3 Σεπτεμβρίου 2011

Η υπογραφή του Νόαμ Τσόμσκι

Κύριε διευθυντά,

Παρακολουθώ με αυτονόητο ενδιαφέρον τον δημόσιο διάλογο για τη μεταρρύθμιση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, θέματος που αφορά καίρια το μέλλον των παιδιών μας. Στις 20/8/2011 διάβασα στον Τύπο ότι 902 πανεπιστημιακοί και ακαδημαϊκοί διαφόρων χωρών συνυπέγραψαν κείμενο, με το οποίο εκφράζουν τη συμπαράστασή τους προς τους «... Ελληνες πανεπιστημιακούς που αντιτίθενται στην προτεινόμενη από την κυβέρνηση μεταρρύθμιση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, που κλονίζει την ερευνητική και διδακτική προοπτική των ελληνικών πανεπιστημίων και θα αποτελέσει ένα ακόμα πλήγμα στη δοκιμαζόμενη ελληνική κοινωνία και οικονομία.»

Ενιωσα, βεβαίως, την προσήκουσα τιμή που τόσες διεθνείς προσωπικότητες ενέκυψαν στις πληγές του εκπαιδευτικού συστήματος της μικρής Ελλάδας και αφιέρωσαν τον αναγκαίο χρόνο και ενέργεια για να τις μελετήσουν και να αποφανθούν, ιδιαιτέρως δε καθώς διάβασα, πρώτο μεταξύ των υπογραφόντων, το όνομα του πατέρα της σύγχρονης γλωσσολογίας και σημαντικού πολιτικού στοχαστή, καθηγητή κ. Νόαμ Τσόμσκι. Αναρωτήθηκα όμως: πώς συμβιβάζονται οι θέσεις του κειμένου και της βαθιάς αντίδρασης στον εκσυγχρονισμό που αντιπροσωπεύει, με τις πεποιθήσεις ενός ανθρώπου που επέλεξε να περάσει την ακαδημαϊκή του ζωή στο MIT, ήτοι σε ιδιωτικό πανεπιστημιακό ίδρυμα όπου είναι αδιανόητα πράγματα, όπως η κομματική εκλογή πρυτάνεων, οι φοιτητοπατέρες που διακόπτουν παραδόσεις, οι πολιτικο-ακαδημαϊκές βαθμολογικές συναλλαγές, οι αιώνιοι φοιτητές, η διαστροφή της έννοιας της προστασίας της ακαδημαϊκής ελευθερίας προς συγκάλυψη ποινικώς κολασίμων ενεργειών κ.λπ. Χωρίς να έχω την τιμή να γνωρίζω προσωπικά τον Τσόμσκι, του έγραψα ηλεκτρονικά εκφράζοντας αυτή την απορία μου. Είχε την καλοσύνη να μου απαντήσει αμέσως, ρωτώντας σε ποιο πράγμα αναφερόμουν, ζητώντας να του προωθήσω αντίγραφο του κειμένου που εμφανίστηκε να έχει υπογράψει, καθώς «δεν μπορεί να το εντοπίσει». Τον παρέπεμψα στην ιστοσελίδα HYPERLINK”http://www.petitiononline. com/mod_perl/signed.cgi?GRUNIV” http:// www.petitiononline.com/mod_perl/signed.cgi?GRUNIV, που χρησιμοποιήθηκε για τη συλλογή υπογραφών. Τότε, ο καθηγητής μού απάντησε ότι, όπως είπε, «περιέργως» δεν βρίσκει κανένα ίχνος του κειμένου στα χαρτιά του. Αντιγράφω κατά λέξη τις τελευταίες φράσεις του μηνύματός του: «... Είναι γελοίο να αναφέρεται πρώτο το όνομά μου. Δεν έχω εμπλακεί σοβαρά σε αυτό το ζήτημα (αν έχω εμπλακεί καθόλου, δηλαδή)» (= «… It’s ridiculous for my name to be first. I’m not seriously involved (if at all)»).

Νομίζω είναι φανερό πως η βελούδινη διατύπωση του καθηγητή προκύπτει από συνδυασμό της απορίας του για μια τέτοια χρήση του ονόματός του, και πιθανώς κάποιας αίσθησης συναδελφικής αλληλεγγύης προς άλλους υπογράφοντες. Ας εκτιμήσει ο καθένας το ηθικό περιεχόμενο της υφαρπαγής του τεράστιου κύρους του.

Εμένα δεν μου μένει παρά να ευχαριστήσω όσους έντιμους και ηθικούς δασκάλους έχουν απομείνει στα ελληνικά πανεπιστήμια, να τους διαβεβαιώσω ότι προσβλέπουμε σ’ αυτούς με ελπίδα και να τους ευχηθώ να βρουν το κουράγιο να αντισταθούν αποτελεσματικά στον ανηλεή πόλεμο κάθε προόδου και εξυγίανσης που κάνουν κάποιοι (κακώς νοούμενοι) συνάδελφοί τους.

Αλεξιος Δημ. Παπασταύρου / Δικηγόρος Αθηνών

kathimerini.gr

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails