4 Απριλίου 2007

Ποια είναι η πεμπτουσία του φασισμού;

Μα φυσικά η σιγή πάσης φύσεως γνώμης σκέψης άποψης και κρίσης καταρχήν. Σκοπός του φασισμού είναι να πάψει η διαφορετικότητα να διέπει τους ανθρώπους. Μια ράτσα, ένα χρώμα, μια άποψη, ένας θεός, καμιά αντίρρηση. Αυτό είναι ο τέλειος φασισμός.

Τα Μ.Μ.Ε. δεν πρέπει να υπάρχουν ή έστω αν υπάρχουν πρέπει να είναι ελεγχόμενα. Οι άνθρωποι δεν πρέπει να έχουν άποψη ή αν έχουν να την κρατάνε για τον εαυτό τους. Στον φασισμό δεν έχει κανένας δικαίωμα να πει παραέξω την άποψή του και προπαντός δεν έχει δικαίωμα να την πει δημόσια. Διότι δεν μπορεί να βγαίνει ο κάθε κερατάς και να λέει τα δικά του χωρίς άδεια και έγκριση από τον φασίστα. Διότι η λογοκρισία είναι ο κανόνας σε ένα φασιστικό καθεστώς και οι δημόσιες συζητήσεις όπως και οι συγκεντρώσεις απαγορεύονται.

Όσο για τους αλήτες που γυρνούν και τσαμπουνάνε τα όσα μύρια… "αυτοί ήθελαν λέει να είναι λεύτεροι, σκοτώστε τους".

Αυτός είναι ο φασισμός. Έτσι λειτουργεί και μόνο κάτω από τέτοιες φασιστικές συνθήκες επιβιώνει.

Αλήτες κατά τον Παρασκευαΐδη όσοι μέμφονται την εκκλησία, αλήτες κατά τον Καρατζαφέρη όσοι ασπάζονται τα όσα εκείνος απεχθάνεται, αλήτες κατά τον Πολύδωρα οι φοιτητές, αλήτες για τον Χίτλερ οι εβραίοι, για τον Ναπολέοντα οι Άγγλοι και πάει λέγοντας αγαπητοί αναγνώστες.

Είναι αλήτες όσοι τολμούν να διαφωνήσουν δημόσια είναι καθάρματα για την κρεμάλα όσοι δεν σέβονται την βλακεία του αρχηγού.

Αν λοιπόν διαφωνείς και το λες και δημόσια χρεώνοντας τους αυτόκλητους ή μη αρχηγούς τότε είσαι,

Αλήτης εν έτη 2007+ (ο γιος μου)

Αναρχικός εν έτη 1980+ (εγώ)

Κομμουνιστής εν έτη 1930+ (ο πατέρας μου)

Ληστής εν έτη 1900+ (ο παππούς μου)

Κλέφτης εν έτη 1800+ (προ-παππούς)

Γκιαούρης εν έτη 1500+ (πρόγονος)

Έλληνας εν έτη 300+ (πρόγονος)

Αυτό είναι το σύστημα του φασισμού. Τραβάει μια ταμπέλα την χαρακτηρίζει ανεπιθύμητη (εν ανάγκη κατασκευάζει και ένα ψυχογράφημα του ανεπιθύμητου) και αρχίζει το… κυνήγι των μαγισσών. Από κει και πέρα για ότι και να γίνει φταίει ο αλήτης ο αναρχικός ο κομμουνιστής και πάει… λέγοντας.

Διότι το πρώτο μάθημα του φασισμού είναι πως η σιωπή είναι χρυσός. Οι φασίστες όπως και οι φαντάροι δεν πρέπει να εκφράζονται δημόσια. Έχεις κύριε πρόβλημα; Να αποταθείς στον ανώτερό σου. Και αυτός θα αποφασίσει για σένα. Όχι να βγαίνεις δημόσια και να στηλιτεύεις.

Αλλιώς; Αλλιώς θα σε κυνηγήσουν οι φασίστες. Καταρχήν θα προσπαθήσουν να σε μειώσουν ως προσωπικότητα (έλα μωρέ σιγά το άτομο) αν δεν τα καταφέρουν τότε θα προσπαθήσουν να σε δωροδοκήσουν (πάψε και θα σε κάνουμε στελεχάρα) αν και πάλι δεν τα καταφέρουν τότε θα στήσουν μια προβοκάτσια για να σε χρεώσουν, αν και πάλι δεν τα καταφέρουν τότε θα προσπαθήσουν να σε κατατάξουν σε κάτι ήδη υπάρχων περιθωριακό (γραφικός ή φαιδρός ας πούμε) και και και. Σημασία έχει να πάψει να ακούγεται δημόσια η διαφορετική άποψη ή έστω να χαρακτηριστεί άσχημα για να μην της δίνει σημασία το ποίμνιο. Διότι όπως είπε ένας φίλος και πολύ σωστά, ποίμνιο πάντα θα υπάρχει. Και θα υπάρχει πάντα ποίμνιο διότι πάντα κάποιοι θα είναι φασίστες αρχομανείς και εξουσιομανείς.

Και ναι, δεν έχει χρώμα ο φασισμός. Δεν είναι ούτε κόκκινος ούτε πράσινος ούτε μπλε. Δεν είναι πολιτική άποψη ο φασισμός. Είναι πολύ περισσότερα. Δεν περιορίζεται μόνο σε πολιτική έκφραση. Μπορεί κάλλιστα να γίνει θρησκεία, τέχνη ακόμη και θεσμός. Μπορεί να εκφραστεί παντού από την δουλειά έως την οικογένεια και από το φυσικό έως το μεταφυσικό.

Και φυσικά πάντα οι φασίστες απαιτούν να σέβεσαι τον φασισμό τους.

 
                                                     
Εγώ όμως τους αφιερώνω για σήμερα το alone again or παιγμένο αυτήν την φορά από τους Calexico, έτσι για την διαφορετικότητα και θα συνεχίσω να λέω την γνώμη μου ΕΛΕΥΘΕΡΑ σαρκάζοντας στα μούτρα τους.

Αναγνώστες

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο... Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους...

Tσαρλς Μπουκόφσκι

Related Posts with Thumbnails