13 Ιουνίου 2011

Έτσι λειτουργεί η Ελλάδα

Θέμα πρώτο: Θα μάθατε βέβαια για τον νεαρό που συνελήφθηκε ως κράκερ. Φτωχός νέος που έπρεπε να συντηρήσει και την οικογένειά του και που μέχρι χθες κανείς δεν νοιαζόταν ούτε για την ευφυΐα του ούτε για τις δυνατότητές του ούτε για τίποτα μέχρι που στην εφηβεία του με αυτή την ευφυΐα και με αυτές του τις δυνατότητες στράφηκε ενάντια στο σύστημα κι έγινε αν όχι επικίνδυνος τουλάχιστον ενοχλητικός. Ας αναλογιστούμε λοιπόν κάποια βασικά.

Όλα αυτά τα χρόνια έως την εφηβεία το παιδί αυτό πήγαινε σχολείο. Κανείς όμως από τους δασκάλους και τους καθηγητές του δεν αντιλήφθηκε τις δυνατότητές του. Ας αναρωτηθούμε γιατί. Ας αναρωτηθούμε τι κάνουν οι δάσκαλοι και οι καθηγητές πλην του να εισπράττουν το μηνιάτικο μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει. Ας αναρωτηθούμε πέρα από τις τρείς ώρες μάθημα ημερησίως, πέρα από τις διακοπές Πάσχα Χριστούγεννα κι όλο το καλοκαίρι τι στον κόρακα κάνουν στα σχολεία οι δάσκαλοι. Κανονικά αν είχε σωστούς καθηγητές θα έπρεπε ήδη να είχε διαπρέψει ο νεαρός. Θα έπρεπε ήδη να βρίσκεται στο πανεπιστήμιο, θα έπρεπε ήδη να προσφέρει πρώτα στον εαυτό του και μετά σ’ ολόκληρη την κοινωνία. Αυτό όμως που συνέβη στην πραγματικότητα είναι το εντελώς ανάποδο. Κανείς καθηγητής δεν ασχολήθηκε μαζί του και γιατί να το κάνει άλλωστε αφού σκοπός είναι το μηνιάτικο και τίποτα άλλο; Σίγουρα και μετά βεβαιότητας στο σχολείο θα ήταν ο κουμπούρας μαθητής, ο αντιδραστικός και σίγουρα θα τον πέταγαν έξω από την τάξη διότι ενοχλούσε είτε ρωτώντας ανήκουστα πράγματα είτε από βαριεστιμάρα στις ανούσιες βλακώδεις παραδόσεις μαθημάτων που το μόνο που απαιτούν είναι αποστήθιση και παπαγαλία πράγματα δηλαδή που μόνο ένας βλάκας μπορεί να καταφέρει και είναι αυτός ο βλάκας που θα πάρει το άριστα επειδή παπαγαλίζει το μάθημα, δεν μιλάει κατά την διάρκεια της παράδοσης και κυρίως δεν θέτει δύσκολα ή ανατρεπτικά ερωτήματα θέλοντας να το «παίξει έξυπνος».

Σίγουρα ο μέσος όρος βαθμολογίας του θα ήταν ιδιαίτερα χαμηλός, ίσα που θα έπιανε την βάση για να περάσει την τάξη (αν δεν είχε μείνει) κι αυτό χαριστικά για να μην τον… υποστούν οι καθηγητές του και την επόμενη χρονιά. Σίγουρα θα ήταν ο αλήτης που δεν έμαθε ποτέ απ’ έξω κι ανακατωτά το πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, σίγουρα θα ήταν ο αλήτης που δεν πήγαινε στις παρελάσεις, σίγουρα ήταν το παλιόπαιδο που δεν έκανε την προσευχή του το πρωί και σίγουρα ήταν περιθωριοποιημένος από τα καλά παιδιά τους συμμαθητές του που ήξερα το πατερ ημών και τον ακάθιστο ύμνο που έτρεχαν στις παρελάσεις και που ποτέ μα ποτέ δεν αντιμιλούσαν στους καθηγητές τους. Επίσης σίγουρα θα είχαν οι καθηγητές φωνάξει τον κηδεμόνα του διότι «το παιδί σας είναι προβληματικό» και επίσης σίγουρα θα είχε αποβληθεί πολλάκις όπως σίγουρα θα είχε πολλές απουσίες από τις κοπάνες και σιγουρότατα θα είχε μηδέν βαθμολογία σε πολλά μαθήματα χρήσιμα όπως τα οικοκυρικά, ιστορία του έθνους, γεωγραφία, πατριδογνωσία κλπ. Με λίγα λόγια: σίγουρα ήταν ένα ακόμα έξυπνο παιδί που χαλούσε την πιάτσα των ηλίθιων συμμαθητών και των άχρηστων καθηγητών, διότι το συνδικαλιστικό όργανο των καθηγητών ξέρει μόνο να απεργεί για αυξήσεις μισθών και μείωση ωρών εργασίας. Περί παιδείας ουδείς λόγος. Αυτή είναι η παιδεία μας, να την χαιρόμαστε!

Θέμα δεύτερο: Είπα κι εγώ σαν άνθρωπος να πάω ένα απόγευμα στο καφενείο να πιώ ένα καφέ βρε αδερφάκι μου να ανταλλάξω δυο κουβέντες, να δω τι γίνεται. Πάω που λέτε και βρίσκω μέσα έντεκα ακόμα νοματαίους. Κάθισα λίγο παράμερα και παρακολουθούσα την κουβέντα τους. Αγανακτισμένοι κι αυτοί σκεφτόντουσαν να κατέβουν στην πλατεία να διαμαρτυρηθούν. Γνωστοί όλοι κι εγώ γνωστός τους ώσπου δεν άντεξα. Στους έντεκα οι έξι ήταν δημόσιοι υπάλληλοι με μπάρμπα στην Κορώνη, οι τρείς βοσκοί με γίδια ο ένας υδραυλικός κι ένας ο καφετζής. Δωσ’ του βρισίδι λοιπόν και δώσ’ του τεράστια αγανάκτηση μέχρι που τα πήρα στο κρανίο κατά το κοινώς λεγόμενο κι άρχισα τις ερωτήσεις. Πως μπήκατε στο δημόσιο; Μας έβαλε ο βουλευτής μας. Τι αυτοκίνητα έχετε; Άνω των 15.000 € έκαστος. Που είναι τώρα βοσκοί το κοπάδι τα γίδια σας; Στο βουνό τα βόσκει ο ανασφάλιστος αλβανός εργάτης. Πως χτίσατε τις σπιταρόνες; Με τις επιδοτήσεις της Ε.Ε. Πότε έκοψες την τελευταία απόδειξη υδραυλικέ; Απόδειξη; Τι είναι αυτό; Εγώ ντεν ξέρει γράμματα. Πόσο κάνει ο καφές (ελληνικός) καφετζή να πληρώσω να φύγω γιατί μου ανεβαίνει η πίεση; Δύο ευρώ. Απόδειξη έχουμε καφετζή; Απόδειξη; Ούτε ταμειακή δεν έχουμε…

Και στο φεύγα μου την ρίχνει ο δημόσιος υπάλληλος. Και τι θα κάνουμε ρε εμείς αμα χάσουμε τις δουλειές μας; Ό,τι κάνω κι εγώ ρε καραγκιόζη που κάθε Σεπτέμβρη ξεσκίζομαι να βρω δουλειά και με τρώει το άγχος για να κυκλοφορώ με χιλιοτρακοσάρι χιουντάι του 2000 και να ‘χω εσένα να μου το παίζεις αφεντικό.

1 σχόλιο:

  1. Θα συμφωνήσω μαζί σου. Τα ερωτήματα που έκανες σε αυτή την παρέα πρέπει να τα θέσουμε σε όλους αυτούς τους βολεμένους "αγανακτισμένους", που φοβούνται μην ξεβρακωθεί η αχρηστία τους και χάσουν την ψωροαρβανιτοβλαχο περιφάνεια τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails