωστα...αλλα αυτο δεν σημαινει πως ειναι και ευπροσδεκτα απο ολους...

    Οπως πχ ο κ.ανωνυμος...

    @Ανωνυμος
    Αν του δωσεις τετοια ποσοτητα ... δεν θα πεθανει καποιος? :-/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. άραγε από τι είδους ανθρώπων δεν είναι ευπρόσδεκτα...;

    Ο ανώνυμος μάλλον μετράει την δόση με τα δικά του μέτρα. Του βοδιού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails