4 Οκτωβρίου 2007

ΠΑΠΑ-ΡΙΕΣ

Μου το θύμισε μια φίλη σήμερα. Διαβάστε και κλάψτε από το γέλιο. Ούτε ο μαρκήσιος ντε Σαντ δεν ήταν τόσο... προχωρημένος.
Όταν η πραγματικότητα έρχεται αντιμέτωπη με την βλακεία τότε έχουμε τραγελαφικές καταστάσεις. Οι άνθρωποι όχι μόνο ζουν σε άλλον αιώνα αλλά νομίζουν πως μπορούν να μας εμπαίζουν ακόμα. Τελικά ποιος είναι ο μαλάκας;


ΠΗΔΑΛΙΟΝ. Ο κώδικας του 1793 που ισχύει ακόμα και σήμερα

Σεξ Στο πυρ το εξώτερον

Η Ορθόδοξη Εκκλησία διαθέτει και «ποινολόγιο», το Πηδάλιον, έναν κώδικα που γράφτηκε από τον Νικόδημο τον Αγιορείτη και τον ιερομόναχο Αγάπιο το 1793.

Οι εκδόσεις «Περίπλους» σε μια νέα έκδοση επανέρχονται σ' ένα μέρος του, περιγράφοντας μερικές από τις «ποινές» που προβλέπονται και σήμερα. Θεωρητικά οι εξομολογητές ανατρέχουν στο Πηδάλιον, έναν οδηγό ηθικής και επαναφοράς στην τάξη όσων παρεκτρέπονται στο σεξ.

Ο,τι και να πει κανείς, είτε είναι πιστός είτε όχι, αξίζει να ρίξει μια ματιά στο Πηδάλιον. Οχι μόνο για όσα περιγράφει, αλλά για να διαπιστώσει τις σεξουαλικές φαντασιώσεις των δύο ιερών για την Εκκλησία προσώπων που έγραψαν τα κείμενα που προβλέπουν ποινές για συγκεκριμένες πράξεις που συνιστούν αμαρτία. Το κατά πόσο όλα αυτά έχουν σχέση με τη σημερινή πραγματικότητα είναι ένα άλλο θέμα. Τα αποσπάσματα που ακολουθούν προέρχονται από το Πηδάλιον, των εκδόσεων «Περίπλους» με το γενικό τίτλο: «Περί Μαλακίας, Αρσενοκοιτίας, Μοιχείας, Αιμομιξίας και Πορνείας». Το πρώτο Πηδάλιον εκδόθηκε το 1800 στη Λειψία.

Πραγματεία περί μαλακίας το ανάγνωσμα

«Είναι η κοινή και ψυχόλεθρος πανούκλα, οπού φθείρει και απολλύει τους περισσοτέρους ανθρώπους του κόσμου, και μάλιστα τους αθλίους νέους». «Κατά πάντας τους ιατρούς, ένα δράμι σπέρμα αξίζει διά σαράντα δράμια αίμα».

«Η μαλακία γίνεται τριών λογιών, ή με το χέρι το ίδιον του ανθρώπου ή με το χέρι άλλου ή με το κοπάνισμα και κτύπημα εις τα μήρια». «Δεν πρέπει και τούτο να λανθάνη τους πνευματικούς Πατέρας, ότι η κατάρατος μαλακία προχωρεί και εις τας γυναίκας, διά τούτο και αυταί πρέπει να κανονίζωνται ωσάν και οι άνδρες, ίνα μη λέγω και βαρύτερα».

Τι προβλέπει ο Κανόνας Η'

«Ο μαλακίαν διαπραξάμενος, τεσσαράκοντα ημέρας επιτιμάται, ξηροφαγία διαιτώμενος εκάστης ποιών εκατόν».

Η διπλή εκδοχή της μαλακίας και ο συγκυλισμός

«Γίνεται δε ο συγκυλισμός ή μετά δύο ανδρών ή μετά δύο γυναικών ή μετά ανδρός και γυναικός».

Τι προβλέπει ο Κανόνας Θ'

«Η δε εις αλλήλους μίξις, οία διπλήν εργαζομένη την μαλακίαν, μέχρις ογδοήκοντα ημερών το δηλωθέν επιτίμιον δέχεται».

Τι προβλέπει ο Κανόνας ΙΑ'

«Αλλά και των γυναικών η εις ασπασμούς ανδρός ελθούσα και επαφάς, μη μέντοι διαφθαρείσα, το της μαλακίας επιτίμιον δέχεται».

Μαλακία και ιερωσύνη

«Ει δε και μετά την επίγνωσιν του κακού, δύο ή τρεις φορές μαλακισθή, να παύη από την Ιερωσύνην και να καταβαίνη εις τάξιν Αναγνώστου».

Τι προβλέπει ο Κανόνας Ι'

«Ει δε τις των Κλήρου, προ του ιερωθήναι, τω της μαλακίας περιπέπτωκε πάθει, μη θαρρών ίσως ως παρά τούτο μόνον της Ιερωσύνης αποπεμφθήσεται, αποχρώσαν πρότερον δεξάμενος επιτίμησιν, ούτως εις Ιερωσύνην ερχέσθω. Ει δε τούτω μετά την Ιερωσύνην εάλω, επί ενιαυτόν ένα ταύτης αργήσας, και τοις ειωθόσιν επιτιμίοις σωφρονισθείς, προς την Ιερωσύνην επανιέτω, ει δε μετά την επίγνωσιν της αμαρτίας, δις ή τρις τούτο εργάσαιτο, της Ιερωσύνης παυσάμενος, εις Αναγνωστών τάξιν ερχέσθω».

Οποιος παντρευτεί διαζευγμένη να αφορίζεται

«Και ος αν απολελυμένην γαμήση μοιχάται».

Τι προβλέπει ο Κανόνας ΜΗ'

«Εις τις λαϊκός την εαυτού γυναίκα εβάλων, ετέραν λάβει ή παρά άλλου απολελυμένην, αφοριζέσθω».

Δεν αρκεί ο βιασμός, πρέπει η βιασθείσα να είναι και «αμνήστευτος».

«Να εξετάζωνται και εκείνα οπού λέγει ο Θεός, ήτοι, αν η παρθένος ευρέθη εις έρημον τόπον, και αν εφώναξε και δεν ευρέθη τις να την βοηθήση. Τότε γαρ είναι ανεύθυνος».

Τι προβλέπει ο Κανόνας ΞΖ'

«Ει τις παρθένον αμνήστευτον βιασάμενος έχοι, αφοριζέσθω. Μη εξείναι δε αυτώ ετέραν λαμβάνειν, αλλ' εκείνην κατέχειν, ην καθηρετίσατο, καν πενιχρά τυγχάνη».

Τέρμα τα Καρναβάλια

«Ουκ έσται σκεύη ανδρός επί γυναικί, ουδέ μη ενδύσηται ανήρ στολήν γυναικείαν, ότι βδέλυγμα Κυρίω τω Θεώ σου πας ποιών ταύτα».

Απαγορεύεται να τρως κουλούρι... πάνω στο κρεβάτι κι ας είναι και Χριστούγεννα

«Επειδή και μερικοί από αγνωσίαν κινούμενοι, τη Δευτέρα μετά την Χριστού γέννησιν έψηναν σεμίδαλιν και άλλα τινά είδη, τα οποία ένας τον άλλον μεταδίδοντες έτρωγαν, κάμνοντες τούτο διά τιμήν τάχα των επιλοχίων της Θεοτόκου, διά τούτο ο παρών Κανών διορίζει, τοιούτον πράγμα να μη γίνεται εις το εξής από τους Χριστιανούς. Επειδή το να παρομοιάζωμεν διά της τοιαύτης συνηθείας, εμ την κοινήν και ταπεινήν γέννησιν ημών των ανθρώπων, την ανερμήνευτον γέννησιν της Αειπαρθένου, τούτο δεν λογίζεται τιμή εις αυτήν, ήτις υπέρ νουν και λόγον εγέννησεν εν σαρκί το αχώρητον τω παντί Θεόν Λόγον, αλλά μάλλον ατιμία, Ωσπερ γαρ άσπορον, και εκ Πνεύματος αγίου, ομολογούμεν της Θεοτόκου την Σύλληψιν, ούτω παρομοίως και την αυτής Γέννησιν ανωτέραν συνομολογούμεν πάσης λοχείας, ήτις εστίν η μετά πόνων του βρέφους γέννησις, και η ακόλουθος των αιμάτων ρύσις κατά τον Ζωναράν. Οποιος δε τούτο ήθελε κάμει, ει μεν Κληρικός είναι, ας καθαίρεται, ει δε λαϊκός, ας αφορίζεται».

Οταν κάποιος πάθει ρεύση, στον ύπνο ή στον ξύπνιο του

«Την έξυπνον ρεύσιν ή την κάμνει ο άνθρωπος εις τον εαυτόν του ή προς άλλον».

«Η χωρίς συγκυλισμόν γινομένη ή γίνεται με πιασίματα και φιλήματα, χωρίς όμως γαργαλισμόν, και κανονίζεται είκοσι ημέρας ή γίνεται και με γαργαλισμόν και κανονίζεται τριάντα ημέρας».

Τι προβλέπει ο Κανόνας ΣΤ'

«Ο μολυνθείς καθ' ύπνους τω της εκρίσεως πάθει, ημέραν μίαν της Κοινωνίας εκβάλλεται' τον δε πεντηκοστόν άσας Ψαλμόν και τεσσαράκοντα εννέα μετανοίας ποιήσας, ούτω του ρύπου καθαρήναι πιστεύεται».


Θ. ΤΣΑΤΣΗΣ - tsath@enet.gr





6 σχόλια:

  1. Στο «Πηδάλιο» που αναφέρεις γράφει ο αρχιμ. Ειρηναίο Δεληδήμο στον πρόλογο της πρόσφατης επανέκδοσής του:

    «Εαν επραγματοποιούντο πλήρως τα όνειρα των οπαδών του Διαφωτισμού, οι Ορθόδοξοι λαοί θα εξήρχοντο εκ της θλιβεράς των αμαθείας, θα εισήρχοντο εις τον φωτεινόν δρόμον της προόδου, θα ηγάπων τας επιστήμας και την δύναμιν του ορθού λόγου, θα προέκοπτον κοινωνικώς και οικονομικώς, συγχρόνως όμως θα απεκόπτοντο από τας ρίζας των και αντί της Ορθοδόξου πνευματικότητος, πηγαζούσης εκ της ταπεινώσεως του ανθρώπου ενώπιον της αγάπης του Θεού, θα επεκράτει και εις αυτούς η αλαζονική αυτοπεποίθησις της ανθρωπίνης διανοίας».

    Επέλεξαν λοιπόν συνειδητά την αμάθεια και την οπισθοδρομικότητα, αλλιώς θα έπρεπε να δουλέψουν για να ζήσουν, άμα δεν υπάρχουν κορόιδα που προσκυνάνε πτώματα και πληρώνουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χαίρε Κλείτορ.

    Που λες είναι καλό να έχεις αποφοιτήσει από Εκκλησιαστική σχολή, διότι σε αυτές τις σχολές μαθαίνεις αρκετά ανδιαφέροντα πράγματα. Γι' αυτό καλύτερα να μην εναντιωνόμαστε σε αυτές τις Πανεπιστημιακές σχολές. Και εξηγούμαι με δύο κανόνες που παραθέτω παρακάτω:

    Σε κανόνα αναφέρεται πως εάν σκοτώσεις την πεθερά σου και ισχυριστείς πως νόμιζες πως ήταν αρκούδα τότε αθωώνεσαι!

    Επίσης σε άλλο κανόνα θεσπίζεται ο Άγιος των Τραβεστί. Αυτός ο κανόνας θεσπίστηκε όταν επί Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ήταν ένας "φανταχτερός" και "ροζουλίνος" Πατριάρχης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανώνυμε, σε παρακαλώ πολύ να εντοπίσεις πηγές για τους συγκεκριμένους "κανόνες", σίγουρα υπάρχει ενδιαφέρον για αξιοποίησή τους ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κλείτωρ!
    Θέλω να σου στείλω e-mail!
    αλλά πως;
    Μπες στο ιννερνετ και δώστο από εκεί!
    Κουπάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κλείτωρ, είναι πιθανόν ότι ακριβώς για την αποφυγή της πνευματικώς στείρας αυνανιστικής δραστηριότητος οι Άγιοι Πατέρες να επιδίδονται στην παιδεραστία.

    Είναι επίσης γεγονός ότι ψάχνοντας τις Άγιες Γραφές βρίσκουμε πολλά εδάφια όπου καταδικάζεται ο αυνανισμός, η ομοφιλοφιλία -ως αρσενοκοιτία- καθώς και άλλες παρακάμψεις από αυτό που οι κοινωνικές συμβάσεις θεωρούν ως φυσιολογική σεξουαλική δραστηριότητα.

    Πουθενά όμως δεν φαίνεται να καταδικάζεται η παιδεραστία, ούτε και η αιμομιξία (π.χ. του Λωτ με τις κόρες του, και του Άμμωνα με την αδελφή του Θαμμάρ), εκτός και αν μου διαφεύγει.

    Αντίθετα έχουμε την προτροπή του ιδιου του ιδρυτή της Χριστιανικής Εκκλησίας όπου λέει καθαρά: "΄Αφετε τα παιδία ελθείν προς με..."(Ματθ.ΙΘ΄14). Από κει και μετά είναι θέμα ερμηνείας του Ιερού Ευαγγελίου.

    __________
    Ο Ροϊδης έχει αναρτήσει ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα σχετικά, το οποίο "κοσμείται" από επίσης ενδιαφέροντα σχόλια χριστιανού τινος "αμερόληπτου" ο οποίος προσπαθεί να κάνη το μαύρο άσπρο με την παλιά δοκιμασμένη και εν πολλοίς αποτυχημένη τακτική του τύπου "άλλα λόγια ν' αγαπιώμαστε".

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails