4 Οκτωβρίου 2008

μας έπιασε κρίση

Καιρό τώρα βλέπω τον κόσμο ν' ανησυχεί και με το δίκιο του, για την παγκόσμια οικονομική κρίση που πλανάται πλέον πάνω από τα κεφάλια μας ή καλύτερα μέσα στις τσέπες μας. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί αυτή η τόση έκπληξη που κατέκλυσε τους οπαδούς του καπιταλισμού. Δεν είναι φυσικό να χρειάζεται την εκμετάλλευση και του κράτους και των πολιτών και όλων για να στηριχθεί ο καπιταλισμός; Δεν είναι φυσικό επόμενο πως κάποτε θα καλούμασταν όλοι να φορολογηθούμε, για να σωθούν οι τεράστιες εταιρίες που μέχρι χθες παρουσίαζαν τεράστια κέρδη, που δεν ήταν δικά μας αλλά αποκλειστικά δικά τους; Δεν είναι φυσιολογικό επόμενο να κληθώ να δεχτώ χαράτσι αφού πλέον η εταιρία θα κλείσει και δεν θα έχω δουλειά και συνεπώς όχι για χαράτσι δεν θα τίθεται θέμα αλλά δεν θα έχω ούτε για να φάω.

Έχω τονίσει πολλάκις χωρίς ακόμα και οι καπιταλιστές να το αρνούνται, πως ο καπιταλισμός στηρίζεται πάνω στην βασική αρχή της συνεχούς ανάπτυξης. Μπορεί ο βασικός αυτός κανόνας στην έμβια εκδήλωσή του να συνεισφέρει κατά το μείζον όμως στην οικονομική του εκδήλωση θα φτάσει στο έλασσον, στην αυτοκαταστροφή πολύ ταχύτερα απ’ ότι συμβαίνει στην έμβια εκδήλωση. Δεν υπάρχει οικονομικό σύστημα που να μπορεί να νικήσει τον καπιταλισμό εκτός από τον εαυτό του. Αυτό διότι ως συνεχώς αναπτυσσόμενος καταναλώνει οτιδήποτε υπάρχει γύρω του και όταν τα καταναλώσει όλα τότε θ’ αρχίσει να καταναλώνει τον εαυτό του και μάλιστα πάλι προς ανάπτυξη. Όσο δηλαδή από δω και πέρα ο καπιταλισμός θ’ αυξάνεται τόσο θα πεθάνει. Έτσι συμβαίνει και στην φύση. Δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτόν το φυσικό νόμο. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τον κατανοήσουμε και να τον σεβαστούμε. Ο άνθρωπος ως είδος πρέπει να σταματήσει να αυξάνεται και ως οικονομική οντότητα να σταματήσει ν’ αναπτύσσεται έως ότου έχει πάλι με κάποιον τρόπο την δυνατότητα αύξησης των πόρων. Οι ανάπτυξη πρέπει να περιορισθεί σε τομείς που να επιτρέπουν την δημιουργία ή εξεύρεση νέων πόρων. Αν μοιραστούμε δίκαια, αν γίνει μια ανακατανομή του πλούτου σε παγκόσμιο επίπεδο και επιβιώσουμε για δύο αιώνες ακόμη, τότε έχουμε πάρα πολλές πιθανότητες μέσω των επιστημών και της φυσιολατρίας να αυξήσουμε σημαντικά αλλά και να εκμεταλλευτούμε νέους πόρους. Μέχρι τότε όμως ο καπιταλισμός ως οικονομικό σύστημα θα έχει καταρρεύσει ήδη προ πολλού και μετά απλώς δεν θα τον έχουμε ανάγκη.

Με δυο λόγια πληθυσμιακή και οικονομική ανάπτυξη τέλος και μάλιστα εξ’ ανάγκης.

8 σχόλια:

  1. Επιβεβαιώνεται το γνωστό ότι, οικονομικός "φιλελευθερισμός" σημαίνει:
    Ιδιωτικοποίηση κερδών, κρατικοποίηση ζημιών.

    Όπως λέει κι ο λαός, χωρίς να είναι οικονομολόγος:"στους αγώνες (π.χ. για "ανάπτυξη") μαζί, στη μάσα χωριστά"

    ΔΙΟΔΟΤΟΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=912871

    #ΑΛΦΑ του Κενταυρου#

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΤΕΚΝΑ ΜΟΥ ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΤΕ ΘΑ ΠΤΩΧΥΝΕΤΕ ΕΙΣ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ ΑΛΛΑ ΘΑ ΕΧΕΤΕ ΣΙΓΟΥΡΟΝ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑΝ ΖΩΗΝ.

    ΕΥΛΟΓΕΙΤΕ
    ΠΑΤΗΡ ΑΡΤΕΜΙΟΣ

    Υ.Γ.Η ΑΓΙΟΤΗΣ ΜΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΝΑ ΠΤΩΧΥΝΗ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @#ΑΛΦΑ του Κενταυρου#
    είναι μια σωστή άποψη αλλά τίθεται το ερώτημα. Ποιοι θα είναι οι πολλοί;
    «των πολλών τραπεζιτών ο θάνατος ουκ έστιν θάνατος»; ή....

    @Κουπάκια, δεν καταλαβαίνω τι εννοείς…. Για εξηγήσου γιατί αυτό το "πολίτες και όμοιοι" μου θυμίζει άλλες εποχές σε φάση Χίτλερ. Ζω στον 21 αιώνα και είμαι πλήρης δημοκρατικών πεποιθήσεων νομίζω, οπότε για εξήγησέ μου τι υπονοείς με τους όμοιους και τους πολίτες και τους δούλους τους και τους υποτακτικούς τους;
    Τι εννοείς κουπάκια; Νομίζω πως δεν έχω ανακατευτεί ποτέ με κάστες ούτε τις γουστάρω και είμαι ξεκάθαρος σε αυτό. Θεωρώ το μύνημά σου προσβλητικό στο λέω και περιμένω απάντηση μέχρι αύριο αλλιώς θα το διαγράψω.
    Τι εννοείς όταν λες πως έχω την δυνατότητα να γίνω πολίτης ή όμοιος; Θα έχω και δούλους; Θ’ ανήκω και σε κάποια κάστα; Έχω δώσει εγώ ποτέ δείγματα τέτοιων απόψεων αριστοκρατισμού;;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αυτό που μού κάνει εντύπωση είναι η ακατανόητη πεποίθηση των περισσοτέρων ότι, η ελεεινή οικονομική κατάσταση του νεοέλληνα (αφού σύμφωνα με τα κριτήρια της Ε.Ε., πάνω από το 50% των νεοελλήνων ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας) δεν πάει πιο κάτω. Και άρα, πού θα πάει; Αναγκαστικά θα «φτιάξει», συμπεραίνουν οι αφελείς. Ωστόσο ξεχνούν ότι, αυτή η δήθεν «αναγκαστική» άνοδος μετά το χτύπημα στον πάτο, όχι μόνο δεν αποτελεί κανόνα για καμία πλευρά της ζωής αλλά, αντιθέτως, αποτελεί σπάνια εξαίρεση.
    Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει απολύτως τίποτα, που να εμποδίζει την φτώχεια να γίνει μια μόνιμη μαζική κατάσταση στην νεοελληνική κοινωνία. Δεν υπάρχει πραγματικά τίποτα που να αποτρέψει την Ελλάδα από το να γίνει -και να παραμείνει- σαν την οποιαδήποτε λατινοαμερικάνικη, ή αφρικανική μπανανία. Αντιθέτως υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για να συμβεί ακριβώς αυτό (το οποίο έχει ήδη αρχίσει να συμβαίνει). Oι προϋποθέσεις αυτές δεν βρίσκονται φυσικά στην διεθνή οικονομική κρίση αλλά στην νεοελληνική πραγματικότητα.
    Τα υπόλοιπα περί δήθεν "αναγκαστικής" ανόδου από τον βιοτικό πάτο που βρισκόμαστε, είναι απλώς ευσεβείς πόθοι και ευχολόγια.

    ΔΙΟΔΟΤΟΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε/

    το σύστημα δεν μπορεί να αποφύγει την "αυτο"καταρρευσή του/

    ΑΡΑΖΩ= ΑΡΑ ΖΩ

    #ΑΛΦΑ του Κενταυρου#

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails