14 Ιουνίου 2014

θα μείνουμε για πάντα κτήνη!

παντρεύομαι < παθητική φωνή του ρήματος παντρεύω < υπανδρεύω < ύπανδρος (γυνή). Αρχικά η λέξη αφορούσε στη γυναίκα, ενώ για τον άνδρα χρησιμοποιούνταν το ρήμα νυμφεύομαι. Αργότερα και μάλλον επειδή οι άντρες λιγόστεψαν, η σημασία της επεκτάθηκε κι έτσι το ρήμα χρησιμοποιείται πια και για τους “άντρες”. Κι έτσι φτάσαμε στο σήμερα όπου κάποιος μπορεί να παντρεύεται χωρίς καν άντρα!

Ακολουθεί άρθρο που το βρήκα σε όλες τις εφημερίδες με πλήρες φωτογραφικό υλικό και το οποίο με κάνει ν’ αναρωτιέμαι αν και κατά πόσο είναι θεμιτό και ηθικό να περιγελάμε να κοροϊδεύουμε να βρίζουμε και να χλευάζουμε τους άρρωστους τους ανάπηρους και γενικώς τους διαφορετικούς! Διότι τι άλλο μπορεί να είναι εκτός από κοροϊδία ύψιστου μεγέθους ο δήθεν γάμος μιας ηλίθιας μ’ έναν ανύπαρκτο γαμπρό; Αν αυτό δεν είναι διαπόμπευση της άρρωστης τι άλλο μπορεί να είναι; Αυτή η καταραμένη “φυσιολογική” κοινωνία αφότου περιορίστηκε στην γελοιοποίηση των άρρωστων των αδύναμων και των διαφορετικών όπως έως χθες συνήθιζε (δείξε μας το πουλί σου να γελάσουμε και γέλαγε και ο χαζός δείχνοντας το πουλί του παλιά στο χωριό) βρήκε τώρα νέο τρόπο να τους ξευτιλίζει, πιο… κυριλέ και με παγκόσμια απήχηση! ¨οχι σαν παλιά που μόνο το χωριό ξευτίλιζε τον χαζό! όχι! Τώρα θα τους ξευτιλίζουμε με στυλ και παγκόσμια απήχηση! Τι να πω; Λυπάμαι! 

«Οι άνθρωποι νιώθουμε ιδιαίτερα άβολα με ανθρώπους που δεν συμβαδίζουν με τις προσδοκίες που έχουμε για το φυσιολογικό. Πιστεύω ότι η φωτογραφία μας δίνει την δυνατότητα να πούμε με συμπόνια μια ιστορία και μας χαρίζει μια οπτική γωνία σε έναν κόσμο που δεν έχουμε συνηθίσει».

Αυτά είναι τα λόγια της φωτογράφου Λίντσει Μόρις, που ανέλαβε να καλύψει φωτογραφικά ένα πολύ διαφορετικό γαμήλιο πάρτι. Νύφη ήταν η Ριτσίνα, μια 25χρονη γυναίκα με σύνδρομο Ντάουν ενώ γαμπρός δεν υπήρχε, καθώς πρόκειται για ένα θεματικό πάρτι γενεθλίων, που θα έδινε μεγάλη χαρά στη Ριτσίνα.

Εμπνευστής του θεματικού πάρτι ήταν η μητέρα της Ριτσίνα και αφορμή μια επίμονη ερώτηση της 25χρονης. Τα τελευταία χρόνια μητέρα και κόρη πήγαν σε αρκετούς γάμους και η Ριτσίνα διαρκώς ρωτούσε την μητέρα της «γιατί εγώ δεν μπορώ να παντρευτώ;». «Κάθε φορά που μου έκανε την ερώτηση, προτιμούσα να πεθάνω, διότι δεν ήξερα τι να πω» είπε η μητέρα σε πρόσφατη συνέντευξη και τελικά η απόγνωση την οδήγησε στην πραγματοποιήση ένος κανονικού γαμήλιου πάρτι, που έλειπε μόνο ο γαμπρός.

n

n

n

n

n

n

n

n

n

1 σχόλιο:

  1. Ντάξει, υπάρχουν και χειρότερα:
    http://www.youtube.com/watch?v=lpqKLqLx9fQ

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails