11 Ιουλίου 2007

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Οι φύλακες της Πάρνηθας

Της ΛΙΑΝΑΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Δακρύσαμε στη θέα του μαύρου σύννεφου πάνω από την Αθήνα. Θυμώσαμε για να νεκρά ελάφια και τη νεκρή φύση. Βρίσαμε για την ανικανότητα όλων των κυβερνήσεων να διαφυλάξουν το δάσος. Στείλαμε μηνύματα. Φωνάξαμε. Διαδηλώσαμε. Πολύ ωραία όλα αυτά... Επί της ουσίας όμως;

Ηρθε η ώρα να βοηθήσουμε. Οχι στα λόγια. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αφιερώσουμε μια καλοκαιρινή νύχτα στο δάσος και να κοιμηθούμε δύο ώρες λιγότερο. Ετσι. Για μια σταγόνα ανταπόδοση...Ηρθε η ώρα να βοηθήσουμε. Οχι στα λόγια. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αφιερώσουμε μια καλοκαιρινή νύχτα στο δάσος και να κοιμηθούμε δύο ώρες λιγότερο. Ετσι. Για μια σταγόνα ανταπόδοση...Με σύνθημα: «Μην παραμένεις θεατής. Ψηλά το κεφάλι, έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας!», ξεκινούν και πάλι σε λίγες μέρες οι βάρδιες φύλαξης της Πάρνηθας. Το καλοκαίρι δεν τελείωσε, ο κίνδυνος εξακολουθεί να παραμονεύει και στα ξύλινα φυλάκια των εθελοντών πυροσβεστών υπάρχει θέση για όλους μας. Ειδικές γνώσεις δεν απαιτούνται. Μόνο ένα σακίδιο με νερό, λίγο φαγητό, μια κουβέρτα και πολλή αγάπη για να σώσουμε ό,τι απέμεινε. Οι Εθελοντές Δασοπροστασίας Αττικής (ΕΔΑΣΑ) μας περιμένουν στα 1.300 μέτρα...
...Τι έγινε όμως και τα μέλη του ΕΔΑΣΑ δεν μπόρεσαν να βοηθήσουν στη μεγάλη πυρκαγιά; Το σημείωμα της 28ης Ιουνίου τα λέει όλα...«Το πρώτο βράδυ της φωτιάς, απλά δεν μπορούσαμε να το πιστέψουμε. Κλεφτά κοιτούσαμε το μεγάλο σύννεφο καπνού πάνω από την Αθήνα, καθώς ετοιμάζαμε τον εξοπλισμό μας. Κλεφτά κοιτούσαμε τη φλεγόμενη κορυφογραμμή από το αυτοκίνητο, καθώς τρέχαμε στην Εθνική, να προλάβουμε, να φτάσουμε, να σβήσουμε. Κλεφτά, με γυρισμένη πλάτη, κοιτούσαμε τις φλόγες από το Ολυμπιακό Χωριό, όπου μας απομόνωσαν οι "αρμόδιοι", μαζί με όλους τους εθελοντές που έσπευσαν να βοηθήσουν και εισέπραξαν την άρνηση του κράτους. Κλεφτά, με την ενδόμυχη ελπίδα ότι, όταν θα ξανακοιτούσαμε, θα ήταν όλα όπως πριν».

1 σχόλιο:

  1. Oi, achei teu blog pelo google tá bem interessante gostei desse post. Quando der dá uma passada pelo meu blog, é sobre camisetas personalizadas, mostra passo a passo como criar uma camiseta personalizada bem maneira. Se você quiser linkar meu blog no seu eu ficaria agradecido, até mais e sucesso. (If you speak English can see the version in English of the Camiseta Personalizada. If he will be possible add my blog in your blogroll I thankful, bye friend).

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails