10 Αυγούστου 2014

στην Φάτα Μοργκάνα

Η πείνα μου είχε κολλήσει το στομάχι στην πλάτη. Περίμενα ακούνητος και το κορμί μου σαν εκκρεμές ταλαντευόταν μια δεξιά μια αριστερά με κίνηση αργή νωχελική αλλά πανίσχυρη κι αδυσώπητη που δεν συγχωρεί λάθη. Ταλαντευόμουν στον ίδιο ρυθμό με την ίδια ακριβώς άνεση που ταλαντευόταν κι ολόκληρος ο βυθός γύρω μου. κίνηση σαγηνευτική ερωτική, χάδι ερωτικό. Οι ήχοι ήταν μουσικές υπόκωφες υπερκόσμιες εξωπραγματικές και η δροσιά του νερού βοηθούσε το είναι μου να ξεχωρίζει από το μυαλό μου τόσο που σε κάποιες αναλαμπές συνειδητότητας σκέφτηκα πως βιώνω ασυνείδητα αυτή την φορά την τεχνική του γιαπωνέζικου σούμο “αλλού το μυαλό κι αλλού το σώμα”.

Δεν ξέρω πόση ώρα ήμουν στον βυθό, σίγουρα ώρες, σχεδόν είχα χαθεί. Σχεδόν μ’ έπαιρνε η φάτα μοργκάνα και σιγά σιγά με τράβαγε στον κόσμο της και μου άρεσε. Μου άρεσε κι ας ήξερα πως αυτός ο δρόμος μπορεί και να μην έχει επιστροφή αλλά και που να επιστρέψω; σε ποιόν κόσμο;

Κι εκεί μέσα στο όνειρο ξαφνικά από την στροφή του βράχου εμφανίστηκε ο πόθος του στομαχιού μου. Του στομαχιού μου που αν δεν υπήρχε εγώ θα ήμουν ακόμα εκεί στον κόσμο της φάτα μοργκάνα. Το άδειο μου στομάχι έδωσε την εντολή, το υπόλοιπο σώμα υπάκουσε κι ήταν το θύραμα που είδε πρώτο το φως του ήλιου πριν από μένα κι ένας γλάρος ο φίλος μου μας χαιρέτησε μ’ ένα κρώξιμο όλο χάρη όταν μετά το καμακωμένο ψάρι βγήκε και στην επιφάνεια και το κεφάλι μου. Έκλεισα τα μάτια στο απότομο φως του ήλιου, το μυαλό μου δεν μπορούσε να ξεκολλήσει από εκείνη την μαγευτική γωνιά του βυθού ήθελε να επιστρέψει αλλά καλό μου ημερολόγιο είναι πολλές οι φορές που τον πρώτο λόγο τον έχει το στομάχι.

φάτα Μοργκάνα, εμείς οι δύο έχουμε ένα ραντεβού! Κάποια στιγμή θα βρεθούμε θα δεις. Κάποια στιγμή τότε που θα αψηφήσω την δουλεία του στομάχου μου τότε φάτα μοργκάνα θα είμαι πια όλος δικός σου. Σ’ αγαπώ!!!           

 

1 σχόλιο:

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails