6 Ιανουαρίου 2008

TITILLATION

nude_art_hamptons

 

Χάσατε την είσοδο του νέου έτους μήπως; Τότε ίσα που προλαβαίνετε να επιβιβαστείτε. Τρέξτε τρέξτε να προλάβετε.

Έγινε σεισμός σήμερα το πρωί. Ο Εγκέλαδος είπε να μας θυμίσει την παρουσία του. Ξύπνησα μετρώντας ενστικτωδώς την ένταση και κάνοντας νοητικούς υπολογισμούς με την αντοχή του σπιτιού μου. Οκ έχει φτιαχτεί για ισχυρότερα κουνήματα τούτο το κατασκεύασμα σκέφτηκα αλλά δεν πέρασε ένα λεπτό και φωνές ακούστηκαν στον δρόμο από κάτω. Γύρισα πλευρό αλλά μ' έτρωγε η περιέργεια. Ποτέ δεν είχα δει τους γείτονές μου με τις πυτζάμες. Κι εκείνη η όμορφη απέναντι τι φοράει στον ύπνο της άραγε; Σηκώθηκα τράβηξα την κουρτίνα και κόλλησα την μούρη μου στο τζάμι. Πυτζάμα πάρτι στον δρόμο ώρα εφτά το πρωί σκέφτηκα. Κρύο έξω χειμώνας καιρός αλλά πανωφόρι κανείς δεν φόραγε. Γέμισε το πεζοδρόμιο πυτζάμες διάφορες. Μαύρες πυτζάμες, άσπρες πυτζάμες, γκρι, πράσινες, κίτρινες πυτζάμες και νυχτικιές μπαμπακερές.

Φατσούλες αλαφιασμένες, κώμες αχτένιστες αλλά αυτό που μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση ήταν οι παντόφλες. Μα τι στον κόρακα ακόμα και μέσα στον πανικό τους όλοι είχαν φορέσει τις παντόφλες τους για να βγουν έξω. Ουδείς ξυπόλητος. Βίτσιο και αυτό!!!

Τα παιδιά συνέχιζαν τον ύπνο τους στα κρεβάτια τους σαν να μην συνέβαινε τίποτα. Αφού δεν τα ξύπνησε ο εγκέλαδος δεν τα ξύπνησα ούτε εγώ.

Έβαλα νερό να βράσει να φτιάξω ένα τσάι ζεστό με φασκόμηλο.

Οι μπαμπάδες είχαν εν τω μεταξύ βγάλει τα αυτοκίνητα από τις πυλωτές και οι οικογένειες ζεσταινόντουσαν πιά αλλά το θέαμα μέσα στα αυτοκίνητα με τις πυτζάμες ήταν πράγματι αλλόκοτο. Και νεύρα, πολλά νεύρα. Μια γρήγορη στατιστική μου έδειξε πως όσο ακριβότερο το αυτοκίνητο τόσα περισσότερα και τα νεύρα. Μακάρι να άκουγα τι λέγανε αλλά δεν άκουγα. Έβλεπα μόνο εκείνες τις αγουροξυπνημένες φατσούλες να δυστροπούν και τα γυναικεία στόματα να ανοιγοκλείνουν με ρυθμούς ραπτομηχανής.

Ήπια μερικές γουλιές από το τσάι μου και επέστρεψα στην κρεβατοκάμαρα. Τούτο το ταρακούνημα μου είχε ανεβάσει την αδρεναλίνη και η σύζυγός μου ήρεμη και βλέποντας την δική μου αταραξία γουργούριζε νωχελικά στο κρεβάτι. Είχε ανοίξει την τηλεόραση και άκουγε τα νέα για τον σεισμό. "Πολύ δυνατός ήταν" μου λέει. Την κοίταξα με βλέμμα πονηρό, ήταν κι εκείνη η όμορφη γειτόνισα που είχε κατέβει με το διαφανές ροζ νυχτικό και το μαύρο στριγκάκι... "πολύ δυνατός αγάπη μου αλλά δεν είναι τίποτα μπροστά στον σεισμό που θα επακολουθήσει τώρα" της απάντησα και σβήνοντας την τηλεόραση πήδηξα στο κρεβάτι ακριβώς στο επίκεντρο του... ρήγματος .

Γίνανε 12 τα ρίχτερ, καλημέρα.

3 σχόλια:

  1. Για το νέο χρόνο δεν έχουμε πια περιθώρια, αλλά τα Χριστούγεννα γιορτάζονται αύριο, αν θυμάμαι καλά, σε Σερβο-Βουλγαρία και Ρωσία, αααα και σε ένα κράτος που το όνομά του έχει μόνο σύμφωνα ΠΓΔΜ, κάπως σαν πιγαδιμί... :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΔΗΛΑΔΗ ΓΙΑ ΚΑΤΣΕ ΤΩΡΑ. ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΓΡΑΨΕΣ; ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣ ΠΩΣ ΠΗΔΑΣ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΟΥ. ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΕΣΥ ΦΑΛΛΟΚΡΑΤΗΣ!ΤΙ ΚΡΙΜΑ! ΑΧ! ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Παρακαλώ κάποιος να μιλήσει στο Παπαζάχο! Ο κλείτωρας πήδηξε τη γυναίκα του και έγινε σεισμός 12 Ρίχτερ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails