14 Οκτωβρίου 2008

περί διαμάχης εξουσιών πρόκειται.

Εν συντομία και για όσους παρακολουθούν τι συμβαίνει αναφέρω τα γενικά μου συμπεράσματα.

Η οικονομία πήγαινε από το κακό στο χειρότερο μέχρι που ξέσπασε και η παγκόσμια οικονομική κρίση. Συνεπώς πάμε τρέχοντας για πτώχευση και λύση δεν υπάρχει εκτός….

Εκτός αν δημευθεί η εκκλησιαστική περιουσία οπότε θα πάρουμε μια γερή ανάσα για να συνεχίσουμε.

Όμως οι παπάδες αρνούνται μετά βδελυγμίας να δώσουν την περιουσία τους (που έτσι και αλλιώς την έχουν κλέψει) και απειλούν με επηρεασμό του ποιμνίου και τεράστιο πολιτικό κόστος για τους κυβερνώντες.

Οι οποίοι κυβερνώντες με τίποτα δεν θέλουν να χάσουν την εξουσία και μάλιστα λόγω ποιμνίου.

Οπότε τι γίνεται σε αυτή την περίπτωση; Η λύση είναι να πάψει το ποίμνιο να επηρεάζεται από τους παπάδες και για να γίνει αυτό πρέπει να ακούνε παπάς και να τους σηκώνεται η τρίχα. Πως θα γίνει αυτό; Μα είναι απλό. Με αλλεπάλληλα εκκλησιαστικά σκάνδαλα στην δημοσιότητα έως ότου είτε το ποίμνιο να σιχαθεί τους παπάδες είτε οι παπάδες να υπαναχωρήσουν στο θέμα της δήμευσης της εκκλησιαστικής περιουσίας. Δεν είναι καθόλου τυχαίο πως και ο πατριάρχης και ο αρχιεπίσκοπος ποιούν την νύσσα. Τι να βγούν να πουν αφού γνωρίζουν πως αν μιλήσουν τότε θα πάρει και αυτούς η μπάλλα; Ευελπιστούν μήπως φορτωθεί όλο το φταίξιμο η μονή βατοπεδίου και την γλυτώσει τουλάχιστον η αφεντιά τους. Φυσικά στο παρασκήνιο θα γίνεται ο μεγάλος χαμός αλλά αυτά δεν βγαίνουν στις ειδήσεις. Κρίμα.

Η Ε.Ε. πιέζει για διαχωρισμό κράτους εκκλησίας και η οικονομία επίσης, συνεπώς είναι αναγκαστική η κίνηση και του διαχωρισμού και της δήμευσης. Στριμωγμένοι οι παπάδες βρίσκονται πλέον στο εξής δίλλημα. Να μείνουν χωρίς ακίνητη περιουσία διατηρώντας τον οβολό του ποιμνίου στο παγκάρι (ήτοι ρευστό) ή να τα χάσουν και τα δύο;

Με δυό λόγια αγαπητό μου ημερολογιάκι οι εξουσίες του θεού και του πολιτικού είναι στριμωγμένες και οι δύο σε απελπιστική κατάσταση και θ’ αλληλοσκοτωθούν για το ποια θα συνεχίσει να υφίσταται και ποια όχι.

Μάλλον επιτέλους τελείωσε και το θέμα εκκλησία και στην Ελλάδα. Ποντάρω 100:1 σε νίκη της πολιτικής εξουσίας.

Διότι ανάγκα και οι θεοί πείθονται.

Χαλαρώνω και το απολαμβάνω!!!

4 σχόλια:

  1. Οικονομολόγος ΔΕΝ είμαι και το ξεκαθαρίζω αυτό από την αρχή. Αυτή η παγκόσμια χρεοκοπία όμως δεν μου κάθεται και καλά! Εκ των μέτρων που πάνε να πάρουν όλοι οι αρχηγάρες των κρατών για να στηρίξουν – λένε - τις τράπεζες, πολύ χρήμα βγήκε στη φόρα. Όλα αυτά τα ΔΙΣ δεν μπορούσαν τόσο καιρό να πάνε σε έργα για την προστασία, την ανακούφιση, την μόρφωση την καταπολέμηση της πείνας, την υγεία του κοσμάκη,…. Πρέπει να μπούνε από τα ταμεία των κρατών στις τσέπες των τραπεζών για…τη στήριξή τους;;; Και τα κέρδη που έβγαζαν οι ισολογισμοί τους τι ήταν;;; “ Φύκια για μεταξωτές κορδέλες» ή «στάχτη στα μάτια» ;;;;

    Πρέπει και εκλιπαρούμε να βγει ένας οικονομολόγος – ΟΧΙ golden boy , αυτούς τους φάγαμε στη μάπα αρκετά - , αλλά ένα παλικάρι σπουδαγμένο από τα λαϊκά κοινωνικά στρώματα, και να μας εξηγήσει απλά και σταράτα , τι σκαρώνουν ΠΑΛΙ τα διεθνή (και τα ντόπια) οικονομικά συμφέροντα. Γιατί πάλι ΑΡΠΑΧΤΗ μου μυρίζει. Και ΠΑΛΙ ο κοσμάκης θα την πληρώσει (βλέπε «πυραμίδες, χρηματιστήρια, φούσκες και τα τοιαύτα), ενώ τα αρπακτικά θα τη βρίσκουν σε ξενοδοχειάρες με όλα τα …κομφόρ!!!

    η θέση μου εκπεφρασμένη στο blog
    ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ
    http://kafeneio-gr.blogspot.com/2008/10/blog-post_1779.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όσον αφορά το διαχωρισμό Κράτους - Εκκλησίας, πολύ θα το ήθελα να ζω για να το δω (και να το απολαύσω), αλλά το "θηρίο" είναι πολύ σκληρό και έχει πολλά κεφάλια για κόψιμο.
    Σαφώς και ο πλούτος ...τους θα μπορούσε να σώσει όχι μόνον ένα κράτος (ελλαδιστάν) -πολύ λίγο με ενδιαφέρει η ντόπια εξουσία, όπως και να λέγεται - μα...πιστεύω πάλι σε τσέπες εξουσίας θα μπουν κι όχι για τη βοήθεια των κατοίκων αυτού του τόπου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολύ φοβάμαι ότι ο διαχωρισμός (αν και όταν γίνει) θα είναι κι αυτός "μαϊμού". Όπως και όλα τα άλλα πράγματα που συνθέτουν την ψευδοεκσυγχρονιστική επιφάνεια-μόστρα της Νεοελλάδας. Ενώ κάτωθεν αυτής της ψευδοεκσυγχρονιστικής μόστρας ζει και βασιλεύει ο βυζαντινισμός.

    Πάω στοίχημα ότι ο "διαχωρισμός" (αν και όταν γίνει)θα είναι έτσι μαγειρεμένος που, επί της ουσίας, δεν θα αλλάξει τίποτα.

    ΔΙΟΔΟΤΟΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @BILSOT, κι εγώ της ίδιας άποψης είμαι πως δηλαδή αφού οι ετειρείες τους δεν πάνε καλά ας χρεωκοπήσουν και όχι να χρεώνουν πάλι τον κόσμο για να φάνε κι άλλα κι άλλα κι άλλα...

    Ναι πράγματι ο πλούτος τους απλώς θ' αλλάξει χέρια αλλά τους έχω άχτι και έστω και αυτό είναι κάτι για μένα

    Διόδοτε, κάτι θα αλλάξει αλλά όχι πολλά πράγματα σίγουρα

    ΚΛΕΙΤΩΡ

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails