21 Οκτωβρίου 2010

Απαγόρευση καπνίσματος και Συνταγματικές ελευθερίες

Θα διευκρινίσω πρώτα ότι είμαι κατά του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους, διότι με ενοχλεί να μην μπορώ να αναπνεύσω καθαρό αέρα επειδή κάποιος άλλος αποφάσισε να μου το επιβάλει. Προσωπικά λοιπόν είμαι υπέρ της απαγόρευσης του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους. Αλλά στο πλαίσιο του κράτους δικαίου και της δημοκρατικής αρχής, οι προσωπικές απόψεις δεν φτάνουν μέχρι του σημείου να επιβάλλουν μια απαγόρευση στον άλλο: πρέπει να υπάρχει και η έδραση της απαγόρευσης στο Σύνταγμα.

Η νομοθετική επιβολή της απαγόρευσης του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους αποτελεί παρέμβαση του Κράτους (α) στη ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας των καπνιστών, προκειμένου να προστατευθούν τα δικαιώματα των μη καπνιστών και (β) στην επιχειρηματική ελευθερία των καταστημάτων που έχουν επιλέξει να λειτουργούν ως χώροι καπνιστών.

Το Σύνταγμα επιτρέπει μια τέτοια παρέμβαση του νομοθέτη, η οποία γίνεται για λόγους προστασίας δικαιωμάτων τρίτων, εφόσον όμως το μέτρο αυτό είναι σύμφωνο με την αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ. 1 Σ.). Η αρχή της αναλογικότητας σημαίνει πρακτικά ότι δεν υπάρχει κάποιο ηπιότερο μέτρο για να διασφαλιστούν τα αντικρουόμενα δικαιώματα, εν προκειμένω των μη καπνιστών. Δηλαδή θα πρέπει τελικά να μην υπάρχει ηπιότερο μέτρο από την απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους.

Ο έλεγχος της συνταγματικότητας του μέτρου θα πρέπει λοιπόν να εστιάσει σε δύο κριτήρια: (α) αποτελεί όντως ένα μέτρο προστασίας της δημόσιας υγείας; και

(β) είναι το συγκεκριμένο μέτρο το ηπιότερο μέτρο για την προστασίας της δημόσιας υγείας;

Η απάντηση στο (α) θα πρέπει να δοθεί από την επιστήμη. Υπάρχουν ορισμένες αμφισβητήσεις για το κατά πόσον το "παθητικό" κάπνισμα έχει αποδειχθεί επιστημονικώς ότι είναι επιζήμιο για τον μη καπνιστή. Εάν τελικά αποδειχθεί ότι δεν υπάρχουν σχετικές μελέτες, τότε το μέτρο δεν είναι πρόσφορο για την προστασία της δημόσιας υγείας.

Η απάντηση στο (β) προϋποθέτει θετική απάντηση στο (α). Εάν όντως η απαγόρευση προστατεύει την δημόσια υγεία, θα πρέπει να εξεταστεί μήπως υπάρχουν κι άλλα μέτρα, ηπιότερα.

Οι ιδιοκτήτες καταστημάτων αποφάσισαν να μην απαγορεύσουν οι ίδιοι το κάπνισμα των πελατών στις επιχειρήσεις τους, αναλαμβάνοντας με την ανακοίνωσή τους, το όποιο κόστος. Εφόσον η Πολιτεία αποφάσισε να λάβει το συγκεκριμένο μέτρο, δηλαδή τη νομοθετική πρόβλεψη προστίμων και της αφαίρεσης αδειών από καταστήματα, θα πρέπει να είναι σε θέση να το εφαρμόσει.

Δεν θεωρώ λοιπόν ότι οι καταστηματάρχες "αυτοδικούν" ή ότι "πήραν το νόμο στα χέρια τους" όπως γράφεται σε διάφορα σημεία, από τη στιγμή που ο νόμος έχει ορισμένα ανοιχτά συνταγματικά ζητήματα και κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα να αντιστέκεται στην κρατική παρέμβαση που θεωρεί ότι προσβάλλει τα συνταγματικά του δικαιώματα. Η ανοησία που άκουσα πριν ότι "το Σύνταγμα προβλέπει αντίσταση σε κάποιον νόμο, αλλά μόνο όταν κινδυνεύει η δημοκρατία, όχι το τσιγάρο" υποπίπτει στο κλασικό σφάλμα της διαλεκτικής που οι νομικοί ονομάζουμε "λήψη του ζητουμένου". Η δημοκρατία δεν απειλείται μόνο από "τανκς", απειλείται κάθε φορά που θεσπίζεται ένας αντισυνταγματικός νόμος. Τον οποίο, αφού οι δικαστές οφείλουν να μην εφαρμόζουν, οι πολίτες έχουν δικαίωμα να αμφισβητούν.

E-Lawyer

15 σχόλια:

  1. Καταρχήν δεν υπάρχει αμφιβολία, και υπάρχουν χιλιάδες επιστημονικές μελέτες και δημοσιεύσεις ότι το παθητικό κάπνισμα βλάπτει σοβαρά την υγεία. Και μάλιστα βλάπτει την υγεία όλων αδιακρίτως γιατί κάποιος προκειμένου να ικανοποιήσει το πάθος του, όταν ανάβει τσιγάρο δεν προσέχει αν δίπλα του υπάρχουν παιδιά και δεν ξέρει αν η κυρία που κάθεται στο διπλανό τραπέζι και πρέπει να ανεχτεί τον καπνό του είναι έγκυος. Και επειδή σε ένα μαγαζί δεν καπνίζει μόνο ένας, τότε ναι τίθεται θέμα δημόσιας υγείας.
    Και για να μην μακρηγορώ αν θες διάβασε την άποψη μου για το θέμα στο blog μου και το σχολιάζουμε εδώ. http://tazmaniacdev.blogspot.com/2010/10/blog-post_13.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Διάβασα το ποστ στο blog σου Taz Maniac και συμφωνώ 100%. Είχα αναφέρει και σε προηγούμενο θέμα στο παρόν blog την παραλληλία του καπνίσματος με το δημόσιο πτύειν και πέρδειν. Ειδικά το πρώτο είναι παρόμοιο λόγω και των προεκτάσεων κινδύνου δημόσιας υγείας που θέτει. Θα έπρεπε να είναι αυτονόητο όπως και τόσα άλλα. Πως θα φαινόταν αλήθεια στον καπνιστή κάθε φορά που εκείνος φυσάει τον καπνό στο πρόσωπό μου να ανταποδίδω με μια ξεγυρισμένη κιτρινοπράσινη ροχάλα στα μούτρα του; Όσο για την ιατρική σκοπιά νομίζω ότι δεν υπάρχει θέμα αμφιβολίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Με το ζόρι κανείς δεν μπορεί να καταλάβει κάτι, πρέπει να θέλει κιόλας αλλά συνεχίζω:
    Υπάρχουν και άλλες μελέτες που δεν θεωρούν επικίνδυνο το παθητικό κάπνισμα διαλέγετε και παίρνετε. Κανείς όμως δεν μου λέει για τις μελέτες τοξικότητας κι επικινδυνότητας των καυσαερίων και κυρίως κανείς δεν βάζει αυτές τις μελέτες δίπλα δίπλα προς σύγκριση με αυτές του καπνού για να δούμε τι είναι πιο επικίνδυνο για την δημόσια υγεία ώστε να απαγορευτεί πρώτο.
    Μιλάω και λέω και γράφω για καταστήματα καπνιστών αλλά φαίνεται πως έχει κολλήσει η βελόνα σε κοινό ανάμικτο. Ε λοιπόν συνειδητοποιήστε κύριοι κύριοι αντικαπνιστές πως δεν είμαι υποχρεωμένος να σας κάνω παρέα ούτε σας υποχρεώνω να έρθετε σε κατάστημα καπνιζόντων. Αυτό μπορείτε να το καταλάβετε;
    Συγκρίνετε το φτύσιμο και το κλάσιμο με το κάπνισμα. Είναι λάθος η σύγκριση διότι το φτύσιμο και το κλάσιμο είναι φυσικές ανάγκες ενώ το κάπνισμα επιλογή. Γιατί καταργήθηκαν τα πτυελοδοχεία; Διότι η άνοδος του πολιτισμού έδωσε την δυνατότητα σε όλους ανεξαιρέτως να έχουν μαντήλια και χαρτομάντιλα. Αν ζούσαμε στην εποχή όπου τα υφάσματα και τα χαρτικά σπάνιζαν θα είχαμε ακόμα πτυελοδοχεία. Όσο για το κλάσιμο… ας μην κρυβόμαστε όλοι κλάνουμε όταν η ανάγκη το ζητήσει. Εκτός να έχετε δει κάπου κάποια πινακίδα «απαγορεύεται το φτύσιμο και το κλάσιμο». Πληροφοριακά να ενημερώσω και ψάξτε το αν έχετε διάθεση πως όσοι σιχαμένοι καταπίνουν τις μύξες τους κι όσοι αφελείς συγκρατούν τις πορδές τους αποκτούν σύντομα ουκ ολίγα ιατρικά προβλήματα. Αλλά όπως είπα αυτά είναι φυσικές ανάγκες και δεν μπορούν να συγκριθούν με την όποια επιλογή.
    Αν τώρα πας χαρχαρ σε κατάστημα καπνιζόντων και φτύσεις την ροχάλα σου στον άλλο μην κλάψεις αν σου χώσει την μούρη μέσα στην χέστρα και σου τραβήξει και το καζανάκι. Αυτά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν υπάρχει μόνο μαύρο και άσπρο!
    Ως μη καπνιστής, θα πω την εμπειρία σε Χώρα που έζησα ως καπνιστής.

    Το κάπνισμα απαγορεύονταν στα νοσοκομεία, στα ΜΜΜ, στα εμπορικά καταστήματα, στις Δημόσιες Υπηρεσίες, στα καταστήματα γρήγορου φαγητού και στα Ζαχαροπλαστεία. Υπήρχαν καφετέριες, εστιατόρια, ταβέρνες μη καπνιζόντων και καπνιζόντων. Το κάπνισμα επιτρέπονταν στην μπυραρίες, σε κέντρα διασκέδασης και στα κλασικά καφενεία.

    Ως φανατικός καπνιστής των 80 τσιγάρων ημηρεσίως, ουδέποτε ένοιωσα περιορισμό με την έννοια ότι είχα την επιλογή. Όταν θα πήγαινα σε εστιατόριο ή ταβέρνα μη καπνιζόντων, γνώριζα εκ των προτέρων ότι δε θα καπνίσω, όπως γνώριζε και ο μη καπνιστής που θα πήγαινε σε εστιατόριο καπνιζόντων, ότι στην μία ώρα θα έβγαιναν τασάκια.

    Εδώ έγινε εφαρμογή του γελοίου. Διότι η εικόνα που παρουσιάζεται έξω από τα κτίρια και τα πεζοδρόμια είναι όντως γελοία.

    Και αντί να εφαρμώσουν λύσεις λογικής, προτίμησαν τη λύση Σπιναλόγκα.

    Αν το τσιγάρο βλάπτει οικονομικά τα ταμεία, να το κηρύξουν παράνομο να τελειώνει το παραμύθι! Η δικαιολογία της προστασίας του παθητικού καπνιστή είναι κοροϊδία.

    Ας λύσουν πρώτα τα δεκάδες προβλήματα που μας κάνουν κόλαση την καθημερινότητα και μετά ας ασχοληθούν και με το τσιγάρο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. δεν είναι τυχαίο που διάλεξαν αυτόν τον καιρό των ισχνών αγελάδων. Κατα το "διαίρει και βασίλευε" ο αποπροσανατολισμός της κοινωνίας σε δύσκολες περιόδους είναι πάντα θεμιτός από τις εξουσίες. Δυσυτχως κάποιοι "αντι" και μόνο "αντί" εύκολα τσίμπησαν το δόλωμα φίλτατε κουπάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. "Υπάρχουν και άλλες μελέτες που δεν θεωρούν επικίνδυνο το παθητικό κάπνισμα διαλέγετε και παίρνετε. Κανείς όμως δεν μου λέει για τις μελέτες τοξικότητας κι επικινδυνότητας των καυσαερίων και κυρίως κανείς δεν βάζει αυτές τις μελέτες δίπλα δίπλα προς σύγκριση με αυτές του καπνού για να δούμε τι είναι πιο επικίνδυνο για την δημόσια υγεία ώστε να απαγορευτεί πρώτο. "

    Και οι περισσότερες από αυτές τις μελέτες χρηματοδοτήθηκαν από εταιρείες παραγωγής κανού όπως η Philip Morris...
    Στο blog του batcic χρησιμοποιήθηκε ακριβώς αυτό το επιχείρημα: προσπάθησε κάποιος να συγκρίνει τη βλάβη που προκαλεί το τσιγάρο σε σύγκριση με αυτή των καυσαερίων. Εκτός από τον προφανή χαρακτήρα αποπροσανατολισμού του επιχειρήματος, είναι επίσης πασιφανές ότι όπως και να έχει το θέμα η βλάβη του πρώτου συνεχίζει να υφίσταται ανεξάρτητα από τη σύγκριση με το δεύτερο. Δε λέω ότι δε χρειάζονται μέτρα για το δεύτερο αλλά αυτό δε σημαίνει ότι μέχρι τότε πρέπει να ξεχάσουμε τα μέτρα για το κάπνισμα. Αν δε μπορείς να εμπνεύσεις τη σωστή νοοτροπία σε απλά πράγματα όπως το κάπνισμα πως θα ασχοληθείς με σημαντικότερα και με σαφώς πιο ισχυρή αντίσταση λόγω συμφερόντων;
    "Μιλάω και λέω και γράφω για καταστήματα καπνιστών αλλά φαίνεται πως έχει κολλήσει η βελόνα σε κοινό ανάμικτο. Ε λοιπόν συνειδητοποιήστε κύριοι κύριοι αντικαπνιστές πως δεν είμαι υποχρεωμένος να σας κάνω παρέα ούτε σας υποχρεώνω να έρθετε σε κατάστημα καπνιζόντων. Αυτό μπορείτε να το καταλάβετε;"

    Δυστυχώς τις άδειες λειτουργίας τις εκδίδει υπηρεσία του κράτους και ως τέτοια τα καταστήματα δεν είναι ιδιωτικοί χώροι που μπορεί να κάνει ο καθένας ό,τι θέλει.

    "Γιατί καταργήθηκαν τα πτυελοδοχεία; Διότι η άνοδος του πολιτισμού έδωσε την
    δυνατότητα σε όλους ανεξαιρέτως να έχουν μαντήλια και χαρτομάντιλα"

    Το φτύσιμο δεν είναι ακριβώς φυσική ανάγκη (το φτέρνισμα ναι). Κι όμως μαντήλια υπήρχαν σε αφθονία. Αυτό που άλλαξε ήταν όντως η άνοδος του πολιτισμού που καταδίκασε αυτή τη συμπεριφορά ως επιβλαβή, αηδιαστική και τριτοκοσμική.

    "Εκτός να έχετε δει κάπου κάποια πινακίδα «απαγορεύεται το φτύσιμο και το κλάσιμο»."

    Ακριβώς. Όπως κάποια στιγμή θα γίνει για το κάπνισμα. Στο παρελθόν όμως υπήρχαν πινακίδες "απαγορεύεται το πτύειν" όπως τώρα υπάρχουν πινακίδες "απαγορεύεται το κάπνισμα". Το "πέρδειν" μπορεί να μην απαγορεύεται αλλά παραμένει κρυφό και θέμα ταμπού.

    "Πληροφοριακά να ενημερώσω και ψάξτε το αν έχετε διάθεση πως όσοι σιχαμένοι καταπίνουν τις μύξες τους κι όσοι αφελείς συγκρατούν τις πορδές τους αποκτούν σύντομα ουκ ολίγα ιατρικά προβλήματα."

    Αυτό δεν ισχύει για τις μύξες - το στομάχι διαθέτει το απαραίτητο περιβάλλον για την καταστροφή τους.

    "Αν τώρα πας χαρχαρ σε κατάστημα καπνιζόντων και φτύσεις την ροχάλα σου στον άλλο μην κλάψεις αν σου χώσει την μούρη μέσα στην χέστρα και σου τραβήξει και το καζανάκι. Αυτά. "

    Αυτό θα έπρεπε να ισχύει και για τον καπνιστή όμως...
    Γενικά, άσχετα από τις προθέσεις και την κρυφή ατζέντα του κράτους δε σημαίνει ότι δεν έπρεπε να γίνει μια τέτοια κίνηση τώρα. Εσκεμμένο timing ή όχι δε με ενδιαφέρει η κίνηση ήταν από χρόνια αναγκαία από τη στιγμή που οι περισσότεροι καπνιστές και οι επιχειρηματίες κατάφεραν να ακυρώσουν τα ενδιάμεσα λιγότερο επιθετικά μέτρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Όποιος ενδιαφέρεται να ενημερωθεί ουσιαστικά ας διαβάσει εδώ μια συλλογή πολυετών μελετών από την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία:

    http://cancercontrol.cancer.gov/tcrb/monographs/10/index.html

    Παρατηρήστε ότι όλες οι μελέτες γίνονται σε γονείς-παιδιά ή συζύγους καπνιστών. Από τέτοιες μελέτες βγαίνουν τα ποσοστά που μας τα μεταφέρουν οι τηλεοράσεις και τα "80.000 πεθαίνουν στην Ευρώπη από το παθητικό κάπνισμα" χωρίς λεπτομέρειες και μας τα παρουσιάζουν λες και ισχύουν για κάποιον που εκτίθεται σε καπνό μια φορά τη βδομάδα όταν πάει για καφέ.

    Άντε, γιατί έχουμε καταντήσει με την παραπληροφόρηση και την υπερβολή να νομίζει ο κόσμος ότι θα πάθει τον καρκίνο με το που θα δει καπνό τσιγάρου στα 10 μέτρα. Ήξερα ότι εν Ελλάδι έχουμε μια αγάπη στις κοινωνικές υπερβολές, αλλά τώρα το ξεχέσαμε τελείως. Έχει και η κινδυνολογία τα όριά της. Όπως το πάμε θα καταντήσουμε Νέα Υόρκη του Τζουλιάνι.

    Στο blog του batcic χρησιμοποιήθηκε ακριβώς αυτό το επιχείρημα: προσπάθησε κάποιος να συγκρίνει τη βλάβη που προκαλεί το τσιγάρο σε σύγκριση με αυτή των καυσαερίων.
    Xarxar, το έχει η μοίρα μας βλέπω. Ελπίζω να μη δαρθούμε την Τρίτη στον καφέ. (ΛΟΛ)
    Η συζήτηση που λέει ο χαρχαρ είναι εδώ για να μην ξαναγράφω τα ίδια σεντόνια (και το επιχείρημα περιοριζόταν σε σύγκριση ομοίων· την οδήγηση για αναψυχή). Ο Κλείτωρ νομίζω θα τη βρει ενδιαφέρουσα.

    Εν ολίγοις εγώ κατέληξα να πω πως το να μολύνεις την ατμόσφαιρα της πόλης είναι πολύ πιο ανήθικο από το να μολύνεις τον αέρα μιας καφετέριας. Ωστόσο, μοιάζει να υπάρχει μια συντονισμένη προσπάθεια να θεωρηθούν οι καπνιστές ως εν δυνάμει δολοφόνοι, αλλά ενώ γίνονται δεκαετίες συζητήσεις για το νέφος, κανείς δεν τόλμησε ποτέ να υπονοήσει καν ότι άμα πας για καφέ με το αμάξι ότι είσαι εν δυνάμει δολοφόνος.

    Και αυτό με προβληματίζει ιδιαίτερα για την αντικειμενικότητα του όλου εγχειρήματος.

    Για το αντισυνταγματικό του νόμου, είχα γράψει και στον Batcic πως λογικότερο θα ήταν να τοποθετηθούν εξαερισμοί άλφα προδιαγραφών σε όλες τις καφετέριες και το ζήτημα θα είχε λήξει, αλλά υποψιάζομαι κάποια άτσαλη σύγκλιση με ευρωπαϊκές νομοθεσίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. "Παρατηρήστε ότι όλες οι μελέτες γίνονται σε γονείς-παιδιά ή συζύγους καπνιστών. Από τέτοιες μελέτες βγαίνουν τα ποσοστά που μας τα μεταφέρουν οι τηλεοράσεις και τα "80.000 πεθαίνουν στην Ευρώπη από το παθητικό κάπνισμα" χωρίς λεπτομέρειες και μας τα παρουσιάζουν λες και ισχύουν για κάποιον που εκτίθεται σε καπνό μια φορά τη βδομάδα όταν πάει για καφέ."

    Αυτό στην ουσία δεν αλλάζει κάτι. Απλά επιβεβαιώνει ξεκαθάρα τον εν δυνάμει κίνδυνο στις ομάδες όπου είναι πιο ασφαλή τα συμπεράσματα. Και ελάχιστα να ανεβαίνει η πιθανότητα, ανεβαίνει χωρίς τη θέλησή μου.

    "Εν ολίγοις εγώ κατέληξα να πω πως το να μολύνεις την ατμόσφαιρα της πόλης είναι πολύ πιο ανήθικο από το να μολύνεις τον αέρα μιας καφετέριας"

    Ακριβώς αυτό που έλεγα. Nonetheless, aνήθικο και το κάπνισμα, λιγότερo ή περισσότερο λίγη σημασία έχει στην προκειμένη περίπτωση.

    "Ωστόσο, μοιάζει να υπάρχει μια συντονισμένη προσπάθεια να θεωρηθούν οι καπνιστές ως εν δυνάμει δολοφόνο"

    Από μένα τουλάχιστον καμία σχέση. Τους περισσότερους τους αντιμετωπίζω σαν άτομα εθισμένα σε ένα πάθος που θολώνει (νομίζω αυτό εν μέρει το παραδέχτηκες στου batcic, Εvan) και την επιχειρηματολογία τους. Επίσης οι περισσότεροι θεωρούν το δικαίωμα τους να καπνίζουν όπου θέλουν ανώτερο από το δικαίωμα να αναπνέω καθαρό αέρα (και δίχως καν τις προεκτάσεις σε καρκίνους και άλλα αναπνευστικά/καρδιαγγειακά προβλήματα). Γιατί;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @xarxar, και οι περισσότερες αντικαπνιστικές μελέτες χρηματοδοτήθηκαν από τις εταιρείες ασφαλειών ζωής. Πάρ’ το κι έτσι.. Για να μην φτάσω στην λογική σύγκριση μεταξύ κάπνας τσιγάρου και κάπνας κάρβουνου σε ψησταριά όπου θα εκπλαγείς από το πόσο τοξική είναι η καπνιά του κάρβουνου. Ψάξε το. Δεν είναι θέμα αποπροσανατολισμού είναι θέμα σύγκρισης δεδομένων και μάλιστα μεταξύ όμοιων. Μην ξεχνάς δε πως πάντα μιλώ για ξεχωριστά καταστήματα καπνιζόντων και μη, αυτό έχε το κατά νου πάντα όταν μου απαντάς.
    Όπως ίσως κατάλαβες η πλήρης απαγόρευση είναι αντισυνταγματική και ως τέτοια θα καταρριφτεί στα δικαστήρια οσονούπω. Ξαναδιάβασε την δημοσίευση για να μην ξεφεύγουμε από το θέμα.
    Ώστε το φτύσιμο δεν είναι φυσική ανάγκη κατ’ εσέ;! Να δω τι άλλο θ’ ακούσω…! Και μαντήλια υπήρχαν σε αφθονία;;; μου θυμίζει εκείνο το περίφημο «ε ας φάνε παντεσπάνι» και βέβαια δεν θα σχολιάσω επί τούτου. Που υπήρχαν πινακίδες «απαγορεύεται το πτύειν» θα το εκτιμούσα αν μου παρέθετες πηγές διότι το αμφισβητώ έντονα. Μόνο στα παλάτια ξέρω να υπήρχαν αλλά εκεί ήταν και άλλο βιοτικό επίπεδο μην λέμε πάλι για παντεσπάνι… Επίσης ψάξε για τις μύξες στο στομάχι έχεις άδικο. μπορεί μεν ένα ποσοστό να αφοδευεται αλλά ένα άλλο μεγαλύτερο ποσοστό μένει για πάντα στο στομάχι αφού τα γαστρικά υγρά δεν είναι φτιαγμένα για να διαλύουν μεγάλες ποσότητας μύξας.
    Σαφώς ισχύει και για τον καπνιστή ό,τι ισχύει και για τον αντικαπνιστή. Εγώ πρώτος μαλώνω με τους ανεγκέφαλους που καπνίζουν όπου απαγορεύεται και ειδικά σε δημόσιους χώρους υποχρεωτικής προσέλευσης.
    Αυτά προς το παρόν ευχαριστώ για την συζήτηση φίλοι μου αλλά φεύγω τώρα για τα βουνά και τα λέμε από Δευτέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. "@xarxar, και οι περισσότερες αντικαπνιστικές μελέτες χρηματοδοτήθηκαν από τις εταιρείες ασφαλειών ζωής."
    Ακόμα και να είναι γεγονός - δε βλέπεις τη διαφορά; Για να το χρηματοδότησαν οι ασφαλιστικές θα πει ότι πράγματι φοβόντουσαν το παθητικό κάπνισμα ως πιθανή αιτία αύξησης πρόωρων θανάτων που θα οδηγούσε σε ζημίες. Το μόνο έμμεσο όφελος θα ήταν να κάνουν μετά ακριβότερα συμβόλαια σε καπνιστές (παθητικούς και μη) οι οποίοι όμως είχαν την επιλογή να μην καπνίζουν (και παθητικά). Δύσκολο να αποδείξεις όμως ότι κάποιος είναι παθητικός καπνιστής. Αντίθετα οι εταιρείες κανού είχαν να αντιμετωπίζουν σωρεία μηνύσεων. Δε βρίσκω καμία αναλογία συμφερόντων λοιπόν.

    "Μην ξεχνάς δε πως πάντα μιλώ για ξεχωριστά καταστήματα καπνιζόντων και μη, αυτό έχε το κατά νου πάντα όταν μου απαντάς."
    Κι επειδή έτσι ήταν στην Ισπανία μέχρι χθες μόνο το 11% των καταστημάτων ήταν για μη καπνιστές (στην Ελλάδα κάτω από 3%). Από χθες και μετά από την αποτυχία του μέτρου εφαρμόζεται και εκεί καθολική απαγόρευση. Άλλωστε, όπως σου εξήγησα από τη στιγμή που το κατάστημα χρειάζεται άδεια υγειονομικής λειτουργίας ή τηρεί τις προϋποθέσεις ή δεν παίρνει την άδεια. Δεν είναι λοιπόν μόνο ζήτημα εθελοντικής προσέλευσης. Η αντισυνταγματικότητα προβάλλεται μόνο στο ερώτημα της προστασίας της δημόσιας υγείας (βλ. και elaywer) όπου ξαναγυρνάμε στο ζήτημα των βλαβών.

    "Όπως ίσως κατάλαβες η πλήρης απαγόρευση είναι αντισυνταγματική και ως τέτοια θα καταρριφτεί στα δικαστήρια οσονούπω. "
    Προσωπικά αμφιβάλλω. Ο νόμος θα παρακαμφθεί πλαγίως με τη μη εφαρμογή του, ως συνήθως. Μελλοντικά βέβαια εκτιμώ ότι το κάπνισμα θα έχει τη μοίρα του πτύειν δημοσίως.

    "Που υπήρχαν πινακίδες «απαγορεύεται το πτύειν» θα το εκτιμούσα αν μου παρέθετες πηγές διότι το αμφισβητώ έντονα. Μόνο στα παλάτια ξέρω να υπήρχαν αλλά εκεί ήταν και άλλο βιοτικό επίπεδο μην λέμε πάλι για παντεσπάνι…"

    Ρώτα κανέναν παλιό τι να σου πω. Υπήρχαν σε καφενεία, λεωφορεία και άλλους δημόσιους χώρους. Και να το γκουγκλάρεις θα βρεις άφθονο υλικό (στα ελληνικά και μη).
    Αντίστοιχα εσύ δε μου παραθέτεις πηγές για αυτό "Επίσης ψάξε για τις μύξες στο στομάχι έχεις άδικο. μπορεί μεν ένα ποσοστό να αφοδευεται αλλά ένα άλλο μεγαλύτερο ποσοστό μένει για πάντα στο στομάχι αφού τα γαστρικά υγρά δεν είναι φτιαγμένα για να διαλύουν μεγάλες ποσότητας μύξας.", αλλά και να ισχύει δεν αλλάζει το γεγονός ότι μπορείς να πας στην τουαλέτα για να φτύσεις, να βγεις έξω ή να χρησιμοποιήσεις το μαντήλι σου. Αυτές οι επιλογές, όμως δεν απέτρεπαν τους ανθρώπους στο παρελθόν από το να προτιμούν το πάτωμα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Καλά να περάσεις στα βουνά με τον καθαρό αέρα τυχερούλη.
    Κι ένα ευχάριστο:

    http://news247.gr/oikonomia/anevainoyn_kai_pali_oi_times_twn_tsigarwn.595657.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @ Φίλε Κλείτωρ... Καταρχήν μην κάνεις ατυχείς συγκρίσεις του τσιγάρου με τα καυσαέρια. Σίγουρα και αυτά είναι πρόβλημα αλλά δεν σε έβαλε κανένας να κάτσεις σε μαγαζι 60 τετραγωνικών με 10 νταλίκες γύρω σου να σε ντουμανιάζουν.
    Τώρα σύμφωνα με όσα λες φαντάζομαι ότι τα παιδιά σου, αν έχεις ή όταν θα κάνεις, δεν θα έχεις κανένα πρόβλημα να τα πας σε ένα εστιατόριο ή έναν παιδότοπο που θα είναι τίγκα στην κάπνα. Άλλωστε οι μελέτες λένε ότι το παθητικό κάπνισμα δεν κάνει κακό. Σε μια παιδική χαρά περισσότερο κινδυνεύει απο τα καυσαέρια ας πούμε...
    Και όσο για το παράδειγμα που έφερα σχετικά με το κάπνισμα και το κλάσιμο το έκανα για να δείξω οτι για μερικά πράγματα που κάποιοι τα απολαμβάνουν αλλά για μερικούς άλλους είναι ενοχλητικά, δεν χρειάζονται νόμοι.
    Και στην τελική δεν πρέπει να τα βάζετε με εμάς που δεν την παλεύουμε με την κάπνα. Πρέπει να τα βάλετε με τους μαγαζάτορες που όσο καιρό ίσχυε ο προηγούμενος νόμος η μόνη επένδυση που έκαναν ήταν να ξεχωρίσουν 5 τραπέζια σε μια γωνια στο μαγαζί για τους μη καπνιστές...
    Αυτή τη στιγμή όλοι κάνετε σαν ναρκομανείς που σας πήραν τη δόση απο το χέρι. Ακριβώς την ίδια αντίδραση έχετε. Και η εξάτησή σας είναι τόσο μεγάλη που όπως σωστά είπες κολάει η βελόνα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @χαρχαρ,
    ¨Για να το χρηματοδότησαν οι ασφαλιστικές θα πει ότι πράγματι φοβόντουσαν το παθητικό κάπνισμα ως πιθανή αιτία αύξησης πρόωρων θανάτων που θα οδηγούσε σε ζημίες.¨
    Για το καλό μου;; Φίλε, εγώ δεν θα ζήσω την ζωή μου σύμφωνα με τα οικονομικά μοντέλα των εταιρειών. Αν το ν’ αρωστήσω και να πεθάνω οι εταιρείες το θεωρούν ζημιά είναι πρόβλημά τους. Αύριο μπορεί να θεωρήσουν ζημιά κάτι άλλο δεν θα ζήσω ξαναλέω με το κατά τι θεωρούν ζημιογόνο οι εταιρείες. ¨οσο για τις εταιρέιες καπνού… ποσώς μ’ ενδιαφέρει αν πληρώνουν μηνύσεις. Στο κάτω κάτω της γραφής θα έπρεπε να έχω δικαίωμα να καλλιεργήσω τον δικό μου καπνό όπως καλλιεργώ και τα δικά μου καρότα.
    ¨Κι επειδή έτσι ήταν στην Ισπανία μέχρι χθες μόνο το 11% των καταστημάτων ήταν για μη καπνιστές (στην Ελλάδα κάτω από 3%). Από χθες και μετά από την αποτυχία του μέτρου εφαρμόζεται και εκεί καθολική απαγόρευση. Άλλωστε, όπως σου εξήγησα από τη στιγμή που το κατάστημα χρειάζεται άδεια υγειονομικής λειτουργίας ή τηρεί τις προϋποθέσεις ή δεν παίρνει την άδεια. Δεν είναι λοιπόν μόνο ζήτημα εθελοντικής προσέλευσης. Η αντισυνταγματικότητα προβάλλεται μόνο στο ερώτημα της προστασίας της δημόσιας υγείας (βλ. και elaywer) όπου ξαναγυρνάμε στο ζήτημα των βλαβών.¨
    και είναι αυτή λογική; Εγώ το βρίσκω τραμπουκισμό. Είναι σαν να μπαίνω μέσα σ’ ένα μαγαζί και να βγάζω όλους τους πελάτες έξω υπό την απειλή όπλου επειδή ανήκω στο 1% που μου αρέσει να τρώω μόνος μου. Κι αν οι πελάτες αρνηθούν να βγουν καίω το μαγαζί το κλέινω. Λυπάμαι αλλά η λογική σου είναι επιεικώς ολοκληρωτική όπως και ο νόμος. Μου θυμίζει μεθόδους μαφίας. Θα δεις δε εν καιρώ τι θα γίνει και στην Ισπανία. Για δημόσια υγεία (ξαναλέω) δικαιούμαστε να μιλάμε μόνο όπου δεν υπάρχει θέμα επιλογής. Αλλιώς να κλείσουν και τα φαστ φουντ.
    Taz Maniac, είσαι σίγουρος πως κανείς δεν μ’ έβαλε να καθήσω σε μαγαζί όπου ντουμανιάζουν τ’ αυτοκίνητα ή κάποιες υψικάμινοι; Χιλιάδες τα παραδείγματα που σε αναιρούν. Το καυσαέριο υπάρχει παντού σε όλη την ατμόσφαιρα της πόλης εντός κι εκτός κτιρίων. Απλώς το κάνουμε γαργάρα…. Δεν είναι δε καθόλου ατυχής η σύγκριση από την στιγμή που συγκρίνει ίδια κι εν προκειμένω καπνό. Μπορεί να σου χαλάει τα επιχειρήματα και γι αυτό να μην σου αρέσει, αλλά ως σύγκριση είναι σωστή.
    Το που θα πάω με τα παιδιά μου εξαρτάται από εμένα και θα κριθώ από αυτά. Ουδείς τέλειος και δεν προσπαθώ να φτιάξω την άρια φυλή μέσω των παιδιών μου συν του ότι ουδείς γονιός δεν θέλει το κακό των παιδιών του. Είναι ένστικτο αυτό και συνεπώς ορίζεται από την φύση. Ο νόμος μόνο στις εξαιρέσεις μπορεί να επέμβει επ’ αυτού. Δεν μου αρέσει η πολιτεία του Πλάτωνα δεν την ανέχομαι και δεν θα έδινα τα παιδιά μου να τα μεγαλώσει η πολιτεία. Σαφώς κινδυνεύουν πάντως περισσότερο από τα καυσαέρια.
    Δεν τα βάζω με κάνεναν αλλά δεν θα ζήσω την ζωή μου με το κατά πως αρέσει σε σένα να ζεις την δική σου. Αυτό λέω. Δικαίωμα επιλογής. Μην επιλέγετε μαγαζιά καπνιζόντων. Κι αν τα μη καπνιζόντων είναι λίγα άνοιξε κι εσύ ένα να δουλέψεις με μη καπνίζοντες, αλλά να μου επιβάλεις να κόψω το κάπνισμα για να πάω για καφέ εγώ δεν…
    Τι πα να πει κάνουμε σαν ναρκομανείς; Άλλη ταμπέλα είναι αυτή; Μάλλον έχετε αρχίσει να ξεφευγετε χαρακτηρίζοντας…
    Τεςπα ας μην το βασανίζουμε το θέμα. ¨όπως όλοι οι νόμοι που δεν έχουν αντίκρισμα στην κοινωνία έτσι και αυτός θα καταπέσει. Μέχρι τότε προσωπικά δεν θα παρανομήσω μεν αλλά οι καταστηματάρχες ας ξεχάσουν και τα ευρώ μου και ας ζήσουν με τα δικά σας που δεν καπνίζετε. Τι πιο απλό και δημοκρατικό; Ή μήπως σκέφτεστε για κανα νόμο που θα με υποχρεώνει να συνεχίσω να βγαίνω και να καταναλώνω στα μαγαζιά…; Αν δω και τέτοιο νόμο θα τα έχω δει όλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Με αυτά που λες με τις ασφαλιστικές, όμως, δεν αναιρείς την εγκυρότητα των ερευνών, αντίθετα την ενισχύεις, αφού λες ότι όντως φοβήθηκαν από υπαρκτό κίνδυνο - άσχετα αν επηρεάζει αυτό την ασφαλιστική σου αντιμετώπιση. Οι εταιρείες καπνού, όμως, έχουν άμεσο όφελος να παράγουν πειραγμένες έρευνες. Δυστυχώς Κlείτωρ, διακρίνω υπερβολές στο σχόλιό σου όπως π.χ. το παράδειγμα με το όπλο. Είναι δηλαδή τόσο δύσκολο, όταν κάποιος επιθυμήσει να καπνίσει να πάει για 5' σε εξωτερικό χώρο; Γιατί δηλαδή το είδα τις προηγούμενες μέρες αυτό στην Ελλάδα όταν έβαλε λίγο κρύο και αναγκάστηκαν οι περισσότεροι να έρθουν μέσα οπότε οι καπνιστές έβγαιναν για το τσιγάρο τους έξω; Γιατί στο εξωτερικό, ακόμη και στη βαλκάνια Σόφια, ακόμα κι όταν χιονίζει θα βγει ο καπνιστής έξω να καπνίσει; Αν μη τι άλλο, είναι τουλάχιστον εξίσου υποκριτικό να βλέπουμε ολοκληρωτισμό στο νόμο χωρίς να βλέπουμε και στη θέση των καπνιστών. Και ο καθαρός αέρας είναι δικαίωμα όλων, και των καπνιστών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. @xarxar, υπαρκτός κίνδυνος (ξαναλέω) είναι και το νέφος αλλά δεν βλέπω τις ασφαλιστικές να ενδιαφέρονται.
    Η υπερβολή είναι μέρος του λόγου αλλά εν προκειμένω δεν υπάρχει. Ο νόμος είναι όπλο. Το αντίθετο αυτού του κανόνα είναι που με τρομάζει όταν δηλαδή «το όπλο είναι νόμος». Είναι λοιπόν τόσο δύσκολο για τον αντικαπνιστή (ή τον μη καπνιστή) να επιλέξει ένα μαγαζί για μη καπνίζοντες αντί να επιβάλλεται σε όλα ανεξαιρέτως αναγκάζοντας τους καπνιστές να βγουν στον δρόμο;
    Για καθαρό αέρα τα είπαμε μην τα ξαναλέμε. Δεν είναι ο καπνός του τσιγάρου που κυρίως λερώνει τον αέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις. Διαβάζεις ένα διαδικτυακό προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η ανάγνωση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική. Βαριέμαι τ' ανούσια μπλα μπλα και δαγκώνω όταν μου χαλάνε την ησυχία. Θα μπορούσα να έχω κλείσει τον σχολιασμό αλλά ακόμα νομίζω πως υπάρχουν κάποιοι που όντως έχουν κάτι να πουν κι εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες και γι αυτό σου λέω: Για να μην σε φάει η μαρμάγκα σκέψου δυο φορές πριν σχολιάσεις, σαν να δίνεις εξετάσεις. Αλλιώς άστο καλύτερα!

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails